دوست داشتی؟
تصویر جلد رمان ژوان دل از صدیقه سادات محمدی (نگار)، اثری عاشقانه و اربابی

رمان ژوان دل

  • زبان فارسی
  • 14.1K 👁
  • 42 ❤️
  • 473 💬
خواندن پارت اول

خلاصه رمان :

رمان ژوان دل اثر صدیقه سادات محمدی (نگار)، داستان روژان، دختری جوان از کرمانشاه است که برای ادامه زندگی و رسیدن به آرزوی پزشک شدن راهی تهران می‌شود. آشنایی او با فؤاد شروع یک عشق تازه است، اما سفری به زادگاهش همه‌چیز را تغییر می‌دهد و او را وارد ماجرایی پر از راز، اجبار و بازی‌های پنهان می‌کند.

در غباری از سال‌های دور، جایی میان کوه‌های خاموش کرمانشاه و کوچه‌های پرهیاهوی تهران، داستان دختری آغاز می‌شود که می‌کوشد مرز میان تقدیر و خواستن را درنوردد. روژان، تک‌دختر ایرج‌خان از دیاری که هنوز بوی خاک و تعصب از آن برمی‌خیزد، پا در شهری می‌گذارد که تار و پودش از روشنایی و ریا در هم تنیده است. رؤیای پزشک‌شدن در دل اوست، اما در پسِ این رؤیا، بازیِ پنهانی از قدرت، عشق و خیانت در کمین نشسته. خانه‌ی خاله‌آهو، محفل اشراف و آینه‌ی فریبنده‌ی طبقه‌ای است که زرق و برقش به بهای آرامش جان‌ها تمام می‌شود. و در همین جهان پرنقش و نیرنگ، آشنایی روژان با فؤاد، نقطه‌ی آغاز عشقی می‌شود که شاید راهی به روشنی داشته باشد، شاید هم نه. اما همه‌چیز از آن سفر به زادگاه آغاز می‌شود؛ سفری که قرار بود خواستگاری‌ای ساده باشد، و به دام چنگال سرنوشت بدل می‌شود. دستی در تاریکی رشته‌ی زندگی روژان را در هم می‌تنَد. دستی که شاید از گذشته برخاسته باشد، یا از طمعی بی‌نام که در دل آدمیان ریشه دارد...

پارت اول

کرمانشاه_ فروردین ‌ماه سال ۱۳۳۱
عصر بود. از آن عصرهای بهاری کوهستان که نور، دیگر طلایی نیست؛ کهربایی می‌شود. افسار را شل گرفته بود و گذاشته بود شبرنگ هرچه دلش می‌خواهد آهسته برود. بوی برگ بلوطِ خیس، بوی خاکی که یک باران کوتاه آن را تازه کرده بود با هم یکی شده بودند. صدای رود را می‌شنید که پایین‌تر، پشت درخت‌های گون، خودش را به سنگ‌ها می‌کوبید. غرق در آرامش طبیعت و صدای دلنشین آواز پرندگان بود که مردی غریبه، سوار بر اسبی سیاه از پشت درختچه‌ها بیرون آمد. یکه‌ای خورد و خواست حرفی بزند که مرد زودتر از او گفت: نترسید روژان‌خانم، منو دانیارخان فرستاده تا بهتون پیغام برسونم!
ابروهای دخترک به هم نزدیک شد و لب زد: دانیار؟! مگه برگشته؟ چه پیغامی؟
- بله، الان تو کلبه‌اش منتظر شماست. می‌خواد باهاتون حرف بزنه. حرفاشم خیلی مهمه!
لب‌های روژان بر هم لرزید و زمزمه کرد: چرا خودش نیومد؟ من از کجا بدونم تو راستشو میگی؟
مرد سری با تأیید جنباند و گفت: حق دارین شک کنید، اما اینو داد بهم تا خیالتون راحت بشه. درضمن گفت بعدش می‌خواد برای همیشه از اینجا بره!
همزمان با صحبت‌هایش، گردنبند دانیار که سنگ سبز یشمی و بند چرمی‌اش را روژان خوب می‌شناخت، سمت او گرفت و ادامه داد: فقط حواستون باشه کسی از این ملاقات بویی نبره، در جریان هستین که...؟
روژان سر جنباند و او افسار اسب را کشید تا برگردد و گفت: همین الان بی‌سروصدا برید اونجا. وقت زیادی ندارن!
گردنبند میان دست روژان فشرده شد و دلش هوایی دیدار دانیار شد! نباید اجازه می‌داد او برای همیشه برود، آن هم با یک دل شکسته و پر از گلایه...
اسب را "هی" کرد و به سمت کلبه راه افتاد. راه زیادی نبود و قبل از آنکه آفتاب، دامنش را از بلندای درختان سربه‌فلک کشیده، بردارد به کلبه رسید. کلبه‌ای کج و کوله، چسبیده به پای کوه، سقفش خزه بسته بود و درِ چوبی‌اش نیمه‌باز تاب می‌خورد، انگار همین حالا کسی از آن رد شده باشد. "ئاکو" اسب قهوه‌ای دانیار، کنار کلبه به درخت بسته شده بود، یال و دم می‌جنباند و سم می‌کوبید، به‌نظر کلافه و عصبی بود...
روژان از اسبش پایین پرید. وارد کلبه شد، فضا تاریک بود. هوای داخل، چندین درجه سردتر از بیرون؛ انگار تمامِ گرمای بهار، پشتِ درِ کلبه جا مانده باشد. یک‌تکه نور از شکاف سقف می‌افتاد روی کفِ خاکی، روی یک تشکِ کهنه و خالی. هیچکس آنجا نبود. هیچکس!
«دانیار؟»
صدایش در فضای خالی چرخید و برگشت. جوابی نیامد. برگشت سمت در که با یک ضربه‌ی خشک، بسته شد. صدای چفت افتاد... محکم، مثل صدای بسته شدنِ درِ قفس! روژان یک‌لحظه مات ماند. بعد خودش را انداخت به در، مشت کوبید، شانه‌اش را کوبید و صدایش بلند شد. اول باورنکردنی، بعد خشمگین، بعد التماس‌آمیز: باز کن! هی...! بازش کن! دانیار کو؟ دانیار!
صدای پای مردِ پشت در، آرام و شمرده روی سنگ‌ریزه‌ها دور شد. هیچ چیز دیگری نبود. نه پرنده‌ها، نه باد، نه رود... سکوتِ بیرون از در، آنقدر عمیق بود که صدای زنگ گوش‌های خودش را می‌شنید و صدای قلبی که بی‌محابا می‌تپید. هوای کلبه بوی گرد و خاکِ کهنه می‌داد و… چیز دیگری... بوی تند و تلخِ تنباکویی که هرگز دانیار استفاده نمی‌کرد!
نورِ شکاف سقف لرزید و روژان فهمید تنها نیست.
از تاریک‌ترین گوشه‌ی کلبه، جایی که نور هرگز به آن نرسیده بود، قامتی بلند جدا شد. آرام، بی‌عجله، مثل لغزشِ مار بر علف. روژان نفسش را در سینه حبس کرد؛ بویِ تنباکو با بوی تند عرق غریبه در هم آمیخت. مرد که به درونِ تکه نور رسید، ایستاد. صورتش را پارچه‌ای مشکی پوشانده بود و فقط چشم‌هایش، وحشی، سرخ و بی‌رحم از آن پیدا بود. صدای خش‌دارش که از ته حلقش بیرون آمد، تمام موهای تن روژان را سیخ کرد!
- بیخودی خودتو به در نکوب و داد نزن... بی‌فایده‌اس!
مکثی کرد. قدمی جلو آمد.
روژان پشتش را به در چسباند. صدایش با لرزشی که سعی می‌کرد مهارش کند، از گلویش بیرون خزید: تو کی هستی؟ دانیار کجاست؟
مرد آرام‌آرام جلو آمد.
- و... ولم کن... تو کی هستی؟ ازم چی می‌خوای؟
کنج چشم‌های مرد، جمع شد و انگار لبخندی شیطانی در پس آن نقاب سیاه بر لب داشت. دستش سمت یقه‌ی پیراهن روژان دراز شد. سردیِ نوکِ انگشتانش روی پوستِ گردنِ دخترک، مثل نیشِ افعی بود. و فریاد دخترک در سکوت کوهستان پیچید...

بیشتر بخوانید

آخرین پارت های ارسال شده

عضویت در رمان
عضویت در رمان رایگان بخون!

میتونی این رمان رو با دریافت سکه، رایگان بخونی!!

عضویت در رمان
عضویت در رمان هنوز عضو رمان نشدی؟

برای اینکه بتونی این رمان رو بخونی باید عضو رمان بشی. پس همین الان روی دکمه زیر ضربه بزن تا درخواستت ارسال بشه.

توجه کنید : این یک رمان دو حالته است

یعنی به هر دو صورت رایگان و VIP پارتگذاری میشه و طبق روزهای پارتگذاری که در بالا گفته شده، پارت های رایگان و VIP قرار میگیره. ولی کسانی که حق اشتراک رمان رو پرداخت کردن و عضو رمان شدن، میتونن چندین پارت جلوتر رو بخونن .

5.0 از 5
★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★
بر اساس 23 رای
5 ★
96%
4 ★
4%
3 ★
0%
2 ★
0%
1 ★
0%
شما چه امتیازی می‌دهید؟

نظرات رمان ژوان دل

  • سحر

    در پارت 180

    آره به نظرم شاهان درست میگه

    ۳ روز پیش
  • سحر

    در پارت 71

    عزیزم این چی بود نوشتی دلمون آب شد که ،آنقدر قشنگ توضیح دادی همه جارو بو کباب برداشت 🤣🤣 مشهدی هستین؟

    ۷ روز پیش
  • سحر

    در پارت 51

    به نظرم خودشم عاشقه کمکش میکنه

    ۷ روز پیش
  • آناهیل

    در پارت 341

    آخی طفلی دانیار😢😢 چه اوضاعی شده هیچی سر جاش نیست

    ۷ روز پیش
  • آناهیل

    در پارت 331

    نمی دونم چی شده گیج شدم سخته حدس زدن

    ۷ روز پیش
  • میم

    در پارت 341

    ولی حسمون درباره دانیار درست بود متاسفانه،چون روژان که دلش جای دیگه بود،اجبار ایرجم چیز دیگه ای بود و نظر هیچکس مهم نبود😔

    ۱ هفته پیش
  • میم

    در پارت 341

    بیچاره مستانه با عشق یکطرفش،اشتباه قضاواش کردیم،همون بهتر فوادو فراموش کنه،با اون خانواده بدبختیش حتمیه 🥺

    ۱ هفته پیش
  • میم

    در پارت 341

    خدای من،کار چه لعنتیی می تونه باشه،می دونستم یه کینه خیلی قوی این وسط هست،دانیار 😭😭

    ۱ هفته پیش
  • میم

    در پارت 341

    وای خدا،این پارت چی بود،خودش یه رمان بود،هر خطش یه سگفتی 😲😲

    ۱ هفته پیش
  • مینو

    در پارت 170

    من همش حس میکنم دانیار برای روژان میمیره نه به عنوان یه برادر بلکه از صمیم قلب دوست داره عشقش باشه و زن زندگیش ولی میترسه به عموش بگه

    ۱ هفته پیش
  • سحر

    در پارت 21

    تاحالا که خیلی جالبه امیدوارم تا آخر همینجوری باشه

    ۱ هفته پیش
  • میم

    در پارت 332

    واای،چکار می کنید با ما نگارجون،الان نمی دونم عصبانیم از بتول،متحیرم از نامه دانیار،خیلی کنجکاوم برای متن نامه وو😲😡🥺

    ۲ هفته پیش
  • شادان

    در پارت 330

    منم باورم نمیشه هنوز مستانه توی جریان این نامه ها بیخبری میزنه خودشو ..🫥🫥

    ۱ هفته پیش
  • میم

    در پارت 331

    ولی باز به نظرم نامه اصلیو مستانه برداشته حالا که اینو دیده گفته ازش استفاده ای ببرم که مثلا من بی خبرم از گم و گور شدن اون نامه 🤔

    ۱ هفته پیش
  • زهرا

    در پارت 331

    حتمااینم یکی دیگه ازکارهایی که برایه خراب کردن دانیارکردن چونکه اگه نامه واقعااز طرف دانیاربودوقتی روژانودیدحتمابهش میگفت

    ۱ هفته پیش
  • میم

    در پارت 331

    ای خاک توسرت بتول با این کارای قشنگت،،خواستگاری چی میگه اون وسط،شاید همون خواستگاری سروش منظورشه 😠🥺

    ۲ هفته پیش
✍️

رویای نویسنده شدن رو به واقعیت تبدیل کن! شروع مسیر با کلاس‌های نویسندگی ساناز لرکی

ثبت‌نام در بله
کپی شد!
آیدی کپی شد!
درخواست عضویت
هنوز عضو رمان نشدی؟
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️