لیست کلیه پارت‌های رمان پاره چین : پارت های 161 تا 180
تعداد کل پارت های منتشر شده : 219
-
رمان پاره چین - پارت 161
با آن اخمِ پرملات و نگاه پر از خشمش ترسناک شده بود. با دست مخالفم بازویم را که از فشار انگشتانش درد گرفته بود، فشار دادم و تصویرِ صورتِ عصبانی‌اش تار شد. نگاهم با دلخوری روی صورتِ درهمش چرخید و جانِ کلمه‌هایم از بغض لرزید: - چرا نمی‌فهمی… فریاد زد: - می‌فهمیدم، الان نمی‌خوام بفهمم. تو بفهم. نرو ر...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 162
مثلِ پسربچه‌های تخس ابروهایش را بالا انداخت و نگاهش روی چشم‌هایم چرخید. دستم را پس کشیدم. حالتِ نشستنش را به چهارزانو تغییر داد: - تو می‌تونی کاری به من نداشته باشی… پایین تیشرتش را ضربدری گرفت و از تنش درآورد: - ولی من باهات کار دارم. انگار نارنجکی وسطِ سینه‌ام ترکید. سیخ نشستم و حیران و متعجب م...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 163
قلبم از شنیدنِ حرفش لرزید و دوباره نگاهش کردم. قصد نداشت لحظه‌ای تصویرِ دیگری در چشم‌هایش جا دهد. جهد کرده بود با آن غمِ آمیخته به شیفتگی قلبم را از سینه‌ام بیرون بکشد. برای فرار از احساساتی که داشتند خفه‌ام می‌کردند، قلم‌مو را توی رنگ زدم و گفتم: - همه ترسای منو نداشتن که حتی با نگینم دور از چشم...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 164
یک ساعت هم گذشت. دیگر خبری از فؤاد نشده بود. لحاف را کنار زدم و بی‌سروصدا از تخت پایین رفتم. آهسته قدم برداشتم و از میانِ درِ نیمه‌بازِ اتاق سرک کشیدم. یکی از دیوارکوب‌های انتهای سالن روشن بود و فؤاد زیرِ نور مستقیم آن دمر خوابیده و نگاهش به صفحه‌ٔ لپ‌تاپش بود. طوری دراز کشیده بود که اگر می‌خواست...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 165
- حوصله‌م سررفته. خسته شدم از این چهاردیواری. پاشو منو ببر بیرون. چیزی در سررسیدش نوشت و دوباره به صفحه‌ٔ لپ‌تاپ چشم دوخت. در آن مقاله‌ٔ کوفتی چه بود که آن‌طور با دقت و توجه می‌خواند و یادداشت‌برداری می‌کرد؟! شاید هم چیز مهمی نبود و نیتش فقط بی‌توجهی به من بود. - با تواَما! - حوصله‌ت سررفته بشین ...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 166
از نگاه و لحنِ پر از صداقت و عشقش، قلبم تکان خورد و لبخندی پر از بغض روی لب‌هایم نشست. - تو عزیزترین آدمِ زندگیمی، از همه‌چیزم بیشتر دوسِت دارم و می‌خوامت، حتی از آبروم! موجی از احساس توی سینه‌ام ریخت و لبخندی پر از ترس و شوق روی لب‌هایم نشست. با صدایی که از شدتِ احساسات کمی می‌لرزید، خیره به چشم...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 167
- یه چیزی بخوریم، شاید بردمت دریاچه. نفسم را رها کردم و گفتم: - چرا شاید؟ - پیاده‌رویش زیاده. - اشکال نداره، پایه‌م. زانوهایم را بغل کردم و نگاهم با دست‌هایش حرکت کرد. از کوله وسایل آشپزی و مواد غذایی بیرون آورد، مجهز بود. - دخترِ خوبی باشی، فردا می‌برمت درّه‌ٔ جهنم. منظورش از دختر خوب بودن را خو...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 168
از لحن خندان و شیطنت‌آمیزش حرارت زیر پوستم خزید، اما ساکت نماندم: - از خودم یا خودت؟! خندید و با گفتنِ از منِ محکمی، دستش را از پشت‌سرم رد کرد و بی‌توجه به نگاهِ هراسانم که به مسیرِ ناهموار بود، لبم را محکم بوسید و عقب کشید. نفس‌هایم بی‌صدا بود و سینه‌ام پرشتاب و متلاطم. صدای ضبط را که تا آن موقع...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 169
- مالِ کدومِ شهر، کدوم استان؟ با لهجه‌ٔ قشنگش جواب داد: - مشگین، ارْدَبیل. فاصله‌ای بین ما و فؤاد نمانده بود. باید مسیرِ گفت‌وگو را عوض می‌کردم. آهانی زمزمه کردم و همراه با لبخندی مسخره سؤال کلیشه‌ای که همیشه از هنرجوهای کوچکِ کانون هم می‌پرسیدم، پرسیدم: - بزرگ شدی می‌خوای چیکاره بشی؟ مکثِ کوتاهش...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 170
نفسش را کلافه فوت کرد. بی‌توجه به نگاه عاصی‌اش ادامه دادم: - تا هروقت تو بخوای می‌مونم، فقط بذار یه زنگ بهش بزنم و بگم... ـ فؤاد! صدای بلندِ فرهود هر دویمان را از جا پراند. به عقب برگشتم. فؤاد از کنارم گذشت. فرهود نفس‌زنان و آشفته بالای پله‌ها ایستاد و گفت: - پریسان... دوباره حالش بد شده. دوباره ...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 171
نگاهی بین زن و مرد ردوبدل شد. بخشی از ذهنم درگیرِ فکر و قضاوتِ آن‌ها درباره‌ٔ خودم و رابطه‌ام با فؤاد بود، اما دیگر راه برگشتی نبود. گذشته از آن، حرف زدن با مامان و ختم کردنِ قائله‌ای که به راه افتاده، برایم مهم‌تر از هر چیزی بود. بعد از پچ‌پچی چند ثانیه‌ای بینِ زن و مرد و نگاه‌های مردد و ظنینِ ز...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 172
گوشی را پس دادم و تشکر کردم. پدرِ عادل لبخندی از سر احترام زد و گفت چایشان حاضر است و خواست داخل بروم. دوباره تشکر کردم و گفتم باید زود به خانه برگردم. همان لحظه قطره‌های باران نم‌نم شروع به باریدن کرد. پدرِ عادل گفت: - پس عادل تا خونه باهاتون می‌آد. خواستم نه بیاورم که صدای در آمد. بی‌اختیار تپش...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 173
تنه‌ٔ محکمی به فرهود زد و رفت. میانِ بغضم داد زدم: - کجا توی این بارون؟! جوابم را نداد و با کوبیدنِ در به هم، به اعصابِ خرابش صحه گذاشت. فرهود پوفی کشید و دور شد. حالم به‌قدری خراب بود که همه‌چیز بهانه می‌داد دستِ بغضم تا بی‌وقفه از چشم‌هایم فرو بریزد، حتی آن صندلیِ تکیه داده شده به پشت پنجره‌‌ای...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 174
- نمی‌تونم، تو رو خدا... ناراحت و کلافه از صورتم چشم برداشت و رو به عادل گفت: - به مادربزرگت بگو یه‌کم صبر کنه. بعد رو به من ادامه داد: - نترس قربونت برم، دردش فقط یه لحظه‌س… اشک‌هایم را پاک کرد: - یه نفس عمیق بکش، زود تموم می‌شه، خب؟ به جای نفسِ عمیق، نفسم را حبس کردم و اشک‌هایم تندتر فروریخت. ف...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 175
صورتِ سرخ و رگ برجسته‌ٔ پیشانی‌اش کلمه‌ها را پشت لب‌هایم حبس کرد. حرف زیاد داشتم، اما ترسیدم هیزم روی آتشش بریزم. با مکث که نگاه گرفت و برخاست، چشم‌هایم پر شد. واردِ آشپزخانه شد و دقایقِ طولانی آنجا مشغول بود. وقتی برگشت، برایم غذا آورده بود. همان غذایی که وعده‌اش را داده بود، به همراه سبزیجاتی ک...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 176
- بابا! صورتِ اخمو و جدی‌ِ عموداوود هیچ‌وقت برای منی که همیشه مهربانی و خوش‌رویی‌اش نصیبم شده بود، عادی نمی‌شد. میان گِ اضطراب و ضربانِ تندِ قلبم، یاد رفت که چه بلایی سر پایم آمده بود. دست‌هایم را ستون تنم کردم و همین‌که نیم‌خیز شدم، صدای فؤاد بلند شد: - کجا؟ بی‌اختیار در جایم نشستم. به‌سمتم پا ت...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 177
به شکل‌های روی لحاف خیره شدم و زمزمه کردم نمی‌دونم. به‌قدری خسته و غمگین بودم که مغزم از هر چیزی پیام ناامیدی و غم دریافت می‌کرد، حتی از ستاره‌های طوسی رنگ در مثلث سورمه‌ایِ روی لحاف. مطمئن بودم بعد از این‌که خبر به مامان می‌رسید، تماس می‌گرفت. نه دلم می‌خواست، نه آمادگی و حوصله‌ٔ حرف زدن با او ر...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 178
بی‌اختیار آه کشیدم و نگاهش کردم. ادامه داد: - عادتت بود هروقت دیکته داشتین اول دفترتو می‌آوردی بیستتو نشونمون می‌دادی، بعد با همون لباسا می‌نشستی به مشق نوشتن، هرچی‌ام می‌گفتیم اول لباس عوض کن، غذاتو بخور، بعد بنویس، گوش نمی‌دادی، یکی از همون روزا بود، تازه رفته بودی کلاس چهارم، به نن‌جون گفتم: «...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 179
- کجا با اون پات دختر؟! ایستادم و به عقب برگردم. از جایش بلند شد و گفت: - بیا بشین، الآن می‌رم صداش می‌کنم. - نذاشتم بخوابید. ببخشید. - خواب نبودم عزیزم. برگرد سر جات، من می‌رم… اجازه ندادم حرفش را کامل کند. گفتم: - بارون هوا رو قشنگ کرده، می‌رم یه نفسی تازه کنم. شما استراحت کنید. ناچار سری تکان ...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان پاره چین - پارت 180
*** آفتابی که روی نیمه‌ٔ صورتم افتاده بود، بالاخره به پلک‌های سنگینم غلبه کرد. تا سه صبح با فؤاد در ایوان مانده و بعد هم که برگشته بودم، فقط چشم‌هایم را بسته بودم. مغزم هوشیار بود و تا همین لحظه میان فکروخیال‌ها و احساساتم دست‌وپا زده بودم. چشم باز کردم و بعد از نگاهی به اطرافم نیم‌خیز شدم. از پن...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
