پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و شصت و هشتم :
از لحن خندان و شیطنتآمیزش حرارت زیر پوستم خزید، اما ساکت نماندم:
- از خودم یا خودت؟!
خندید و با گفتنِ از منِ محکمی، دستش را از پشتسرم رد کرد و بیتوجه به نگاهِ هراسانم که به مسیرِ ناهموار بود، لبم را محکم بوسید و عقب کشید. نفسهایم بیصدا بود و سینهام پرشتاب و متلاطم. صدای ضبط را که تا آن موقع زمزمهوار به گوش میرسید بلند کرد و آهنگِ آشنایی قلبم را از هجوم خاطرهها لرزاند.
لطفا صبر کنید...
