لیست کلیه پارتهای رمان حکومت زنان : پارت های 101 تا 120
تعداد کل پارت های منتشر شده : 170
-
رمان حکومت زنان - پارت 101
با چشمانی گرد، میخکوب به فضای زیرزمین خیره مانده بودم؛ انگار پا به دنیایی پنهان گذاشته باشم، جهانی که هر چه بیشتر نگاهش میکردم، بیشتر بوی خیانت و راز میداد. نور زرد و لرزان لامپ سقفی، مثل نفسهای بیمار، روی دیوارها میلغزید. دیوارهایی نمور و ترکخورده که انگار شاهد سکوتهای طولانی و فریادهای خ...
بروزرسانی در : ۲۴۰ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 102
فقط من بودم که جان میدادم، خاموش، سوخته، در حالی که تمام آدمهای قصه من... انگار حالشان خوب بود، انگار نفس من سهم کسی نبود. روی زانوهایم افتاده بودم، مثل پرندهای بیبال در برف، پیشانی داغم را به درِ سرد آهنی چسباندم؛ سرمایش در پوست و استخوانم دوید، اما قلبم هنوز میسوخت، بیوقفه، گویی آتش از ...
بروزرسانی در : ۲۳۹ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 103
مانده بودم… میان تاریکیای که انگار از اعماق زمین نفس میکشید. سکوت اطرافم مثل پتوی نمکشیدهای روی صورتم مینشست و نفس را در سینهام حبس میکرد. هزاران ابهام مثل سایههای بیچشم به دورم میچرخیدند؛ سایههایی که نه شکل داشتند نه جهت، اما قلبم را مثل چنگال میفشردند. دستهایم هنوز میلرزید… ...
بروزرسانی در : ۲۳۳ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 104
سرمای واقعی از آنِ واقعیتی بود که مثل تیغ در سینهام فرو رفت. نه سرمای هوا، که از درون روحم میجوشید. او… او انگار از همان روزهای اول، شاید هفتهها، شاید ماهها قبل، تمام راهها را، هر روزنهٔ نوری را، هر کورسوی امیدی را بسته بود. این زندان، نه از میلههای آهنی، که از دانستنِ ندانستنهاساخته شده ب...
بروزرسانی در : ۲۳۲ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 105
نگاهم که روی قبر افتاد، انگار زمین زیر پایم گم شد. قبرِ پوسیده… ترکخورده… همانطور رها شده، انگار سالهاست هیچ دستی، هیچ نگاهی، هیچ نفسی از انسانی که دوستش داشته باشد، نزدیکش نشده. روی سنگ، خزههای خشک به رنگ سبز تیره جا خوش کرده بودند، مثل اینکه طبیعت هم خسته شده باشد از انتظارِ یک اسم که ک...
بروزرسانی در : ۲۲۶ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 106
خسرو، با ابروانی که از خشم و بیتفاوتی به هم گره خورده بود، به دهانهی گشادِ قبر اشاره کرد. صدای او، آرام اما بُرنده، مثل خراشیدنِ ناخن روی دیوارِ سردِ یک زیرزمین، در سکوتِ سنگینِ قبرستان پیچید: «هرچی که هست، اون که این پایین دفن شده، خوب میدونه چه خبره!» نگاهم را از دهانهی سیاهِ قبر به صورتش د...
بروزرسانی در : ۲۲۵ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 107
خسرو آنقدر سریع مرا هل داد داخل ماشین که صندلی زیر تنم جابهجا شد و کمربند ایمنی محکم به پهلویم خورد. قبل از اینکه حتی فرصت پیدا کنم نفس بگیرم، خودش در یک حرکت بلند شتابدار وارد خودرو شد، در را با صدای محکم بست و فضای کوچک کابین را با حضور سنگین و داغی که داشت پر کرد. بوی تند دود سیگار، عطر ت...
بروزرسانی در : ۲۱۹ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 108
فریاد محمد در تاریکی حیاط عمارت پژواک یافت، اما انگار به گوشهای من نمیرسید. فقط صدای وزوز باد بود که در اطرافم میپیچید، مثل هزاران هزار زنبور گرسنه که در سرم هجوم آورده بودند. درختان غولپیکر اطراف، در نور کمِ کورسوی چراغهای دور باغ، مثل ارواح ایستاده بودند؛ سایههایشان روی چمنهای خشکیده می...
بروزرسانی در : ۲۱۸ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 109
تاریکیِ شب، مثلِ همیشه، چهرهاش را در لفافهیِ نامرئیِ خود پنهان کرده بود، اما در آن لحظه، میدانستم که او، خسرو، دیگر فقط یک تماشاگرِ خنثی و عصبانیِ صحنه نبود. چیزی در او… تغییر کرده بود. سکوتی که پیش از این، مثلِ دیواری بلند بینِ ما حائل بود، حالا انگار سنگینتر شده بود، اما نه از جنسِ تهدید، ب...
بروزرسانی در : ۲۱۲ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 110
«نگران نباش…» حرفِ خسرو، مثلِ نوازشی بود که درد را بیشتر میکند. نگاهم را به او دوختم. در آن نورِ سفید کمجان، صورتش هنوز هم مثلِ یک تابلویِ نقاشیِ ناتمام بود؛ پارهای روشن، پارهای تاریک. قدرت و تلاشی که در حرکاتش نمایان بود، با آن کلامِ به ظاهر آرامشبخش، فضایی عجیب ساخته بود. انگار همهیِ این...
بروزرسانی در : ۲۱۱ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 111
لبخندِ سردی رویِ لبانم نشست. لبخندی که بیشتر به پوزخندی تلخ شبیه بود تا نشانی از رضایت. تکیه دادم به صندلیِ چوبیِ سنگین، که حسِ سخاوتِ کاذبِ این خانه را داشت. صدایِ برخوردِ ظروفِ سنگین، مثلِ پتک بر سرم میکوبید. «چی شد؟ فکر کردی همینطوری رضایت میدم زنِ تو بشم؟ کسی که حتی قیافهاش هم برام غریبه...
بروزرسانی در : ۲۰۵ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 112
در هوای غلیظ و ایستادهی سکوت، صدای خسرو مثل برندهی چاقو فضا را شکافت. انگار هوای آشپزخانه را از هم درید. سعی کرد آرام باشد، اما تن صدایش لرز داشت ــ لرزی ریشهدار، از جایی درون استخوانهایش. رگهای گردنش زیر نور زرد چراغ آشکار شدند، برجسته و زنده، مثل مارهایی آمادهی حمله. لبهایش میلرزیدند و ...
بروزرسانی در : ۲۰۴ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 113
از خورشید متنفر بودم! تنها چیزی می توانستم اکنون به جانش بیفتم او بود! نباید می تابید! در تخت نرم اما دردناک غلتی خوردم، غلتی کند و سنگین، انگار پوستم با هر حرکت از تن جدا میشد، که ناگهان صدای فریاد خسرو تمام دیوارهای خانه را لرزاند، مثل طوفانی که از کوه پایین آمده باشد، بیهشدار، بیرحم، پرخ...
بروزرسانی در : ۱۹۸ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 114
و من از پلهها، شبیه روحهای سرگردان، همراه او پایین میرفتم… در سکوتی که صدای قدمهایمان در آن میپیچید، نه چون صدای دو انسان، بلکه مثل دو سایه، یکی اسیر، یکی سلطهگر، و میان آنها فاصلهای که دیگر امید در آن نمیزیست… نمیدانستم نفس بکشم یا نکشم، نه اینکه جرأت داشتم—نه—فقط انگار بدنم دیگر ف...
بروزرسانی در : ۱۹۷ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 115
در سایه دیوار، جایی که نور کمجان چراغ هال بر اندامش میلغزید، خسرو چون مجسمهای تاریک ایستاده بود. آستینهای پیراهن سیاهش تا آرنج بالا زده شده بودند و انگشتان بلندش سیگار نیمهسوخته را در دست میچرخاندند، گویی وزنی نامرئی را جابهجا میکرد. دودِ سیگار، هالهای چرکین به دور صورتش میبافت، اما نگا...
بروزرسانی در : ۱۹۱ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 116
صدای باز و بسته شدن در، همچون پتکی بر سکوت خانه کوبیده شد و گوشهایم را تیز کرد. تکه نانی از روی میز برداشتم و همانطور که مشغول خرد کردنش بودم، گوش به صدای خسرو سپردم. حضور تازهای در خانه حس میشد. «فرستادیش بره؟» صدای محبوبه، بلندتر از حد معمول، چون آذرخشی در هوا پیچید. حضور ناگهانیاش، چون سیل...
بروزرسانی در : ۱۹۰ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 117
سوار ماشین خسرو شدم و حس کردم از جهان خودم بیرون کشیده شدهام، پرت شدهام به جایی که هیچ صدایی شبیه آدمیزاد نیست و هیچ نوری به دل نمینشیند. در ماشین که بسته شد، ضربهاش روی تنم نشست—مثل مهر سکوت، مهر آغاز چیزی ناگهانی و ترسناک. خسرو آرام رانندگی میکرد؛ دقیق و بیوقفه، انگار جاده برای او ساخته ش...
بروزرسانی در : ۱۸۴ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 118
پیاده شدم و پاهایم برای یک لحظه روی زمین بند نشدند. انگار هنوز باورم نمیشد رسیدهایم؛ انگار هنوز در همان جاده بودم، زیر همان آسمان خاکستری، در همان ترسِ کشدار و بیانتها. خسرو جلوتر رفت و من، بیآنکه حرفی بزنم، پشت سرش راه افتادم. ساختمانِ مقابل، مدرسه دوست داشتنی غریبه ام سرد و بیروح بود؛ از ...
بروزرسانی در : ۱۸۳ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 119
لرزان و با صدایی که گویی از اعماق چاهی سرد و تاریک بیرون میآمد، خسرو را صدا زدم. دستهایم در جیب مشت شده بود و ناخنهایم در گوشت کف دستم فرو میرفت. با صدایی که هر لحظه ممکن بود بشکند، نالیدم: «من و چرا اینجا آوردی؟ نمیخوام برم داخل... تورو خدا، اینجا نه... من نمیخوام برم داخل چون...» قبل از آ...
بروزرسانی در : ۱۷۷ روز پیش
-
رمان حکومت زنان - پارت 120
مهناز، دیوانهوار هجوم آورد، کمیل را از آغوشم درید و ضربهای محکم به پایم زد که روی زمین افتادم. در آن خاک و غبار، میان نگاههایِ پر از کینهیِ کسانی که روزی خانوادهام مینامیدم، شکلاتِ کمیل را در مشتم فشردم و برای اولینبار، با حضوری که خسرو در پشت سرم داشت، حس کردم که باید از خاکسترِ خودم برخی...
بروزرسانی در : ۱۷۶ روز پیش
