دوست داشتی؟
رمان جنایی, معمایی, جاسوسی, رمان حکومت زنان, نویسنده مبینا ترابی

رمان حکومت زنان

  • زبان فارسی
  • 91.6K 👁
  • 314 ❤️
  • 832 💬
خواندن پارت اول

خلاصه رمان :

مارال دختر مورد علاقه پدر و طرد شده از خانواده پرجمعیت با شخصیتی کنجکاو، عاقل و گاهی سرکش اتفاقی وارد خانه متروکه و نفرین شده محله خود می شود خانه ای که پس از غروب آفتاب تک چراغی در میان باغ روشن می شود و صدای فریاد محله را فرا می گیرد آیا مارال می تواند از آن خانه بدون عواقب فرار‌کند یا اصلا می تواند راه خروج را بیابد...؟!

تصویر شخصیت های رمان


پارت اول

یادداشت نویسنده:
به نام او که انسان را آفرید تا عاشق بماند}}
گاهی اوقات در افکارم دست و پای می زنم؛ هر کجا را می نگرم تو در چشمانم نمایان می شوی.
با خود که می اندیشم می گویم اسطوره تمام افکار من تو هستی. تویی که از جان خودت برای ما وقت صرف می کنی.
جایزه نوبل چیست؟ اسکار به چه درد می خورد؟
تمام جوایز را نیز اگر به مادران و پدران اهدا کنند بازهم کم است.
لیلی و مجنون چه معنی می دهد وقتی تو هستی؟
تمام جملات عاشقانه؛ افسانه ها؛ فرهاد و شیرین، تمامی آنها سر تعظیم بر تو فرود می آوردند.
حتی در چرخ روزگار کار به جایی رسید که کوه تیشه به دست خود گرفت و از ناتوانی خود در بروز عشق؛ واژه مادر را بر روی خود حکاکی کرد.
عشق و معشوق معنی نمی دهد زیرا عشق را فقط می توان در مادر و نگاه های او جستجو کرد.
عشق در واژه "مادر" در گردش است.
گاهی می گویم اگر مادران نبودند چه می شد؟ آیا می توانستیم زندگی کنیم؟
مطمئنا نمی توانستیم زیرا تنها مادر این الهه آسمانی است که می تواند به زندگی عصاره حیات و زندگانی ببخشد.
پروردگار نیز این را می دانست.
می دانست که با خلق حوا در تکریم نیاز های آدم با مخلوقات خود چه می کند.
می دانست و امثال حوا را آفرید. آفرید تا ما محتاج این فرشتگان آسمانی باشیم.
فرشتگانی که با مادر شدن؛ خود را به طوفان فراموشی می سپارند و جانشان را فدای فرزندان خود می کنند.
اما گاهی ما فرزندان این مادران را نمی فهمیم و درک نمی کنیم و در چیدن این پازل دچار اشتباه می شویم.
آن ها همان مادرانی هستند که تکه های پازل زندگی خود را نثار فرزندان شان کردند تا پازل زندگی آن ها نقص نداشته باشد.
مادرانی که هر چه کنند بازهم مادر هستند. این مادران همان مادرانی هستند که می توانیم در نگاه و خشم شان؛ اندوه و یاس؛ نومیدی عشق را بنگریم.
گاهی اوقات این الهه های زمینی پاک سرشت دچار اشتباه می شوند و قصه زندگی خود را پنهان می کنند.
گاهی همین مادران گذشته اندوهناک و دردناکی داشته اند اما افسانه خود را در پیله ای پنهان کرده اند. پنهان کرده اند تا ندانند چه بر سرشان آمد و چه شد...
اما در این میان تنها امید است که می تواند این پیله فرسوده را به حالت اول باز گرداند و می تواند.
تمام فرضیه و استدلال ها را زیر پای می گذارم.
اگر گفته اند پیله های فرسوده هیچ گاه پروانه نمی شوند؛ من آن را نقض می کنم و می گویم این پیله های فرسوده هستند که به پروانه تبدیل می شوند.
مادرانی که پیله زندگی خود را پشت هفت درب بسته پنهان کرده اند اما بالاخره روزی می رسد که فرزندان شان به آن پیله ها می رسند و مادران خود را به پروانه تبدیل می کنند.
اکنون تمام کلید آن هفت درب بسته دست کسی است که زندگی مادر و مادران را شرح می دهد.
شرح می دهد تا ثابت کند آن طور که آن الهه ؛ گذشته اش را در سینمای مغزش اکران می کند نیست.
نطق می کند تا بگوید زندگی به آن تلخی که فکر می کند نیست.
شرح می دهد تا بگوید با کمی شجاعت؛ مهربانی؛ امید؛ می توان قصه اندوهناک را به افسانه ای عاشقانه تبدیل کرد.
شرح می دهد و خودش را در تمام سکانس های زندگی مادران افسانه ای می گذارد تا هم اندوه و هم مادر بودن؛ مادران را تجربه کند.
تمام این نوشته ها مضاف عشق برای پدرانی است که قلم این نوشته ها هستند و در گذر زمان کم رنگ و کم رنگ تر می شوند اما هیچ گاه رنگ نمی بازند .
حتی اگر مداد رنگی سفید آن ها بر روی کاغذ سفید کشیده شود باز هم دیده می شوند.
پدر همان کوهی است که تیشه به دست خود گرفت و نام مادر را بر روی خود حکاکی کرد...
پدر همان است که باید کوهستان غم را از روی دوش او برداشت و گلزار عشق را به قلبش پیوند زد.
پدر همان است که هیچ گاه و هیچ وقت نمی توانیم آن سوی قلب شان را ببینیم و بدانیم چه دردی؟ چه رنجی؟ چه اندوهی؟ چه بغضی را پشت سنگرهای خود پنهان کرده اند.
پدر همان است که هیچ گاه وجود اش را آن طور که باید حس نکردیم.
پدر همان دریاچه ای است که آرام آرام ؛ قطره به قطره ذوب شد و به بیابان سنگ نمک تبدیل شد اما ما باز هم نفهمیدم چه بر سر او آمده است...
پدر همان است که حتی هنگامی که پا به سن می گذارد ما گذشته نثار شده او؛ را در راه خودمان را نمی بینیم.
نمی بینیم که چگونه در پشت درب های بسته غصه اش را در آسفالت ها زنده به گور می کند تا ما رنج نکشیم.
نمی بینیم ؛ نمی شنویم ؛ درک نمی کنیم ؛ در واقع واژه درست این است "نمی خواهیم آن ها را بفهمیم"
فقط زمان مرگ است که درک می کنیم چه کوه استواری چه دریای عظیمی و چه شگفتی را از دست داده ایم...
پس به نام مادر؛ به یاد پدر حک می کنم بر تنه ی درختان جدا شده از کالبد...

بیشتر بخوانید

آخرین پارت های ارسال شده

4.6 از 5
★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★
بر اساس 315 رای
5 ★
63%
4 ★
33%
3 ★
4%
2 ★
0%
1 ★
0%
شما چه امتیازی می‌دهید؟

نظرات رمان حکومت زنان

  • حدیث

    در پارت 380

    زن گشنه خوابیدی خب میفهمیم لباس نداشتی اینم میفهمیم نداری بد دردیه ولی اخلاقو که داشته باش بیشرف نباش😐🤣

    ۴ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 370

    محمد اول بزن دهن مهلقا از اون خونه هم پرتشون کن بیرون ببینم میخاد چه گوهی بخوره🤣 اون نگینم چنتا نر و ماده بزن تو دهنش جوری که کلا نتونه حرف بزنه😐🤣 اون زنتم ببر پیش روانپزشکی چیزی باید درمان بشه بستری بشه 😐

    ۵ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 330

    پارت قبلی کامنت گذاشتم که خوبه مارال دختر خود خانوادست اینجوری باهاش رفتار میکنن نگو دختر واقعی خانواده نبوده🫩😂 ممنون از نویسنده تا اینجا رمان عالی بود

    ۵ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 310

    مارال قبول کن دهن اینارو سرویس کن من خیالم راحت بشه💪🏿😎

    ۵ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 290

    حالا خوبه مارال هم بچه خودشه اینجوری رفتار می کنه فکر کنید بچه خودش نبود😶😶همچین میگه علاقه محمد به تو انگار غریبست خب شوهر خودت بابای بچه هاته دیگ😂😊😊

    ۵ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 280

    مارال بهش رودستی زد نگین هم زود خودشو باخت 😂😂

    ۵ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 140

    عه این همون دختره که پشت در رمز گفت رفتن داخل خونه

    ۵ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 120

    بچه رفته بود برای کمک به رفتگرا کوچه هارو جارو میکرد فکرکنم کار خوب اینارو فشاری می کنه😶😂😂

    ۶ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 90

    مهلقا جان عزیزم احساس میکنم کتک لازمی میدونی😁😊

    ۶ ساعت پیش
  • حدیث

    در پارت 40

    واای چه خانواده پر جمعیتی چقدر خووب😍😍🫀

    ۶ ساعت پیش
  • هانی

    در پارت 1700

    من پارت میخواام

    ۱۷ ساعت پیش
  • هانی

    در پارت 1700

    خسرو تو رو خدا برو تا اون روانی بلایی سرش نیاورده

    ۱۸ ساعت پیش
  • عاطی

    در پارت 1700

    نویسنده محترم استاد مخاطب را در نم گذاشتن است..بچه ها صورت مارال کاردکی نمیشه..نترسین ..من قول میدم.. عکس ساحلم نذاشتی چند پارت دیگه ساحل حذف میشه با چهره ی روانی این زن رو ندیدیم..آهنگ چریکی میذاری؟ عالی بود موسیقی متن فقط من مخاطب الان این موقع شب خوابم پرید ..چکنم😁✌️

    ۱۹ ساعت پیش
  • هانا

    در پارت 1700

    خیلی جای حساسی تموم شد تا خسرو مارال و پیدا کنه و نجات بده ما جون ب لب میشیم مثل همیشه عالی

    ۱۹ ساعت پیش
  • ارغوان

    در پارت 1700

    اهه همچنین تو حس بودم، خدا بگم چی کارت نکنه🥺🥺زودتر پارت بزار🙏🙏

    ۲۱ ساعت پیش
✍️

رویای نویسنده شدن رو به واقعیت تبدیل کن! شروع مسیر با کلاس‌های نویسندگی ساناز لرکی

ثبت‌نام در بله
کپی شد!
آیدی کپی شد!
خوش اومدی!
میخوای شروع کنی؟
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️