حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت صد و سیزده :
از خورشید متنفر بودم!
تنها چیزی می توانستم اکنون به جانش بیفتم او بود! نباید می تابید! در تخت نرم اما دردناک غلتی خوردم، غلتی کند و سنگین، انگار پوستم با هر حرکت از تن جدا میشد، که ناگهان صدای فریاد خسرو تمام دیوارهای خانه را لرزاند، مثل طوفانی که از کوه پایین آمده باشد، بیهشدار، بیرحم، پرخشم، پرقدرت.
لرزش صدا پخش شد و رگههای خشونتش در هوای خانه دوید، از دیوار به قاب عکس،
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

SoSo
4دوست دارم مارال و خسرو عاقبت خوبی داشته باشن دوتاشون خیلی درد کشیدن البته که دلم میخواد مارال حساب همه ی بی رحمی هایی که بهش شده رو پس بگیره حتی از خسرو ولی خسرو باشه عاشق بشه بدبخت بشه به پای مارال بیوفته