حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت صد و چهارده :
و من از پلهها، شبیه روحهای سرگردان، همراه او پایین میرفتم…
در سکوتی که صدای قدمهایمان در آن میپیچید، نه چون صدای دو انسان، بلکه مثل دو سایه، یکی اسیر، یکی سلطهگر، و میان آنها فاصلهای که دیگر امید در آن نمیزیست…
نمیدانستم نفس بکشم یا نکشم، نه اینکه جرأت داشتم—نه—فقط انگار بدنم دیگر فرمان نمیگرفت. هر قدم، ضربانم را میبرد پایینتر، تا تهِ تاریکیِ خانه و زیØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

نیوشین
1خیلییییی خوب بوددد ادامه ش کوووو 😭