لیست کلیه پارت‌های رمان چنگار : پارت های 101 تا 120
تعداد کل پارت های منتشر شده : 162
-
رمان چنگار - پارت 101
کسری با دستانی خسته و ذهنی که میان پرتگاه امید و نومیدی در نوسان بود، از اتاق آهیل بیرون آمد. سکوتی سنگین‌تر از سنگینی ظهر مرداد تهران بر راهرو حاکم بود؛ سکوتی که داستان‌هایی ناگفته را پنهان می‌کرد. ته‌مانده‌های خاطرات و زندگی‌ای که حالا فقط در دیوارها، پنجره‌ها و هوای بسته جا خوش کرده بود، به رخ...
بروزرسانی در : ۵۹۲ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 102
*** جایی گام گذاشته بود که روزی عطر سایه در دیوارهایش پیچیده بود و حالا نبودش تازیانه‌ای بود بر پیکر کسری. تازیانه‌ای که نه فقط جسم، روح او را تا مرز شکستن می‌کشاند. همان بنای سنگین و بی‌جان و با دیوارهایی سفید و بی‌روح که بوی کرونا می‌داد، همان دیواره‌های مکدر که صدای فریاد بیمار شنیده بود و سط...
بروزرسانی در : ۵۹۰ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 103
پرونده را میان انبوه پرونده‌های دیگر چپاند؛ اما حقیقت حالا کنار مرجان و سایه و پروژۀ صفر در برابرش لخت و مبهم قد علم کرده بود. این نام او را سمت چیزی می‌برد که منتظرش بود؟ آرام‌تر از سایه بود؛ اگرچه اضطراب در بندبند اجزای تنش ریشه دواند و هر نفس عمیقش ریه‌هایش را می‌سوزاند. ترس رسوایی زیر پوستش...
بروزرسانی در : ۵۹۰ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 104
بیمارستان، همان بیمارستانی که سال‌ها پیش بوی حضور سایه در راهروهایش می‌پیچید، اکنون به سکوتی بی‌رمق و سنگین آغشته بود؛ سکوتی که به نظر کسری، نه فقط از خالی بودن فضا، که از خالی بودن حقیقت نشئت گرفته بود. قدم‌هایش بر زمین سرد بیمارستان، پژواک اندوهی بی‌پایان بود؛ هر گام داستانی پشت سر داشت، هر صدا...
بروزرسانی در : ۵۸۹ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 105
دل کسری دریایی از التهاب بود و امواجِ خشم؛ ساحل صبرش را بی‌رحمانه می‌کوفت. بعد از ماه‌ها تحقیق و تفحص اکنون سرنخی یافته بود؛ بارقه‌ای در شبِ تارِ انتقام. مرجان، آن همکارِ دیرین، آن مارِ خوش‌خط‌وخال، متهم ردیف اول این جنایت خاموش بود. گام‌های لرزان و متلاطم کسری پژواک درد درونی‌اش را فریاد می‌زدن...
بروزرسانی در : ۵۸۸ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 106
*** شب سنگین و بی‌رمق بر شانه‌های شهر آویخته بود. دلِ کسری هم مانند آتش زیر خاکستر بود؛ چیزی میان التهاب و سکون، میان خشم و حیرت. ساعت از نیمه‌شب گذشته بود و سکوت خانه مثل پرده‌ای ضخیم بر فضای خفقان‌آور ذهنش کشیده شده بود. چشمانش از خواب گریخته و رؤیاهایش جای خود را به تصاویر پراکنده‌ای از گذشته...
بروزرسانی در : ۵۸۷ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 107
فصل هشتم: تاروت واژگون! شهریور قد برافراشته بود؛ مثل درختی تنومند که شاخه‌هایش در آخرین روزهای تابستان به آرامی زیر وزن خورشید خم می‌شد. خورشید آخرین رشته‌های گرمای تابستان را به جان شهر می‌ریخت و سایه‌های بلند ساختمان‌ها را بر خیابان‌های شلوغ می‌کشاند. نسیم گرم میان ساختمان‌ها و کوچه‌ها می‌چرخی...
بروزرسانی در : ۵۸۵ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 108
*** آفتاب بی‌رحمانه بر شاخ و برگ درختان باغچه‌های کوچک کنار خیابان می‌تابید و هوا بوی گرمی و خشکی داشت که گویی از دل خاک تشنه این زمین برمی‌خاست. تابستان هنوز تلاش می‌کرد تا زمین و زمان را بسوزاند. حالا مقابل همان خانه‌ای ایستاده بودند که آدرسش را کسری با دست‌خطی زشت رو کاغذ نوشته بود؛ با نگاه...
بروزرسانی در : ۵۸۳ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 109
*** چراغ‌های اداره آگاهی گرمای خسته‌کننده‌ای داشتند؛ همان تن زرد رنگ بی‌روحی که از صبح تا به حال بر چشم‌ها سنگینی کرده بود. سپهر پشت میز نشسته بود؛ با دفتری که مثل سایه‌ای از پرونده‌های حل‌نشده روی میزش خوابیده و چشمانش که به صفحۀ مانیتور دوخته شده بود. رحمتی کنار او ایستاده بود؛ اما سکوت میان ا...
بروزرسانی در : ۵۸۰ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 110
*** شب بر تن شهر مثل چادری گره‌خورده بود؛ نه می‌شد گریز زد، نه می‌شد سرک کشید. پشت دیوارهای زندانی که بوی کهنگی‌اش به عمق سلول‌ها نفوذ کرده بود، با پلک‌های نیمه‌بسته به زنجیر خیالاتش قفل شده بود. آن گوشۀ تنگ و خالی سلول بی‌شباهت به دخمه‌های زیرزمینی نبود؛ جایی که زنگارۀ دیوارها سوگوار یأس زندان...
بروزرسانی در : ۵۷۸ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 111
*** آفتاب بی‌وقفه بر زمین می‌تابید. زمین از خاطره‌های اندوه شب گذشته سنگین‌تر شده بود. لکه‌های بی‌امان شیشۀ پنجره‌های باریک و دودگرفتۀ اتاق سرگرد را به شیشه‌ای کدر بدل کرده بود که حتی دیدن نور چراغ‌های خیابان از پشت آن به رؤیا می‌مانست. چراغ مطالعه‌ای که با نور زرد و لرزانش زخم تاریکی اتاق را شک...
بروزرسانی در : ۵۷۶ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 112
*** باران شب زهری ناگهانی بود بر لثه‌های سیمانی شهر؛ انگار خواب خفته‌ای بر سیم‌های چرک‌گرفتۀ بیمارستان طنین انداخته بود. زیر آن سقف‌های کوتاه، کهنه و معطر به بیم و خیانت، چراغ‌ها بی‌رمق بودند. آن‌سوتر کورسوی چراغ‌های اورژانس بر پوستۀ شیشه‌ای درب اصلی سایه می‌انداخت. بی‌قرار و پرتلاطم. همان موضعی...
بروزرسانی در : ۵۷۳ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 113
*** پنجرۀ لک‌گرفته کافه شهر به‌نظر غمیگن‌‌تر از همیشه می‌آمد؛ آفتاب رفته بود؛ اما حالا داغی هوا بیشتر توی پوست و استخوان نفوذ می‌کرد. کسری خودش را سفت‌تر توی تیشرت خاکی مشکی کشید. انگار همین پارچۀ نم‌دار قرار بود سپرش باشد مقابل همۀ اضطرابی که این‌قدر نزدیک آمده بود. ساحل چند دقیقه بود که آمده ...
بروزرسانی در : ۵۷۱ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 114
*** در جاده‌ای که غبار طلایی شهریور بر شانۀ کوه‌ها تکیه داده بود و گرمای هوا خنکای ته‌ماندۀ شب را رو به فراموشی می‌برد، رد آفتاب از لابه‌لای شاخه‌های خشک بلوط و سپیدار روی شیشه‌های ماشین لکه‌های کهنه‌ای از تابستان نقش می‌زد جاده پوشیده بود از بوی علف تیز پاییزنگر؛ برگ‌ها زودتر از موعد زرد و خا...
بروزرسانی در : ۵۶۹ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 115
جاده به دور پیچ دیگری افتاد و رنگ طلایی شهریور با انحنای نور خورشید آسمان را پر کرد؛ گویی جابه‌جایی فصل‌ها مثل حرکت دست‌های پنهان طبیعت می‌خواست پاییز را بی‌آزار و به‌آرامی وارد این سرزمین کند. نسیمی شیرین اما گرم از عطر برگ‌های بلوط و خاک تازه جان می‌داد و از شیشه‌های نیمه‌باز نفس‌کشیدن را سخت‌ت...
بروزرسانی در : ۵۶۶ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 116
*** شیراز در نیمه‌شب چیزی بین راز و خلسه بود. شب چهرۀ دیگری از این شهر رو کرده بود؛ جایی که سایه‌ها بیشتر از نورها بودند، حرف‌ها بیشتر از چشم‌ها فریاد می‌زدند و رازها بیشتر از حقیقت‌ها بر زبان می‌آمدند. پارسه دیگر آن مأمن امن نبود. اتاقی که این بار ساکنش بودند، مثل قفسی در باغچه‌ای متروک بود؛ پ...
بروزرسانی در : ۵۶۴ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 117
آن صدای ناشناس مثل زهری بود که بی‌صدا و آرام همه چیز را در خود فرومی‌برد. کسری احساس می‌کرد تاریکی تا اعماق وجودش خزیده. پیرهنش عطر سرد اضطراب را گرفته بود و هوا بوی خاکستر می‌داد؛ انگار حادثه‌ای در انتظار بود. آوای مبهم و جوان‌مرگ یاس در باغچه با نسیم مخلوط می‌شد؛ اما برای کسری هیچ‌چیز معنای آرا...
بروزرسانی در : ۵۶۲ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 118
حشمتی فنجان کاپوچینوی نیمه‌خورده‌اش را با حوصله بر میز چوبی کافه گذاشت. صدای برخورد لیوان با شیشۀ زیر آن شبیه نُت آهنگی ناتمام ماند. نگاهش دقیق، سرد و خالی بود؛ چیزی در نگاهش پیدا نمی‌شد. انگار نه آدمی، که سایه‌ای بود در جامۀ انسان، سایه‌ای که به طرز غریبی فقط حضور داشت؛ اما نمی‌زیست. - یه روزی ...
بروزرسانی در : ۵۵۹ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 119
صدایی از داخل اتاق بیرون نمی‌آمد؛ حتی صدای نفس که کسری را مجاب کند کسی داخل اتاق آرام خوابیده. - ساحل؟ ساحل صدامو می‌شنوی؟ گوش به در چسباند. سکوت سنگین آن‌طرف خانه پتکی بود که فرستندۀ فیلم بر سرش می‌کوبید. - ساحل؟ پناه بابا؟ درو باز کنید... این بار لگدش روی چوب در نشست و صدایش در تمام راهرو ...
بروزرسانی در : ۵۵۷ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 120
راهروها بی‌صدا بود. انگار بعد از دیشب تمام جهان برای هتلی که حالا از شلوغی معمول خارج شده بود، سکوتی سرد را به ارمغان آورده بود. سکوت صبحگاهی هتل را غم غلیظی پرکرده بود؛ نوری مردد از پشت شیشه‌های گرد و چرک‌گرفتۀ راهرو می‌تابید. کسری آرام، بی‌جرئت و بی‌صدا و تا سرزدن سپیده در آستانۀ در اتاق ساحل ...
بروزرسانی در : ۵۵۵ روز پیش
