چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و هفده :
آن صدای ناشناس مثل زهری بود که بیصدا و آرام همه چیز را در خود فرومیبرد. کسری احساس میکرد تاریکی تا اعماق وجودش خزیده. پیرهنش عطر سرد اضطراب را گرفته بود و هوا بوی خاکستر میداد؛ انگار حادثهای در انتظار بود. آوای مبهم و جوانمرگ یاس در باغچه با نسیم مخلوط میشد؛ اما برای کسری هیچچیز معنای آرامش نداشت. هر ضربان ساعت نقرهایش، تلنگری میشد بر یاد گذشتهای که حالا با هر پردۀ این Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آسمان
0و سپهر وارد شود لطفا🙏🥺
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥺🥺
۲ سال پیشSky
0وای پناه معصومم😰😰 نکنه بلایی سرشون بیارن😨
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥺🥺
۲ سال پیشاکرم بانو
0پناه چیزیش نشه گناه داره ،خواهش میکنم🥺🥺🥺
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
نگران نباشید 🥹
۲ سال پیشزهرا
0فکر کنم کارمهیارباشد چون فهمیدن دارن لو میرن
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله ممکنه
۲ سال پیشA-a
0کاش کسری اطلاعاتو زودتر به پلیس میداد حالا با ساحل ساکتش نکنن محیا چه عوضی بود جالبه پلیس اینارو متوجه نشده عالی بود ممنونم👏👏👏💐💐💐
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنونم از شما❤️
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Maria,
0تا کسری احمق باشه فکر نکنه از پلیس زرنگتره😂