پارت صد و دوازده :

***
باران شب زهری ناگهانی بود بر لثه‌های سیمانی شهر؛ انگار خواب خفته‌ای بر سیم‌های چرک‌گرفتۀ بیمارستان طنین انداخته بود. زیر آن سقف‌های کوتاه، کهنه و معطر به بیم و خیانت، چراغ‌ها بی‌رمق بودند. آن‌سوتر کورسوی چراغ‌های اورژانس بر پوستۀ شیشه‌ای درب اصلی سایه می‌انداخت. بی‌قرار و پرتلاطم. همان موضعی که مقدر بود برخی رازها ابدی بمانند و برخی پرده بیفتند.
خسته از روزها و شب‌هØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۷۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطی

    0

    دوست دارم کوله بار خود را باز کنم و کنار بازاچه ای بنشینم و بگویم..سایه..مافیا.هزارتو..مرجان..بفروشم همه را ارزان تا سبک شود مغزم..دیگر کشش ندارم چشمهایم را آرام آرام میبندم..امیدوارم فردا روز بهتری باشد

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    منم امیدوارم ):

    ۲ سال پیش
  • اکرم بانو

    0

    🤔🤔🤔🤨🤨🤨🧐🧐🧐🧐🙄🙄🙄🙄

    ۲ سال پیش
  • آسمان

    1

    بسیار عالییییی🙏و جذاب و غیر قابل پیش بینی 🙂

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنونم از شما که همراه قصه‌اید ❤️

    ۲ سال پیش
  • فاطی

    0

    کاش میشد اسم سایه رو پاک کرد..اصلا سونامی میومد و همه چی رو در خود غرق میکرد..کوله بارم پرشده..دوست دارم در گوشه ای دنج به دور از هیاهو بنشینم و باخود خلوت کنم..و هزاران بار بگویم سایه چرا و این حرف مانند اکو تکرار شود

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بسیار عالی ممنونم

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️