لیست کلیه پارت‌های رمان چنگار : پارت های 21 تا 40
تعداد کل پارت های منتشر شده : 162
-
رمان چنگار - پارت 21
نام ماهان در پس ذهنش بارها و بارها چرخید؛ کنار زنی که ده سال هم‌آغوش و هم‌خانه و هم‌بسترش بود؛ نام ماهان کنار زنی که معشوقۀ روزهای سرد تلخش بود، می‌درخشید و بی‌رحمانه بر ذهن مشوّش کسری شلاق می‌زد. زانویش را سخت در آغوش گرفت و زیر لب تکرار کرد: - ماهان... ماهان محبّی! روزی ماهان تنها همکارش بود...
بروزرسانی در : ۷۵۸ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 22
نفسش را سنگین و با حجم عظیمی از اندوه بیرون فرستاد؛ اندوهی که بر وجدانش تازیانه می‌زد اما پیشه‌اش فرصت و رخصت برای همدردی نمی‌گذاشت. با دیدن چشمان گریان و نفس‌های منقطع و صدای لرزانش عجیب تصویر چشمان سیاه مادرش وقتی قرآن به دست می‌گرفت و زیر لب ذکر می‌گفت و با دعا رهسپار مأموریتش می‌کرد، مقابل چ...
بروزرسانی در : ۷۵۵ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 23
*** - سپهر جان یه امروز رو زود برگردی به جایی برنمی‌خوره. اگرچه سراپا گوش شده بود برای شنیدن التماس مادر، فکرش اما در پروندۀ محبّی مانده بود. در چشمانی که رنگشان را ندیده بود و در دهان باز مانده‌اش. جسمش شنوندۀ حرف مادر بود و روحش دور تن کسری برای اعتراف می‌چرخید. صدایش را در پس بغضی که کلامش ...
بروزرسانی در : ۷۵۳ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 24
*** «کس نیست که افتادۀ آن زلف دو تا نیست در رهگذر کیست که دامی ز بلا نیست چون چشم تو دل می‌برد از گوشه‌نشینان همراه تو بودن گُنه از جانب ما نیست روی تو مگر آینۀ لطف الهی‌ست حقّا که چنین است در این رو و ریا نیست نرگس طلبد شیوۀ چشم تو، زهی چشم مسکین خبرش از سر و، در دیده حیا نیست» فونت نست...
بروزرسانی در : ۷۵۱ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 25
سراسیمه از جا برخاست؛ روی تاپ سیاهش مانتویی سیاه بر تن کرد؛ مدّت‌ها بود سیاهی بر تن داشت... درست از چهل و چهار روز پیش که تن خواهرش را خاک بلعیده بود. شالش اما روشن‌تر بود به اصرار مادر؛ به رنگ چوبی سوخته در زیر پرتو خورشید. دستش سمت دستگیره رقصید و در همان ثانیه‌های کوتاه از تصّور ویروسی که از...
بروزرسانی در : ۷۴۸ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 26
شنید و چه خوب که نشنید؛ اندوهش را ندید... التماسش را نشنید... فریادش که او را طلب می‌کرد در روزهای سخت سرد کرونا نشنید و چه خوب که نشنید؛ نشنید تا همان اندک شوق مانده در نگاهش برای دیدن چشمان سرد ساحل به یغما برود. ماسکی که تا زیر چانه پایین کشید، این‌بار نگاه ساحل را سمت صورتش کشاند؛ سمت ریش‌ها...
بروزرسانی در : ۷۴۶ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 27
اگر کرونا نبود، نه سایه بدون دیدن پناهِ جانش در آغوش خاک آرام می‌گرفت، نه او محکوم بود به دیدن مخفیانۀ مردی که قرار بود همسرش باشد. تماس را که خاتمه بخشید، بغض بود که راه گریزش را از سیبک گلو به مقصد چشم جست؛ صدای هق‌هقش بود که خدشه بر آرامش شب شیراز می‌زد. نکیسا چشم انتظار بود؛ تا شاید بغض ساح...
بروزرسانی در : ۷۴۴ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 28
فصل سوم: زوال زَنبَق! بوی عرق و جوراب و آهن می‌داد؛ تنش عوضِ کت و شلوار مزیّن به پیراهن و پیژامۀ آبی سرمه‌ای راه‌راه بود. با دمپایی‌های پلاستیکی آبی رنگ که عاریه بود و بدهیبت و بدترکیب، تن کرخت خمودش را روی سرامیک سرد زندان می‌کشید. چشمش گاهی دیوار و میله‌های آهنی را می‌کاوید؛ گاهی نگاه مات زند...
بروزرسانی در : ۷۴۱ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 29
این‌بار دوستش بود که سکوت شکست. پیش آمد و همانطور که روی تخت فریدون می‌نشست، زبان باز کرد: - زندگی اینجا چند روز اوّلش سخته گُل‌پسر؛ چند روز که بگذره، انقدر برات عادی می‌شه، که یادت می‌ره آسمون بیرون از اوین چه رنگیه. یادت می‌ره زندگی بدون مأمور و آهن و حِصار چه شکلیه. کسری سر سمت دوستان ناخواس...
بروزرسانی در : ۷۳۹ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 30
نفس‌هایشان سنگین بود و نگاه‌هایشان خیره. در مجاورت پزشک بودند؛ پزشکی که دست سرنوشت به غلط پای او را به سوی شمیرانات تهران باز کرده بود. - بچۀ اوّل بودم و پدرم اسم برام انتخاب کرد؛ گفت اسمشو می‌ذاریم کسری تا مثل نومش صاحب جلال و جَبروت بشه. لبخندش تلخ شد و زهر شد. به تختش اشاره کرد و سبّابه‌اش ...
بروزرسانی در : ۷۳۷ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 31
*** چرخ چمدان بر آسفالت‌های داغ تهران می‌رقصید. روزی همین چمدان و همین رقص را دیده بود به مقصد شیراز؛ در نخستین روزهای مهر که قرار بود آرزوهایش را در آن بچیند و به خانه بازگردد؛ اگر کرونا نبود... حالا اینجا بود؛ در خیابان انقلاب و زیر سقف آسمان تهران؛ اردیبهشتی که هوای شیرازش بهشت بود و گرمای ...
بروزرسانی در : ۷۳۴ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 32
*** این‌بار دختر آمده بود تا عوض مادر راهروی چرک کلانتری را گز کند؛ راهرویی که از در و دیوارش می‌شد رقص ویروس را دید. آمده بود پای مادر باشد؛ آمده بود جور درد تن مادر را بکشد؛ برای همین آمده بود تهران... چشمان نکیسا را به قیمت آزادی کسری فروخته بود؛ عطر ساواجِ نکیسا را با بوی پا و عرق کلانتری ...
بروزرسانی در : ۷۳۲ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 33
*** در همهمۀ فرودگاه به دنبال چشمانی آشنا بود؛ چشمانی که یادآور صورت ماهان پیش از قتل و پیش از مرگش باشد. موهایش زمخت بود و بلند؛ میان کش اسیرشان کرده بود و بلندی ریش‌هایش مسیر تفکیک مو از ریش را مشکل می‌کرد. عینک آفتابی را لابه‌لای موهای پرپشتش نهان کرد و پا روی اولین پلۀ برقی گذاشت. ایران ر...
بروزرسانی در : ۷۳۰ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 34
ثانیه‌ای اندیشید؛ به تک‌تک لحظات باهم بودنشان؛ از نخستین روزهایی که در خاطرش مانده بود، تا آخرین تماس تلفنی نه چندان دلچسبش که با جدل خاتمه یافته بود. کلافه بود؛ از باران تورنتو به خورشید بی‌رحمانۀ تهران آمده بود و گرمایی که بر تنش رخنه کرده بود، بر تشویش اتاق سرگرد دامن می‌زد. اگر پیش از حرکت آ...
بروزرسانی در : ۷۲۷ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 35
*** راهروی دادسرا بو می‌داد؛ بوی ترس، بوی مرگ، بوی غربت. با آن پیراهن معروف که مجرم بودنش را تازیانه‌وار بر صورت هر رهگذری می‌کوفت، شانه‌به‌شانۀ سرباز گام برمی‌داشت در راهرویی که نگاه‌های هر غریبه‌ای رنگ وحشت به خود گرفته بود. اضطراب مثانه‌اش را تحریک می‌کرد و محتویات اندک معده‌اش را می‌رقصاند...
بروزرسانی در : ۷۲۵ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 36
*** بی‌اشتها بود؛ نه صف طویل زندانی‌ها که بشقاب‌های لوبیا پلو را روی میزها می‌نشاندند، نه رقص قاشق‌ها بر ظرف استیل، نه بوی سرکۀ سالاد شیرازی و نه بوی کافور اشتهایش را باز نمی‌کرد. نگاهش درست جایی میان دانه‌های به‌هم چسبیدۀ برنج و اندک لوبیاهای پخته شده اسیر بود؛ فکرش اما همچنان در زمهریر چشمان ...
بروزرسانی در : ۷۲۳ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 37
*** - و کسری معتضد... ملاقاتی دارید. در همهمۀ پژواک میکروفون و نام‌هایی که بی‌وقفه بر سرش هجوم برده بود، نام خودش درخشید؛ نگاهش خیرۀ حروف کلمۀ «بی‌شعوری» بود؛ فکرش اما پیش آن ملاقاتی پرسه می‌زد؛ پیش همان کس که نامش را نمی‌دانست اما همین که آمده بود تا نام او را هم در سیاهۀ ملاقاتی‌ها پس از یک م...
بروزرسانی در : ۷۲۰ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 38
آه غلیظ محمود بی‌رحمانه بر صورت کسری تازیانه زد. آن روزهای تلخ سپری نمی‌شد؛ روزهای تلخی که بر نبود اعظم و می‌چربید. روزهای سردی که به خاک یخ‌زدۀ اعظم دهان‌کجی می‌کرد و می‌خندید. - این‌همه سال با دلش راه اومدم و نیومدم بهت سر بزنم؛ ولی این نوبه دیگه فرق داره؛ افسارمو دست زن نمی‌دم. اگرچه او ماسک...
بروزرسانی در : ۷۱۸ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 39
*** چای سرد بود؛ اما نه به‌سردی تشویش آن خانه. نه به سردی نگاه سنگین ساحل و چشمان خیرۀ ماهرخ. خانه سرد بود؛ محمود اما در گرمای عذابش می‌سوخت؛ در عذاب‌وجدانی که همچون گدازۀ آتش بر تنش ریخته می‌شد تا یادآور غیبتش بر مزار عروسش باشد. سکوت میانشان را ناله‌های در خواب پناه می‌شکست؛ پناهی که بندِ مو...
بروزرسانی در : ۷۱۶ روز پیش
-
رمان چنگار - پارت 40
نگاه سنگین محمود و ماهرخ میان هم چرخید؛ ساحل اما در سکوت و ناخن‌هایی که در گوشت فرو می‌رفت، تنها به صداهای نالۀ آرام پناه غرق در خواب گوش می‌کرد و به خانواده‌اش می‌اندیشید. به مادرش که کرونا سایه‌اش را از سر او برداشت و به پدرش که محکوم بود به مرگ اجباری برای گناه نکرده. چشمان به اشک نشستۀ محمود...
بروزرسانی در : ۷۱۳ روز پیش
