چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و ده :
***
شب بر تن شهر مثل چادری گرهخورده بود؛ نه میشد گریز زد، نه میشد سرک کشید. پشت دیوارهای زندانی که بوی کهنگیاش به عمق سلولها نفوذ کرده بود، با پلکهای نیمهبسته به زنجیر خیالاتش قفل شده بود. آن گوشۀ تنگ و خالی سلول بیشباهت به دخمههای زیرزمینی نبود؛ جایی که زنگارۀ دیوارها سوگوار یأس زندانیان قدیمی بود. صدای کفشهای نگهبان هر چند دقیقه یکبار نظم سنگین سکوت را میشکست؛
مطالعهی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۷۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله دقیقا
۲ سال پیشآسمان
0چقدر خوب از زیر زبونش کشیدش بیرون 🧐🧐🧐🧐🧐🧐🧐
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
😎🤭
۲ سال پیشفاطی
0نفوذی سفره رو انداخته رمبو هم بدون هیچ اطلاعی سر سفره نشسته نمیدونه چه خبره اطرافش..و زندگی چه تلخه زنت و در بازی مافیا از دست بدی و نتونی دم بزنی..
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله واقعا تلخه 🥺
۲ سال پیشفاطی
0هی روزگار..آرام آرام قدم میگذارم روی آسفالت حیات زندان و با انگشتان دیوارها را کنکاش میکنم و نفوذ میکنم در تک تک سلولها..او را پیدا کردم و مانند ماری خوش خط و خال دورش میپیچم و خیانت را بو میکشم..وبا خود میگویم من میتوانم و این پرونده را حل میکنم
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بسیار عالی😍
۲ سال پیشA-a
0وای نفوذی یادم رفته بود ولی چیز خاصی دستگیرش نشد تا اینجارو که پلیس میدونه!ممنون عالی بود 👌👏👏👏🌹
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
ممتون از شما❤️
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اکرم بانو
0چه خوب همه چی رو لو داد،فقط مونده پروژه صفر