چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و پنجم :
دل کسری دریایی از التهاب بود و امواجِ خشم؛ ساحل صبرش را بی‌رحمانه می‌کوفت. بعد از ماه‌ها تحقیق و تفحص اکنون سرنخی یافته بود؛ بارقه‌ای در شبِ تارِ انتقام. مرجان، آن همکارِ دیرین، آن مارِ خوش‌خط‌وخال، متهم ردیف اول این جنایت خاموش بود.
گام‌های لرزان و متلاطم کسری پژواک درد درونی‌اش را فریاد می‌زدند. وقتی به بخش پذیرش بیمارستان رسید، عطر استریل هوا با خود خاطره‌های سایه را برگر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
حنانه بامیری | نویسنده رمان
باز وارد قصه میشه به زودی
۲ سال پیشفاطی
0ممنون.عالی بود
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنونم از شما که همراه چنگارید
۲ سال پیشفاطی
0کاغذی برمیدارم و مینویسم سرنخ ها را، در میان کلمات پرسه میزنم.مرجان.مافیا.هپوکامپوس.من در میان کاغذ تنها نشسته ام و همه چیز بهم هجوم میاره ، فکرش هم ترسناکه..یک دست همیشه صدا ندارد..کسری به سپهر اعتماد کن..
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
زیبا مینویسید😍
۲ سال پیشA-a
0کاش بره از بنگاهی بپرسه.ممنون عالی بود👌👏🍀
۲ سال پیشحنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنون از شما که همراه چنگارید
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
آسمان
0وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته ( پناه ❤ ) چرا سپهر نیست