پارت صد و هجده :

حشمتی فنجان کاپوچینوی نیمه‌خورده‌اش را با حوصله بر میز چوبی کافه گذاشت. صدای برخورد لیوان با شیشۀ زیر آن شبیه نُت آهنگی ناتمام ماند. نگاهش دقیق، سرد و خالی بود؛ چیزی در نگاهش پیدا نمی‌شد. انگار نه آدمی، که سایه‌ای بود در جامۀ انسان، سایه‌ای که به طرز غریبی فقط حضور داشت؛ اما نمی‌زیست.
- یه روزی هوش مصنوعی کل دنیا رو می‌گیره. یه روزی هر چیزی که فکر می‌کنی زنده‌ست، جاش رو می‌ده به

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    این کیه ک انقد ازهمه کارهای کسری مطلعه وهمه جاهست

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    در ادامه مشخص میشه

    ۲ سال پیش
  • آسمان

    0

    آقا بگو ب سپهر 🥺🥺🥺

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥺🥺

    ۲ سال پیش
  • Sky

    0

    واااای خدا حشمتی چ عوضیه😧🤦🏻 ♀️ چه گیری داده رو این خونواده 😠

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥲🥲

    ۲ سال پیش
  • فاطی

    0

    من در دریاچه ی یخ زده ترک برداشته مانده ام..نمیدانم به کدام طرف چنگ بزنم با هر قدم بیشتر فرو میروم..صامت مینشینم حتی بدون کوچکترین نفس..خود را بغل میگیرم و در خود حل میشوم امیددارم که نجات پیدا میکنم..من مطمئنم..تشکر

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥲🥲

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️