چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و چهارده :
***
در جادهای که غبار طلایی شهریور بر شانۀ کوهها تکیه داده بود و گرمای هوا خنکای تهماندۀ شب را رو به فراموشی میبرد، رد آفتاب از لابهلای شاخههای خشک بلوط و سپیدار روی شیشههای ماشین لکههای کهنهای از تابستان نقش میزد
جاده پوشیده بود از بوی علف تیز پاییزنگر؛ برگها زودتر از موعد زرد و خاکی شده بودند و آسمان آنقدر صاف بود که رنگ آبیاش چشم را میسوزاند.
اواخر Ø
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
چقدر زیبا
۱ سال پیشاکرم بانو
0کاش میشد اونایی ک رفتن رو برگردوند🥺🥺🥺
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بله دقیقا
۲ سال پیشآسمان
0مرسی 👏👏👏👏👏👏👏
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
❤️
۲ سال پیشفاطی
0گون از نسیم پرسید به کجا چنین شتابان..فکرم پرشده.کاش میشد فلشی بر سرم بزنم و تمام افکارم و روی آن خالی کنم.افق هم دیگر رنگی ندارد.میخوام بخوابم و وقتی بیدار بشم بهم بگن همه چی درست شده.ممنون و متشکر..عالی بود
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنون از شما
۲ سال پیشفاطی
0با خود در کنار خود آرام و بی حوصله نشسته ام با افکاری خسته..مانند کسی که که صبح با گلو درد بیدار شده و میداند با یک قرص خوب نمیشود ولی بازهم در پی آن است..با خود می اندیشم هدف چیست..
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بسیار عالی
۲ سال پیشA-a
0سایه زندس؟!متوجه نشدم چی شد؟💐💐💐
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
نه دوربینا هک میشن و براش میفرستن.
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

مونا
0تو را به ترانه ها بخشیدم باید به جدایی از زندگی عادت کرد!