لیست کلیه پارت‌های رمان خنا : پارت های 61 تا 80
تعداد کل پارت های منتشر شده : 129
-
رمان خنا - پارت 61
*** در دل تاریکی اصطبل نفس کشیدنم کند و بریده‌بریده می‌شد. بوی سنگین کاه نم‌خورده، عرق اسب و زخم التیام‌نیافته‌ام مثل پتک روی شقیقه‌ام می‌کوبید. دنیا دور سرم می‌چرخید. تار و روشن، گاهی صدای تازش سم اسب روی زمین خشک، گاهی سوت زوزه‌ای از دل باد که می‌آوردش تا مغز استخوانم. گیج بودم. نمی‌دانستم سر...
بروزرسانی در : ۴۰۷ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 62
در هاله‌ای از تاریکی و صدای مبهم چارپایان دلم در قفسه سینه‌ام دیوانه‌وار کوبید. بوی کاه، عرق، دود و پوست سوخته، همه سوار بر موجی سنگین مرا به میان مرز خواب و بیداری می‌کشید. صدای ضعیف خروس و سم کوب اسب میان شاخه‌های ذهنم می‌لغزید. آوازی دور هنوز پس ذهنم سوسو می‌کرد. «زمین‌هامونو پس بدین!» صدای ...
بروزرسانی در : ۴۰۷ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 63
موهایش را پشت گوش زد و باز پارچه را روی صورتم کشید و من نفهمیدم کی غرق شدم در سردی آبی که مهر او گرمش کرده بود. - من بی‌تقصیر بودم توی جریان... چقدر دست می‌کشید از کار وقتی می‌دانست محتاج بندبندِ تیمارگری اویم. - من ورنا رو طهران گذاشتم رخشا. گذاشتمش پیش مهران. پیش پدر بچه‌ش. دستش که از گوشۀ...
بروزرسانی در : ۴۰۶ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 64
نهم دفتر آخرین هوای رودبار، خنک و سنگین مثل دستی بود که بازویم را گرفته باشد. نوک بینی‌ام از شبنم صبحی که هنوز بخاری از گونۀ کوه‌ها برنخاسته بود، خیس و نمور بود. عطر باغ زیتون در پس بوی نم کشیدۀ آسفالت پشتم را می‌لرزاند. دستمالی که تاجی دیشب گوشۀ بقچه‌ام گذاشت، هنوز از دستم نیفتاده. این سفر برخ...
بروزرسانی در : ۴۰۱ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 65
*** طِهران را به لحن گم‌گشته‌اش دوست داشتم. کوچه‌هایی که مثل رگ‌های بادکردۀ دست هر شب از هجوم واژه و واقعه پر بود. فضای شب سنگین بود از دود و بوق و هیاهو. زوزۀ ریلی که از اوراق‌چی راه‌آهن رد می‌شد و آگهی رنگ‌پریدۀ کاباره عجیب توی ذوقم می‌زد. نگاهم را سمت کلماتش دوختم که با خطی فانتزی حروف را به...
بروزرسانی در : ۴۰۰ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 66
*** نور هنوز زرد و خسته روی صورت پسر افتاده و ردّ بخیه‌هایش کمی ورم کرده بود. پتو را تا زیر چانه‌اش بالا کشیده بودم. می‌ترسیدم سرمای خونی که از تنش رفته بود، دردش را بیشتر کند. کنار تختش نشستم؛ نفس‌های آرامش بیشتری گرفته بود. نبضش زیر دو انگشتم تند می‌زد و خونش مثل همیشه در رگ پمپاژ می‌شد. لیو...
بروزرسانی در : ۳۹۹ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 67
*** صبح هنوز از پشت دماوند سر برنیاورده بود که پایم به آن حیاط سنگ‌فرش رسید؛ سنگ‌هایی که قطرۀ شبنم رویشان بوی خاک خیس را به‌همراه نسیمی می‌آورد که از دوردست باغ‌های لواسان می‌گذشت. آسمانش مثل شیشۀ دود گرفتۀ قطار، مِه غلیظ داشت. کوچه‌باریکی بود که تهش حیاطی وسیع باز می‌شد با دیوارهای بلند و رنگ‌و...
بروزرسانی در : ۳۹۴ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 68
دهم دفتر باران ریز آن‌قدر پایدار بود که حتی جادۀ خاکی را براق کرده بود. هر قدم که برمی‌داشتم، صدای لَزج و خفۀ گِل، مثل سکوتی شکسته در گوشم می‌چرخید. پاکت، گرم بود از حرارت کف دستم. گرما به کاغذ نباید می‌رسید؛ گرما واژه‌ها را زنده نگه می‌دارد و این نامه اگر زنده می‌ماند، در مقصد جان می‌گرفت. کاغ...
بروزرسانی در : ۳۹۳ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 69
نگاهش لغزید رویم و برگشت به سفرۀ مچاله روی میز؛ مثل کسی که از تابش خورشید ظهر رو برمی‌گرداند تا نسوزد. از مطبخ درآمد و بوی پیاز داغ و سماق با او وارد شد؛ نشست روی صندلی حصیری روبهرویم و چای دوم را ریخت. - قربون قد و بالات دامون جان. دست‌کم که اومدی و یه نیمروزی رو به این پیردختر و اون بچه سر ز...
بروزرسانی در : ۳۹۲ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 70
*** صدای شکسته شدن تخم‌مرغ‌ها در ظرف هم‌نوا شده بود با زمزمۀ مبهم بی‌بی‌سی که از اتاق پذیرایی به گوش می‌رسید؛ نواری که یکسره از رهگذر پچ‌پچۀ سیاست و شرارت روزگار می‌گذشت و خود را آن‌قدر جدی می‌گرفت که حتی بوی پیاز داغ شیرین صبحگاهی هم نتواند حریفش شود. رخشا آن سوی سالن پاهایش را جمع کرده بود رو...
بروزرسانی در : ۳۸۷ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 71
لب فروبسته‌اش باز شد و در میان هق‌هق لب زد: - عقدم کن. مبهوت نگاهش کردم. آن سیلی که روز اول به صورتم نواخته بود منافات داشت با رخشایی که التماسم می‌کرد محرمش کنم. کاش التماسش از عشق بود؛ نه از ترس کوهیار. - هیس! آروم باش رخشا. هنوز که چیزی نشده دختر. می‌شه جلوی این اتفاقو گرفت. گوشش اما نمی‌ش...
بروزرسانی در : ۳۸۶ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 72
*** شب را تا آخر قورت داده بودم بی‌آنکه حتی قطره‌ای خواب از گلویم پایین برود. پله‌های سکوت را از غروب دانه‌به‌دانه آمده بودم پایین و حالا بی‌آنکه به بستر خستگی رسیده باشم، در پگاه طهران ایستاده بودم. شهری که در این ساعت بوی خاک تازه آبیاری‌شده و دود خفیف دودکش‌ها روی هم سوار می‌شدند؛ مثل کرسی قد...
بروزرسانی در : ۳۸۵ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 73
لبخند گوشۀ لبانم نشست و نگاهم را نثار شرم نشسته در چشمانش کردم. - پاشو که قراره امروز طهران رو زیر پامون گز کنیم. برخلاف دیشب امروز شوق خفیفی در نگاهش نشسته بود. - قبلاً که اینجا درس می‌خوندم با هم‌خوابگاهی‌ها زیاد می‌رفتیم پارک دانشجو. ولی خیلی وقته که اونجا از خاطرم رفته. - پس می‌ریم تا تجد...
بروزرسانی در : ۳۸۰ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 74
*** از پلک‌زدن‌های سنگین آخرین بیمار، که بوی غلیظ یُد و الکل، مثل نفس آخر در هوای مطب می‌چرخید، تا چرخاندن بی‌حوصلۀ کلید در قفل درِ خانه، فاصله‌ای نبود جز خیابان‌هایی که زیر نور مردۀ غروب، به راهروی بی‌انتهای یک بیمارستان دولتی شبیه بودند. گاهی عبور یک اتوبوس شرکت واحد، با غرش موتور و بوی روغن س...
بروزرسانی در : ۳۷۹ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 75
*** سقف بلند تالار وحدت با چلچراغ‌های شیشه‌تراش خورده‌اش مثل ظرف‌های عسل‌پریده نور را با تأنّی می‌ریخت روی سر جمعیت. چلچراغ‌ها در چشم بیننده نمی‌درخشید؛ می‌سوخت. شعلۀ بی‌حرارت و بی‌پناهی که خودش هم نمی‌دانست برای نور دادن زاده شده یا برای پیر کردن. بوی ادکلن‌های فرنگی ژیوانشی، آراف و کمی هم موس...
بروزرسانی در : ۳۷۸ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 76
*** شب را در خیابان‌های نیمه‌خواب گذراندم. از خلوتی کوچه‌های شمیران تا صدای دور سگ‌هایی که با انعکاس بر دیوارهای آجری برمی‌گشت، همه‌چیز بوی فرار داشت. سرمای نیمه‌شب مثل سکۀ تازه‌ضرب خورده به گونه‌هایم می‌چسبید و هر چراغ نفتی بالای در خانه‌ها به نظرم فانوس امین‌السلطنه‌ای می‌آمد که مواظب بود کسی ...
بروزرسانی در : ۳۷۳ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 77
دفتر یازدهم پشت میز قدیمی‌ام نشسته بودم. فنجان چای کمرنگ کنار دستم بود و روبهرویم کتی خاک می‌خورد که سال‌ها در کمدم مخفی‌اش کرده بودم. رج‌به‌رج آن پیراهن بوی مادر را می‌داد. پیراهنی که برای جوانی‌های سردار دوخته بود و هیچ‌وقت فرصت نکرده بود بر تن بزند؛ حالا انگار آن پیراهن مرهم روزهای بی‌مادری...
بروزرسانی در : ۳۷۲ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 78
- هم‌خونن ولی هزار فرسنگ توفیر دارن با هم. دامون درس‌خونده‌ست. آقاجونش دستش آلوده به زور و قدرت نشده و همیشه میون خاک و علف پی لقمۀ حلال بوده نه با راپورت و وطن‌فروشی و آدم‌فروشی. رخشا کلمات را تند و بی‌رحمانه پی هم می‌نشاند؛ اما بعید می‌دانستم ذره‌ای از آن‌ها را عمو شنیده باشد. گوشۀ لب عمو بالا...
بروزرسانی در : ۳۷۱ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 79
*** هوای مطب بوی الکل کهنه و کاغذهای خاک‌گرفته داشت؛ گویی کشوی خاطرات بستۀ سالیان را بی‌اجازه گشوده بودند. عقربۀ ساعت دیواری مثل حشره‌ای آهنی هر ثانیه بر اعصابم می‌خراشید. مهتابی سقف با صدایی نازک می‌لرزید؛ لرزشی که انگار طنین افکار من از سرم بیرون می‌زد. سینه‌اش با هر دم‌وبازدم صدای بادهای دور...
بروزرسانی در : ۳۶۶ روز پیش
-
رمان خنا - پارت 80
*** سه ساعت... چهار ساعت یا شاید هم بیشتر. نمی‌دانستم چقدر گذشته بود و من انتهایی‌ترین قسمت خیابان چشم چرخانده بودم سمت خان‌عموی رخشا به دنبال نشانی از رخشا. هوا نه کاملاً شب بود، نه روز. رنگ خاکستر مرطوب داشت که نفس را از گلو برمی‌داشت. پلک‌هایم از بی‌خوابی شن‌گرفته بود؛ اما بستنشان ترسناک‌تر...
بروزرسانی در : ۳۶۵ روز پیش
