خنا به قلم حنانه بامیری
پارت هفتاد و نهم :
***
هوای مطب بوی الکل کهنه و کاغذهای خاکگرفته داشت؛ گویی کشوی خاطرات بستۀ سالیان را بیاجازه گشوده بودند. عقربۀ ساعت دیواری مثل حشرهای آهنی هر ثانیه بر اعصابم میخراشید. مهتابی سقف با صدایی نازک میلرزید؛ لرزشی که انگار طنین افکار من از سرم بیرون میزد.
سینهاش با هر دموبازدم صدای بادهای دوردست را یادآوری میکرد. گوشی را چسباندم به قلبش؛ اما تنها ضربآهنگ قلب خودم در گو
لطفا صبر کنید...
