پارت هفتاد و دوم :

***
شب را تا آخر قورت داده بودم بی‌آنکه حتی قطره‌ای خواب از گلویم پایین برود. پله‌های سکوت را از غروب دانه‌به‌دانه آمده بودم پایین و حالا بی‌آنکه به بستر خستگی رسیده باشم، در پگاه طهران ایستاده بودم. شهری که در این ساعت بوی خاک تازه آبیاری‌شده و دود خفیف دودکش‌ها روی هم سوار می‌شدند؛ مثل کرسی قدیمی که هم گرمای زغال داشت، هم بوی نمِ پتو.
چراغ‌برق‌های خاموش خیابان حالا فقط باÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️