لیست کلیه پارت‌های رمان تاربام، گذرگاه سکون : پارت های 161 تا 173
تعداد کل پارت های منتشر شده : 173
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 161
من وحشت‌زده گفتم: - مگه اون‌ها موش آزمایشگاهی‌ان؟ این حرف را زدم، ولی بعد از خودم بدم آمد؛ چون طوری رفتار می‌کردم انگار من انسانیت می‌فهمم و آن‌ها نه، در حالی که همین دیروز خودم یک نفر را کشته بودم. دکتر عصبی گفت: - تو فکر دیگه‌ای داری؟! کلافه چنگی به موهایم زدم و برگشتم و پارسا را نگ...
بروزرسانی در : ۸۰۲ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 162
سر تکان داد و با سرعت هر چه تمام راند. برای رسیدن به آزمایشگاه باید از کنار بیمارستان می‌گذشتیم. بیمارستانی که در آتش سوخته بود و حالا حتی این‌جا نیز به شدت خلوت بود. ابتدا که نزدیکش شدیم، همه‌چیز به نظر عادی می‌آمد تا وقتی که جلوتر رفتیم و درست مقابلش رسیدیم. با دیدن صحنه‌ی مقابلم نفس در سینه‌ام...
بروزرسانی در : ۷۹۹ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 163
عکس را داخل جیب پیراهن کثیفم گذاشتم و نگاهی دوباره به لباس‌هایم انداختم. واقعاً این سر و وضع تهوع‌آور بود، ولی فعلاً چاره‌ای به‌جز کنار آمدن با آن نداشتم. همان‌طور که دکتر گفته بود باید شبیه مریض‌ها می‌بودم... پارسا برگشت و دوباره به سمت پلیس رفت و من هم دراز کشیدم و به سقف خیره شدم و چند دقیقه...
بروزرسانی در : ۷۹۷ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 164
سرش را به دو طرف تکان داد و خواست جواب بدهد که دوباره همان صدای خنده را شنیدم و این بار نازنین نیز شنید. هول شد و مضطرب خواست حرفی بزند که انگشتم را روی بینی‌ام گذاشتم و گفتم: - هیس! بعد دستش را گرفتم و به‌طرف انتهای خیابان کشاندم. زیر لب گفتم: - از این طرف می‌آد. اضطراب در بالاترین حد مم...
بروزرسانی در : ۷۹۵ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 165
دهان باز کردم تا جوابش را بدهم، امّا تلفن قطع شد و بلافاصله بعد از آن دوباره صدای مهیب بمبی درست پشت سرمان آمد و ما ناگهان از جا پریدیم و با دو از کوچه خارج شدیم. سرم گیج می‌رفت، انگار در یک کابوس وحشتناک گرفتار شده بودم. به این طرف و آن طرف می‌دویدم، در خیابان‌های نواشهر که غرق در دود و خاک بود ...
بروزرسانی در : ۷۹۳ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 166
ناگهان چهره‌ی دکتر از هم باز شد. از جایش بلند شد و مبهوت گفت: - قبول کرد؟ سر تکان دادم و گوشی را به سمتش گرفتم. - آره، ولی اگه نتونیم راهی پیدا کنیم خودمونم می‌میریم. کی بود این؟ گوشی را از دستم گرفت و روی صندلی پرت کرد و دوباره به سمت مرد جوان رفت. - چه می‌دونم کی بود، فقط گفتن تیمسار....
بروزرسانی در : ۷۹۲ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 167
با خشم نگاهش کردم و بدون این که اشک چشمانش ذره‌ای از نفرت صدایم کم کند افزودم: - نه به‌خاطر خودم، به‌خاطر پدرومادر متین. و نازنین... خدا به سر شاهده که حتی اگه آسمون به زمین بیاد، حتی اگه کمند خودم و تموم عزیزهام رو تیکه تیکه کنه، قرار نیست تو جاش رو بگیری؛ چون اون علت تنفر من نسبت به تو نیست،...
بروزرسانی در : ۷۹۰ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 168
از خستگی وحشتناکی خوابم برد. بین خواب و بیدار یادم بود منتظر به‌هوش آمدن آن مرد هستیم، امّا خسته‌تر از آن بودم که بیدار شوم. وقتی ناگهان از جا پریدم که احتمالا چهار- پنج ساعت گذشته و نصف شب بود. فوراً گوشی را برداشتم و برخلاف تصورم دیدم آن‌قدرها هم نگذشته. دو و نیم بود. نازنین مقابلم روی مبل خو...
بروزرسانی در : ۷۸۸ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 169
به سمتم برگشت و با چهره‌ی رنگ‌پریده‌اش رو‌به‌رو شدم. از آسانسور بیرون رفتم و حیرت‌زده گفتم: - تو این‌جا چه کار می‌کنی؟! نزدیکم شد و با بغض و عصبانیت نگاهم کرد. - صد بار بهت زنگ زدم، چرا جواب نمی‌دی؟! لحظه‌ای طرز نگاه و حرفش باعث خجالت و از طرفی اضطرابم شد. مثل یک انسان خیانتکارِ بزدل. ان...
بروزرسانی در : ۷۸۵ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 170
کمند با دقت به دست‌هایم نگاه کرد. مثل فرمانده‌ی دشمنی که به سربازهای تسلیم شده و شکست‌خورده‌ی جبهه‌ی مقابل نگاه می‌کند. مردمک سیاه و گشادشده‌ی چشمانش میان تیله‌های روشن و براقش می‌لرزید. مایوس گفت: - یعنی دیگه دوستم نداری؟ دست‌هایم را پایین آوردم و داخل جیبم گذاشتم. با بغض نگاهم را روی صورتش ...
بروزرسانی در : ۷۸۳ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 171
وارد آسانسور شدم و به طبقه‌ی بالا رفتم. احساس می‌کردم در خلاء‌ی عحیب هستم. هیچ‌وقت تا الان چنین حسی را تجربه نکرده بودم. هیچ‌وقت تا الان این‌قدر سعی نکرده بودم بر خودم و احساساتم غلبه کنم. تمام این ماجراها داشت از من آدمی دیگر می‌ساخت، آدمی جدید... در آسانسور باز شد و دکتر را دیدم که تلفن به دس...
بروزرسانی در : ۷۸۰ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 172
درست در چند متریمان تعداد زیادی از بیمارها ایستاده بودند. با سر و وضعی آشفته و ترسناک. عده‌ای روی زمین نشسته بودند و عده‌ای کاملاً سرحال ایستاده بودند. لباس‌هایشان کثیف بود و بدن‌ها و سر و صورتشان از لکه‌های خون قرمز. چه بلایی سر خودشان آورده بودند؟! قلبم از شدت هیجان و ترس محکّم به قفسه‌ی سینه...
بروزرسانی در : ۷۷۷ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 173
نازنین کنار تختم روی صندلی نشسته بود. گردنش محافظ داشت و دور چشم‌ها و بینی‌اش کبود شده بود؛ ولی به‌نظر سرحال می‌آمد. او هم مثل من امروز مرخص می‌شد و می‌توانستم درک کنم این ملاقات یک‌هویی و لحظه‌ای آخری‌اش چه معنی‌ای می‌توانست داشته باشد. نگاهش را از من دزدید و گفت: - می‌خوان ببرنم بازداشتگاه....
بروزرسانی در : ۷۷۶ روز پیش
