لیست کلیه پارت‌های رمان تاربام، گذرگاه سکون : پارت های 101 تا 120
تعداد کل پارت های منتشر شده : 173
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 101
محیا راست می‌گفت؛ امّا من نمی‌توانستم با حرفش موافق باشم. به جهنم که جانم به خطر می‌افتاد! چه فرقی می‌کرد وقتی مشخص نبود تا یک ماه دیگر چه فاجعه‌ای رخ بدهد؟! گفتم: - اشتباه می‌کنی محیا! جلوی ضرر رو از هر جا بگیری منفعته؛ ما اگه کاری نکنیم اون‌ها با خیال راحت اون مواد مسخره‌شون‌و فردا هم می‌ری...
بروزرسانی در : ۹۴۶ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 102
هیچ‌کدام حرفی نزدیم و به سرعت از او دور شدیم. قبل از خروج ناگهان کمند کنار در ایستاد و گفت: - دانیار فکر می‌کنی داریم کار درستی می‌کنیم؟ این که وسط روز با هم داریم می‌ریم اداره‌‌ی پلیس؟ به سمتش چرخیدم و گفتم: - تنها کاریه که می‌تونیم بکنیم و الان وقت فکر کردن به درست و غلطش نیست. بدون این...
بروزرسانی در : ۹۴۴ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 103
به جای من کمند با وحشت پاسخ داد: - شاید فانتزی باشه، ولی حقیقت داره. اون‌ها من و شما رو تهدید کردن، یادتون نیست؟ سروان غلامی از روی صندلی بلند شد و کف دست‌هایش را روی میز گذاشت. - چرا یادمه، ولی این قضیه... چطور ممکنه؟ این مواد چیه؟ یه جور مواد مخدر؟ چی؟! نگذاشتم کمند پاسخ دهد و من گفتم: ...
بروزرسانی در : ۹۴۲ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 104
چهره‌ی سروان غلامی به خشم آلوده شد و ناگهان گفت: - من هر کاری که از دستم بر می‌اومد کردم، با این که پرونده بسته شده بود نتونستم چشمم‌رو روی واقعیت ببندم، ولی وقتی پای جون خانواده‌امح می‌اومد وسط، دیگه نمی‌تونستم احمق... سرگرد خشمگین و با تن صدای کنترل شده میان حرف او پرید: - سروان غلامی، کاف...
بروزرسانی در : ۹۳۹ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 105
بالاخره بعد از نیم ساعت رضایت داد برود سرویس بهداشتی و من با سرعت از روی صندلی بلند و به محیا نزدیک شدم. - باید مدرک پیدا کنم محیا. محیا دست از تزیین شیرینی‌هایی که مقابلش بود کشید و گفت: - مدرک چی؟ - هر مدرکی که حرف‌های بابام رو ثابت کنه، سرگرد گفته در غیر این صورت نمی‌تونیم اقدام کنیم. ...
بروزرسانی در : ۹۳۷ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 106
بدون این که جواب سوالش را بدهم به طرف رشوند رفتم و گفتم: - پس این بار واقعاً می‌خواید دمم‌و کوتاه کنید آقای رشوند؟ رشوند هیچ واکنشی نشان نداد و من مقابلش نشستم. پای آسیب دیده‌ام را صاف کردم و با ماساژ زانویم گفتم: - برام جای سواله، به فرض من‌و کشتید، چطور می‌خواید جلوی مردم‌و بگیرید؟ تا کمت...
بروزرسانی در : ۹۳۵ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 107
خواستم بپرسم او از کجا نشانی خانه‌ی پناهنده را دارد؛ امّا واقعاً در آن لحظه هیچ چیز برایم مهم نبود به جز ماهان. پدرم وسایلش را برداشت و بعد از اتاق خارج شدیم و به منشی گفت امروز دیگر بر نمی‌گردد شرکت. با آسانسور به پارکینگ رفتیم و سوار ماشین شدیم. شرکت خارج از شهر بود و تا به شهر برسیم چند دق...
بروزرسانی در : ۹۳۲ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 108
با حرفش نتوانستم خنده‌ام را کنترل کنم و بی اختیار باز خندیدم. به زن و بچّه‌ی سلیم‌زاده آسیب نمی‌زد؟! این آدم واقعاً مجنون بود! به پایم اشاره کردم و گفتم: - آره، معلومه که آسیب نمی‌زنی! پناهنده متوجّه اشاره من به پایم شد و در حالی که به خوردن انگورش ادامه می‌داد، گفت: - اون، کار رشونده،...
بروزرسانی در : ۹۳۰ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 109
و سپس رو به من کرد و ادامه داد: - مشکلت همینه، ما کسی رو نمی‌کشیم، آخرین باری که این آزمایش انجام شده فقط دو نفر حساسیت نشون دادن، این بار مواد ارتقاء پیدا کردنه، امکان واکنش نشون دادن... صدایم به سختی بالا می‌آمد، امّا از همان برای زدن حرفم استفاده کردم و گفتم: - خفه‌شو! و بعد به سرفه اف...
بروزرسانی در : ۹۲۸ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 110
نازنین بی تفاوت عقب رفت و به پله‌ها اشاره کرد. - از این طرف. به حرفش گوش کردم و راه افتادم. احساس می‌کردم به بخیه‌های شکمم فشار آمده بود؛ چون به شدت درد می‌کردند؛ ولی چه کار می‌توانستم بکنم؟ از پله‌ها بالا رفتیم؛ امّا من در میان راه نفس کم آوردم و با چنگ زدن به نرده خم شدم که نازنین به سمتم ...
بروزرسانی در : ۹۲۵ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 111
چشمانم را بستم و سعی کردم فکر کنم ببینم چه کاری از دستم بر می‌آید؛ امّا نمی‌شد. هر لحظه که می‌گذشت درد چانه‌ام و بعد شکمم بیش‌تر می‌شد. تا جایی که بی قرار شدم و از روی تخت برخاستم. به سمت میز عسلی رفتم و از داخل آینه‌ی آن نگاهی به صورتم انداختم. فکم به شدّت ورم کرده بود و زیر چشمم کبود شده بود....
بروزرسانی در : ۹۲۳ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 112
نگاهی به ساعت انداختم. تا شام خیلی مانده بود. به چه بهانه‌ای می‌توانستم باز او را صدا بزنم؟ به سمت تخت رفتم و روی آن نشستم. بهتر بود کمی صبر کنم. حداقل چند ساعت؛ بالاخره دوباره می‌آمد. با او رو به رو می‌شدم. روی تخت دراز کشیدم و به سقف خیره شدم. مسکن‌ها اثر کرده بودند؛ دردهایم کمتر و چ...
بروزرسانی در : ۹۲۱ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 113
نازنین دچار تناقض شده بود؛ از یک طرف می‌گفت کمک نکردن من هیچ مشکلی را حل نمی‌کند و از یک طرف می‌گفت به خانواده‌اش نمی‌خواهد خیانت کند و من می‌دانستم هیچ‌کدام از این‌ها درست نیست. او فقط می‌ترسید بلایی سرش بیاید که چیزی نمی‌گفت! کمی نزدیکش شدم و با لحنی به شدّت آرام‌تر از او، با عطوفت پرسیدم: ...
بروزرسانی در : ۹۱۸ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 114
من می‌دیدم، متوجّه می‌شدم دارد احساساتی درون او شکل می‌گیرد؛ ولی حتی برایم ذره‌ای اهمیت نداشت و خودم را این‌طور قانع می‌کردم که چاره‌ای جز این ندارم و حقیقتاً هم نداشتم! می‌دانستم او از احساسم نسبت به کمند مطلع است؛ ولی این که ماهیت رفتار مشمئزکننده مرا تغییر نمی‌داد. من رسماً داشتم با کارم هم به...
بروزرسانی در : ۹۱۶ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 115
در جایش متوقف شد و بعد آرام به سمتم برگشت و با دقّت نگاهم کرد. در صورتم دنبال چه می‌گشت، نمی‌دانستم. - این رو به عنوان چی می‌گی؟ اگر می‌گفتم دوست می‌ترسیدم نازنین سست شود و اگر می‌گفتم چیزی فراتر از آن خیانت بود، به کمند، به خودم! چند لحظه نفهمیدم باید چه جوابی دهم؛ امّا بعد جلو رفتم و گفتم...
بروزرسانی در : ۹۱۴ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 116
(زمان حال) چند ساعت از وقتی که نازنین رفته بود گذشته بود و هیچ خبری از او نشده بود. کم کم داشتم نا امید می‌شدم از این که او بخواهد کمکی به من بکند. در این اتاق لعنتی هم که کوچک‌ترین وسیله‌ای برای سرگرمی نبود. نه کتابی، نه تلوزیونی و نه هیچ چیز دیگری. داشتم دیوانه می‌شدم از بس دور خودم چرخید...
بروزرسانی در : ۹۱۱ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 117
نازنین با لبخندی که به سختی در پس لب‌هایش پنهان کرده بود گفت: - الان اگه بگم نه نمی‌ری پیش داییم؟ چند لحظه با حالتی متفکرانه دستم را زیر چانه‌ام زدم و گفتم: - فکر نکنم برم. این بار نازنین خنده‌اش را رها کرد و بلند خندید. - برای چی می‌خوای هم‌و ببینیم؟ من بر خلاف او جدی ایستادم و احتمال...
بروزرسانی در : ۹۰۹ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 118
کمند و محیا کنار پایم زانو زدند و وحشت‌زده به متینی خیره شدند که در آغوشم افتاده بود و با چشمانی از حدقه درآمده و حایر نفس نفس می‌زد و به خونی که روی دست‌هایش ریخته بود نگاه می‌کرد. محیا ماتش برد و کمند بلند زیر گریه زد و با نزدیک شدن به متین گفت: - وای نه، خدای من، خدای من... چی شد؟! کی شلیک...
بروزرسانی در : ۹۰۷ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 119
تنها کاری که می‌توانستم این بود که فریاد بزنم و گریه کنم. متین بی‌جان مقابلم روی تخت بیمارستان افتاده بود و من با مشت به دیوار می‌زدم، به پنجره می‌کوبیدم و دنیا دور سرم می‌چرخید. خطوط صاف نوار قلب روی صفحه‌ی مانیتور با سرعت هر چه تمام می‌گذشتند و گویا قصد برگشت هم نداشتند. همه‌ی این‌ها تقصیر ...
بروزرسانی در : ۹۰۴ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 120
روی صندلی مقابل آی.سی.یو افتاده بودم و گیج ومبهوتِ داد و فریادها و مشت‌های وحشتناکی که کامران به صورتم زده بود، خیره شده بودم به سقف بیمارستان. حتی یک کلمه نیز حرف نزده بودم و بدون کوچک‌ترین مقاومتی اجازه داده بودم هر چقدر دلش می‌خواهد بزند و اگر حراست بیمارستان از راه نمی‌رسید و بیرونش نمی‌کرد ...
بروزرسانی در : ۹۰۲ روز پیش
