لیست کلیه پارت‌های رمان تاربام، گذرگاه سکون : پارت های 121 تا 140
تعداد کل پارت های منتشر شده : 173
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 121
اشک از چشمانم سرازیر شد و دوباره شروع به گریه کردن کردم. داشتم دیوانه می‌شدم. مگر دیوانه شدن چه شکلی بود؟ تکیه از صندلی گرفتم و از روی صندلی بلند شدم. سرم گیج رفت و برای این که نیفتم دستم را به دیوار تکیه دادم. چند لحظه بعد که حالم بهتر شد، شروع به راه رفتن کردم. می‌دانستم خانواده متین کجا ه...
بروزرسانی در : ۹۰۰ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 122
حرفی نزدم و او رو از من گرفت و لحظه‌ای بعد سروان غلامی را دیدم که از داخل همان ماشین پلیس پیاده و به سمتمان آمد. لباس شخصی به تن داشت و او هم مانند ما پریشان بود. خودش را زودتر به من رساند با قرار دادن دستش روی شانه‌ام گفت: - تسلیت می‌گم، آقای سلیم‌زاده. باور کنید من خیلی به دوست‌هاتون گفتم ک...
بروزرسانی در : ۸۹۶ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 123
انگار گستاخی محیا به مذاق دکتر خوش نیامد. از خطوط پیشانی‌اش مشخص بود؛ ولی خودش را کنترل کرد و گفت: - یه حساسیت فصلی طبیعیه. این بار کمند عصبی گفت: - حساسیت فصلی، آره؟! سروان دستش را به نشانه‌ی سکوت مقابل ما گرفت و سپس رو به دکتر گفت: - ازشون آزمایش گرفتید؟ مطمئنید حساسیته؟ علائم‌شون پای...
بروزرسانی در : ۸۹۵ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 124
سوالی نپرسیدم. جلو رفتم و آرام در آغوشش کشیدم و اجازه دادم گریه کند. محکّم در آغوشم گرفت و با شانه‌های لرزان ادامه داد: - چرا باید این بلا سر متین من می‌اومد آخه؟ در دل برای دومین بار گفتم ای کاش سر من می‌آمد؛ ولی در ظاهر حرفی نزدم. او گریست و پشت سرش دخترک هفده ساله‌اش و بعد من... بعد از چ...
بروزرسانی در : ۸۹۳ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 125
و بعد انگار تهوع گرفت. دست روی دهانش گذاشت و با دو خودش را به فاضلاب کنار خیایان رساند و بالا آورد. چند نفر از عابران با دیدنش فوراً فریاد زدند: - بفرما، اینم از این. مریضه، دور شید ازش، مریضی جدید اومده! و هزار و یک نوع دیگر از این حرف‌ها. من سریع جلو رفتم و با گرفتن شانه‌های کمند بلندش کرد...
بروزرسانی در : ۸۹۰ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 126
محیا با بغض جواب نداد و من کمند را از دور دیدم که روی زمین نشسته بود و با تکیه دادن به ماشینی، زانوهایش را در بغل گرفته بود و گریه کرد. نگاهم را سمت محیا چرخاندم و گفتم: - من می‌رم سراغ پدرم، باید یه راه‌حلی باشه. تو حواست به کمند باشه، حالش خوب نیست. محیا حرفی نزد و در حالی که اشکش را تمیز ...
بروزرسانی در : ۸۸۸ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 127
اجازه ندادم پدرم جواب دهد، به طبقه‌ی بالا اشاره کردم و گفتم: - راه بیفت! شاید دستم به پناهنده نرسه، ولی به تو که می‌رسه. برو لباس‌هات‌و بپوش می‌ریم پیش شهردار این شهر، پلیسش... هر خری که می‌تونه جلوی اون پناهنده روانی‌رو بگیره. می‌ریم پیشش و همه چیزرو می‌گی. باید بگی مریضی‌ای در کار نیست، دارن م...
بروزرسانی در : ۸۸۶ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 128
من نمی‌دانستم پدرم چه در سرش بود؛ ولی این آخرین شانسی بود که داشت برای این که به خودش بیاید و از همراهی با این آدم‌ها دست بردارد. دیگر هر اتفاقی که می‌افتاد مقصر خودش بود. او حاضر نبود کاری کند و خودم باید دست می‌جباندم. باید سعی می‌کردم حقیقت را هر طور شده به مردم بگویم. این که چه اتفاقی واقعاً ...
بروزرسانی در : ۸۸۳ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 129
کمند و محیا ناگهان جیغ کشیدند و نازنین شروع به تقلا کرد و با خر خر گفت: - دانیار، دارم خفه می‌شم! بدون توجه به صورت قرمزش، بیش‌تر گلویش را فشار دادم و در صورتش فریاد زدم: - چطور تونستی عوضی؟! طرف تو من بودم! چرا متین؟! چرا؟! محیا بازویم را کشید و خشمگین گفت: - ولش کن دانیار! صورت ن...
بروزرسانی در : ۸۸۱ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 130
نازنین حرفی نزد. چه می‌توانست بگوید؟ سرش را به زیر انداخت و سکوت کرد. با سکوتش کمند این بار رو به من و محیا کرد و مردد گفت: - بچّه‌ها می‌دونم حالتون خوب نیست؛ ولی الان وقتش نیست. بعد خیره به نازنین ادامه داد: - الان کجان؟ ما باید چه کار کنیم؟ نازنین کوله‌ی کوچکی که روی دوشش بود را پایین ...
بروزرسانی در : ۸۷۹ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 131
دوباره راه افتادیم و این بار آرام‌تر حرکت کردیم. کمند بازویم را گرفته و همراه با من می‌آمد و محیا جلوتر از ما بود. تا به اداره‌ی پلیس رسیدیم یک ساعت زمان برد و آن‌جا انگار شهر ارواح بود. قابل پیش‌بینی بود؛ چون همه‌ی پلیس‌ها در سطح شهر بودند. تنها سرباز آشنایی که قبلاً بارها دیده بودیمش کنار در...
بروزرسانی در : ۸۷۶ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 132
تلفن روی آیفون بود. سروان غلامی همان‌طور که انتظار می‌رفت در جایی شلوغ بود و صدایش حسابی خسته به نظر می‌رسید. - با من تماس گرفته بودید خانم کاملی؟ به من گفتن بیام اداره‌ی پلیس، مربوط به شماست؟ کمند فوراً گفت: - بله، بله لطفاً جناب سروان. خیلی مهمه. ما مدرک پیدا کردیم، اگه نجنبیم اون‌ها فر...
بروزرسانی در : ۸۷۴ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 133
انگار واقعاً نمی‌شد با آرامش برخورد کرد. دوباره صدایم بالا رفت و تقریباً فریاد زدم: - کدوم آشوب؟ همه که دارن فرار می‌کنن. ما باید یه فکری به حال مریض‌ها بکنیم و برای این کارم باید حتماً اول دستگیرشون کنیم که ببینیم اصلاً این مواد کوفتی که به خورد مردم دادن چی هست! سرگرد دستش را به نشانه‌ی س...
بروزرسانی در : ۸۷۱ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 134
کاری که خواسته بود را انجام داد. تلگرامش را باز کرد و من به او نزدیک شدم و دیدم که یک لینک مکان لحظه‌ای ارسال شده و زبر نوشته شده: «ما توی ماشینیم.» محیا به سرعت موقعیت مکانی را باز کرد و تلفن را به سمت سرگرد گرفت و گفت: - خیلی دور نیستن، توی جاده‌ی نواشهرن. اگه عجله کنیم بهشون می‌رسیم. سر...
بروزرسانی در : ۸۶۸ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 135
کمند به‌سرعت تلفنش را درآورد و محیا شماره را داد؛ امّا هنوز چند رقم بیش‌تر نگفته بود که ناگهان برایش پیام ارسال شد و گفت: - صبر کن، صبر کن. گفته الان می‌فرستم. چند لحظه منتظر ماند و بعد ناگهان نفهمیدم چه اتفاقی افتاد که وحشت‌زده صفحه‌ی چتش را در تلگرام بالا و پایین کرد و گفت: - چی شد؟ چی ش...
بروزرسانی در : ۸۶۴ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 136
مرادی باز میکروفونش را برداشت و گفت: - باز کنید راه رو، باز کنید. بزن کنار خانم، تو خاکی وایستید! عده‌ای فحش می‌دادند و عدّه‌ای بدون اعتراض کنار می‌رفتند، ولی در نهایت راه کمی باز شد و ماشین حرکت کرد. کمند گفت: - وقتی هیچ اطلاعاتی جز مدل ماشینشون نداریم چطور می‌خوایم پیداشون کنیم؟! محی...
بروزرسانی در : ۸۶۱ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 137
هر چهارنفرمان مات و مبهوت به مقابل و به آدمی که با چشمان باز روی صندلی پخش شده بود و خون از پیشانی‌اش به بیرون می‌پاشید خیره ماندیم. کمند در حالی که بریده بریده نفس می‌کشید دست‌هایش را به صورتش کشید و بعد با چشمانی از حدقه درآمده به خون روی آن‌ها خیره شد. در جاده ترافیک شد و ماشین‌ها پشت سر ه...
بروزرسانی در : ۸۵۹ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 138
من نیز سوار شدم و چند دقیقه بعد همه‌ی ماشین‌ها راه افتادند و به سمت شهر برگشتیم. با این که لاین سمت ما که به طرف شهر می‌رفت به شدّت خلوت بود، لاین دیگر هر چقدر به سمت شهر می‌رفتیم بیش‌تر شلوغ می‌شد و در نهایت دوباره به ترافیک مبدل شد. ترافیکی که حالا پراکنده‌تر از نیم ساعت پیش بود و پراکنده‌تر ...
بروزرسانی در : ۸۵۵ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 139
حتی خودم هم از حجم تن صدایم شوکه شده بودم، چه برسد به نادری و سرگرد بابایی. نادری کمی من‌ومن کرد و بعد گفت: - من... من نمی‌تونم. این اصلاً تو تخصص من نیست. من پزشک نیستم. دلم می‌خواست گردنش را بگیرم و با فشار دادن آن غبغب‌های چندش آورش خفه‌اش کنم. - اگه تو تخصصت نیست؛ پس چرا زر می‌زنی ه...
بروزرسانی در : ۸۵۳ روز پیش
-
رمان تاربام، گذرگاه سکون - پارت 140
قبل از این که من حرفی بزنم محیا از عقب به ما نزدیک شد و گفت: - واقعا فکر کردی گذاشتن اون فیلم الان می‌تونه چیزی رو بهتر کنه کمند؟ کمند سرش را بلند کرد و رو به محیا ناگهان با خشم گفت: - نه محیا، من حتی اگه الان بمیرمم چیزی رو بهتر نمی‌کنه، ولی تنها کاری که الان از دستم بر می‌آد اینه که زودتر...
بروزرسانی در : ۸۵۱ روز پیش
