لیست کلیه پارت‌های رمان تنگ ماهی خالی می ماند : پارت های 81 تا 100
تعداد کل پارت های منتشر شده : 145
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 81
چشم‌هایم از بی‌خوابی می‌سوخت. سپیده زده بود و سرمایِ سستِ سحرگاهِ پنجمِ فروردین، زیرِ پوستم می‌دوید. بویِ تندِ بیمارستان، بویِ بتادین و الکل و ملافه‌هایِ استریل، چنان در بافتِ مانتو و مقنعه‌ام نفوذ کرده بود که حس می‌کردم حتی با پوستم هم یکی شده است. شیفتِ شبِ بخشِ اورژانس، امانم را بریده بود؛ انگ...
بروزرسانی در : ۱۷۱ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 82
اتاق خواب بعد از آن همه تنش و بخار و نفس‌های بریده به شکلی غریب آرام گرفته بود؛ انگار دیوارها هم از شرمِ آن‌چه میانِ ما گذشته بود، سر به زیر انداخته بودند. نور آباژور، زرد و کم‌جان‌روی ملحفه‌ها افتاده بود و خطوطِ سایه و روشن، مثل ردِّ انگشت‌هایِ حافظه، رویِ تنِ خستهٔ اتاق می‌لغزیدند. پنجره نیمه...
بروزرسانی در : ۱۷۰ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 83
نوری که از لای پرده‌های اتاق می‌گذشت، دیگر آن طلایِ گرمِ همیشگی نبود؛ انگار خاکستریِ سردی بود که رویِ تمامِ اشیاء پاشیده بودند. در ماشین، سکوتی سنگین و کش‌دار حکم‌فرما بود. صدایِ ماشین مثلِ یک ضرب‌آهنگِ ممتدِ اضطراب، زیرِ پاهایم می‌کوبید. سهند با یک دست رانندگی می‌کرد؛ انگشتانش با فشارِ زیادی رو...
بروزرسانی در : ۱۶۹ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 84
سنگینی، اول از همه از راه رسیده بود؛ نه مثل خواب، نه مثل بیهوشی… مثل یک دستِ غریبه که از بیرون دنیا بیاید و روی صورتم را بگیرد تا نفس نکشم. انگار در ته یک حوضِ تاریک افتاده بودم و آب بی‌صدا روی گوش‌هایم می‌نشست. صداها دور بودند؛ کش‌دار و شکسته. یک تق‌تقِ منظم که بعد فهمیدم دستگاه بود، اما آن لحظ...
بروزرسانی در : ۱۶۸ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 85
آیت چند ثانیه همان‌طور مقابلم نشست؛ با آن سکوتِ سنگینی که از هزار جمله بدتر بود. بعد آهی کشید؛ آهی کوتاه، خسته، مثلِ مردی که تمامِ عمرش خبرهایِ بد را با دهانی بی‌حس به دیگران رسانده و باز هم هر بار، چیزی از درونش کم شود. از جا بلند شد. کتش را صاف کرد و نگاهش را برای لحظه‌ای از من گرفت. انگار نمی...
بروزرسانی در : ۱۶۷ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 86
وقتی سهند رفت، اتاق دوباره به من پشت کرد. نه این‌که واقعاً چیزی عوض شده باشد؛ همان نورِ بی‌رحمِ سفید، همان بوی الکل، همان پرده‌ی سبزِ نیمه‌جان… اما نبودِ او، همه‌چیز را مثل عکسِ بی‌رنگ کرد. حضورش تا یک دقیقه قبل حتی صدای دستگاه را هم قابل‌تحمل کرده بود. حالا تق‌تق‌ها تیزتر شده بودند؛ مثل انگشت‌ه...
بروزرسانی در : ۱۶۶ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 87
چراغِ قرمزِ بعدی که رد شدیم، انگار چیزی در سهند هم گذشت. همان‌طور که دستش روی دستم مانده بود، انگشت‌هایش یک‌بار، خیلی نامحسوس، روی پوستِ من سر خورد؛ نه مثل نوازشِ عاشقانه‌ی نمایش‌دار، مثل علامتِ زندگی… مثل این‌که می‌خواست به من یادآوری کند هنوز این‌جایم، هنوز می‌فهمم، هنوز نمی‌گذارم بریزی. من اما...
بروزرسانی در : ۱۶۵ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 88
*** صبح بیمارستان همیشه بوی بی‌رحمی می‌داد. نه آن بوی سادۀ الکل و مواد ضدعفونی که آدم‌ها می‌گفتند، نه. بویش چیزی عمیق‌تر بود؛ بوی زندگی‌هایی که هر روز از مرز مرگ رد می‌شدند و برمی‌گشتند یا دیگر برنمی‌گشتند. بوی اضطرابِ حل‌شده در سرم‌ها. بوی امیدی که گاهی خیلی آرام مثل بخار از دهان دستگاه‌ها بالا ...
بروزرسانی در : ۱۶۴ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 89
صدای باز شدن در اتاق استراحت مثل شلیک یک گلوله در ذهنم پیچید. یک‌دفعه از جا پریدم. انگار کسی از ته یک کابوس اسمم را فریاد زد. گوشی هنوز در دستم بود و کف دستم از عرق سرد، خیس شده بود. صفحۀ خاموشش تصویر کج‌وکولۀ صورتم را برمی‌گرداند؛ صورتی رنگ‌پریده، چشم‌هایی ترسیده و لب‌هایی که انگار تمام خونشان ر...
بروزرسانی در : ۱۶۳ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 90
راه خانه طولانی‌تر از همیشه بود. نه چون مسیر عوض شده بود. چون من عوض شده بودم. از پنجرۀ تاکسی به شهر نگاه می‌کردم. خیابان‌ها خسته بودند. مغازه‌ها نیمه‌باز و آدم‌ها با صورت‌های خواب‌آلود از کنار هم رد می‌شدند و هیچ‌کدام نمی‌دانستند کنارشان زنی نشسته که قلبش زیر بار یک راز له شده بود. راننده رادیو ...
بروزرسانی در : ۱۶۲ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 91
سهند با دست سالمش در را برایم باز کرد و خودش لنگ‌لنگان با آن درد پنهانی که در پس لبخندش قایم کرده بود، روی صندلی شاگرد نشست. به آتل سنگین دستش اشاره کرد و با لحنی که سعی می‌کرد شوخ و آرام باشد، گفت: - خب رانندۀ عزیز، بشین پشت فرمون دیگه. من که با این دست نمی‌تونم رانندگی کنم. مبهوت نگاهش کردم. ضر...
بروزرسانی در : ۱۶۱ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 92
*** دیوارهای سفید کلینیک مثل پوست کشیده‌شده روی استخوان، در نور مهتابی بی‌رحمانه‌ای می‌درخشید و انگار داشت به من نزدیک‌تر می‌شد تا خفه‌ام کند. بوی تیز بتادین و الکل نه فقط در بینی، که در ریه‌هایم می‌سوخت و طعمی فلزی و تهوع‌آور روی زبانم می‌نشاند. امیر روی تخت فلزی سردی نشسته بود؛ سایه‌اش روی دیوا...
بروزرسانی در : ۱۵۸ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 93
فصل پانزدهم مدت‌ها از آن شب لعنتی گذشته بود؛ شبی که خواب و بیداری در ذهنم چنان در هم گره خورده بودند که هنوز هم گاهی نمی‌فهمیدم بعضی تصویرها را واقعاً دیده بودم یا فقط کابوس به جان حافظه‌ام افتاده بود. تقویم، بی‌رحمانه و آرام ورق خورده بود و رسیده بودیم به روزهای آخر اردیبهشت؛ همان روزهایی که هوا...
بروزرسانی در : ۱۵۷ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 94
صدای مبهم و لرزان سهند از بالکن، مثل برخورد سنگی در آبِ راکد، سکوت سنگینِ ظهر را در هم شکست. دیگر خبری از فریادهای عصبی نبود؛ صدایش زخمی بود، خسته و توخالی، انگار تمامِ توانِ دفاعش را از دست داده باشد. - یعنی تمام رفتاراش از روی ترحم بود؟ هی دوستت دارم دوستت دارم به ریش من بست و تحمل نداشت ببینه ...
بروزرسانی در : ۱۵۵ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 95
*** دو هفته‌ای که سپری شد، کش‌دارترین، مه‌آلودترین و شکنجه‌آورترین روزهای عمرم بود. زمان مثل جیوه از میان انگشتانم می‌لغزید و من در فاصلۀ میان صدور ویزا تا لحظۀ پرواز، در برزخی میان اعتراف و سکوت گیر کرده بودم. خانه دیگر آن خانۀ سابق نبود؛ دیوارهایش بوی خفگی می‌داد؛ بوی اضطراب پنهانی که زیر فرش‌ه...
بروزرسانی در : ۱۵۴ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 96
ناگهان زیرِ پایمان تکانِ شدیدی خورد و هواپیما در خود لرزید. فشارِ هوا در گوش‌هایم پیچید؛ صدایی شبیه به برخوردِ دندان‌هایِ سرما با تنِ فلزیِ بدنه. چشمانم را که باز کردم، هنوز گیجِ خواب و اضطراب بودم؛ اما لرزشِ خفیفِ کفِ کابین و تغییرِ صدایِ موتورها خبر از رسیدن می‌داد. سهند هنوز رویِ شانه‌ام بود...
بروزرسانی در : ۱۵۳ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 97
نهایت در آن اتاق سرد و خاموش تن‌هایمان پیش از آنکه کلمات کاری از پیش ببرند، با هم حرف زدند. بوسه‌هایمان طولانی‌تر و عمیق‌تر شد؛ دست‌هایش با احتیاطی که هنوز نشانی از درد دست آسیب‌دیده‌اش داشت، مسیر شانه تا کمرم را پیمود و من با هر لمس انگار از پوستۀ اضطرابم بیرون می‌آمدم. نه وحشی بودیم، نه بی‌پروا...
بروزرسانی در : ۱۵۲ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 98
*** صبح ژنو با نوری سرد و بی‌احساس از پشت شیشه‌های بلند کلینیک بالا آمده بود؛ نوری که نه شبیه آفتاب گرم تهران بود و نه حتی شبیه امید. بیشتر شبیه نوری بود که در راهروهای بیمارستان‌ها می‌تابد؛ بی‌روح، بی‌طرف و بی‌خبر از آن‌چه در دل آدم‌ها می‌گذرد. بوی تند مواد ضدعفونی‌کننده با سرمای فلزی هوا قاتی ش...
بروزرسانی در : ۱۵۱ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 99
از کلینیک که بیرون آمدیم، هرمِ آفتابِ ملایمِ ظهرِ روی صورتم نشست؛ اما سرمای آن راهروهای استریل هنوز توی استخوان‌هایم لرز می‌انداخت. سهند بلافاصله گوشی‌اش را درآورد. انگشتانش کمی می‌لرزید وقتی شمارۀ آیت را می‌گرفت. کنارش ایستاده بودم و به ویترینِ یک مغازه‌یِ ساعت‌فروشیِ لوکس خیره شده بودم، اما در ...
بروزرسانی در : ۱۵۰ روز پیش
-
رمان تنگ ماهی خالی می ماند - پارت 100
عصر که رسید، نورِ ژنو دیگر آن روشنیِ بی‌گناهِ ظهر را نداشت. آسمان به رنگی میانِ آبی و خاکستری درآمده بود؛ انگار کسی لایه‌ای از اندوه را روی شهر پاشیده بود. بویِ تند الکل و مواد ضدعفونی‌کننده مثل موجی سرد به صورتم خورد. همان راهروهایِ سفید، همان سکوت کش‌دارِ بیمارستانی، همان صدای نرم چرخ برانکارده...
بروزرسانی در : ۱۴۸ روز پیش
