پارت نود و نهم :

از کلینیک که بیرون آمدیم، هرمِ آفتابِ ملایمِ ظهرِ روی صورتم نشست؛ اما سرمای آن راهروهای استریل هنوز توی استخوان‌هایم لرز می‌انداخت.
سهند بلافاصله گوشی‌اش را درآورد. انگشتانش کمی می‌لرزید وقتی شمارۀ آیت را می‌گرفت.
کنارش ایستاده بودم و به ویترینِ یک مغازه‌یِ ساعت‌فروشیِ لوکس خیره شده بودم، اما در واقع داشتم انعکاسِ چهرۀ مضطربِ سهند را در شیشه می‌پاییدم.
- الو آره بابا. ب

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۵۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • لیلی

    0

    زخمی که توقلبهاس آدماروبه هم نزدیکتر میکنه

    ۵ ماه پیش
  • زهرا

    0

    ممنونم گلم

    ۵ ماه پیش
  • افسون

    0

    مرسی گلم 😍واقعا خیلی سخته فکر کنی الان و بعد عمل واکنش سهند آیا باهمه و حتی پرواز فرق میکنه خیلی بده آیت یه وزن روی دل هردو شون وسایل ی تاریک زندگیشونه😒🙄🤔

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    0

    سهند خیلی روزای بدی داشته تو زندگیش امیدوارم زودتر به یه ارامشی برسه

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    0

    کاش میگفت خدا لعنتت کنه ایت اه بابا بزار بگه تا سکته نکرده دختره

    ۵ ماه پیش
  • پرنیان

    0

    راستش اوایل شخصیت ایت بنطرم یه پدر دلسوز بود ولی انگار بیشتر یه نگهبانه نگهبانی که کوچیکترین چیز ها رو میخواد بدونه بنطرم باید یکم سایش رو از زندگی اینا کم کنخ

    ۵ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️