پارت هشتاد و سوم :
نوری که از لای پرده‌های اتاق می‌گذشت، دیگر آن طلایِ گرمِ همیشگی نبود؛ انگار خاکستریِ سردی بود که رویِ تمامِ اشیاء پاشیده بودند. در ماشین، سکوتی سنگین و کش‌دار حکم‌فرما بود. صدایِ ماشین مثلِ یک ضرب‌آهنگِ ممتدِ اضطراب، زیرِ پاهایم می‌کوبید. سهند با یک دست رانندگی می‌کرد؛ انگشتانش با فشارِ زیادی روی فرمان بود و بندِ انگشتانش از شدتِ فشار، سفید شده بود.
دردِ شکمم، آن لرزشِ خفیفِ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
تیونا
0مرسی نویسنده عزیز بابت پارت ها 💓💓💓 قلمت واقعا جذبه خاصی داره
۶ ماه پیشتیونا
0حالا اگر سهند بفهمه پشت این ماجراها دایی پرواز بوده احتمالا دوباره از پرواز فاصله بگیره
۶ ماه پیشتیونا
0وای پرواز بیچاره واقعا بد بیاری پشت بد بیاری یه روزم نمیشه راحت باشه
۶ ماه پیشسپیده
0انشالله باید کم کم پرواز با دایی جان تسویه حساب کنه
۶ ماه پیشزهرل
1وای عزیزم بیچاره سهند
۶ ماه پیشپرنیان
2به این بیچاره هم خوشی نیومده یه روز گفت دیگه الان با آرامش بخوابم و بیدار شم فهمید بیچارگی سهند بخاطر خانواده نداشته ی اونه چقدر از داییه بدم میاد
۶ ماه پیشپرنیان
2یعنی داییه میخواسته این بلا رو سر پرواز بیاره ؟؟؟ اصلا نمیفهمم آخه بس نیست باباش رو کشتی مامانش رو بیچاره کردی بازم ولش نمیکنی چقدر داییش چندش و اشغال
۶ ماه پیشفخری
0خوب پرواز بیچاره چه گناهی داره.سپاس حنانه جون ممنون از رمان خوبت عالیه خدا قوت گلم💞💞💞💞💞💞
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
ستاره
1احساس میکنم تو پارتای بعدی با توجه به شخصیت پرواز شاید بخاطر اینکه داییش تو این کارا نقش داشته یه حسی داشته باشه که انگار خودش مقصره با اینکه فقط رابطه خونی داره با داییش و بخواد که از سهند دوری کنه