تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و بیست و پنجم :
و بعد انگار تهوع گرفت. دست روی دهانش گذاشت و با دو خودش را به فاضلاب کنار خیایان رساند و بالا آورد. چند نفر از عابران با دیدنش فوراً فریاد زدند:
- بفرما، اینم از این. مریضه، دور شید ازش، مریضی جدید اومده!
و هزار و یک نوع دیگر از این حرفها. من سریع جلو رفتم و با گرفتن شانههای کمند بلندش کردم و گفتم:
- نه، نه اون مریض نیست فقط ترسیده.
امّا هیچکس گوش نکرد و همه سریع ماسکهØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۹۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

Alieh
0واییی چقدر اوضاع بد شده ها