پارت صد و بیست و پنجم :

و بعد انگار تهوع گرفت. دست‌ روی دهانش گذاشت و با دو خودش را به فاضلاب کنار خیایان رساند و بالا آورد. چند نفر از عابران با دیدنش فوراً فریاد زدند:
- بفرما، اینم از این. مریضه، دور شید ازش، مریضی جدید اومده!
و هزار و یک نوع دیگر از این حرف‌ها. من سریع جلو رفتم و با گرفتن شانه‌های کمند بلندش کردم و گفتم:
- نه، نه اون مریض نیست فقط ترسیده.
امّا هیچ‌کس گوش نکرد و همه سریع ماسک‌هØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۹۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Alieh

    0

    واییی چقدر اوضاع بد شده ها

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    آره:/

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    0

    سروان غلامی به دانیارگفت حیوان🤔ولی واقعاتصورچنین شهری وحشناک 🙏💞💋

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    نه یکی از پلیس ها به مردم اونجا گفت اره😅

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️