پارت صد و سی و هفتم :

هر چهارنفرمان مات و مبهوت به مقابل و به آدمی که با چشمان باز روی صندلی پخش شده بود و خون از پیشانی‌اش به بیرون می‌پاشید خیره ماندیم‌. کمند در حالی که بریده بریده نفس می‌کشید دست‌هایش را به صورتش کشید و بعد با چشمانی از حدقه درآمده به خون روی آن‌ها خیره شد.
در جاده ترافیک شد و ماشین‌ها پشت سر هم بوق زدند و عده‌ای پیاده شدند. مرادی مبهوت دستش را روی شانه‌ی همکارش گذاشت و گفت:
- Û

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۸۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • ملیکا

    0

    واییییییییییی چقدر هیجانی شده.. دلم میخواد زودتر بخونم ممنون مریم جان عالیه رمان🥹❤️❤️❤️❤️

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    می‌خونیم با هم. ممنون از توجهتون عزیزم🩵🥹

    ۲ سال پیش
  • اسرا

    1

    حق بادانیارازیه ساعت بعدهمه بی خبریم ممنون مریم بانو😘⚘

    ۲ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از حضور شما💚💚

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️