تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و بیست و چهارم :
سوالی نپرسیدم. جلو رفتم و آرام در آغوشش کشیدم و اجازه دادم گریه کند. محکّم در آغوشم گرفت و با شانههای لرزان ادامه داد:
- چرا باید این بلا سر متین من میاومد آخه؟
در دل برای دومین بار گفتم ای کاش سر من میآمد؛ ولی در ظاهر حرفی نزدم. او گریست و پشت سرش دخترک هفده سالهاش و بعد من...
بعد از چند لحظه از من فاصله گرفت و اشکهایش را کنار زد.
- صد بار بهش گفتم، صد بار بهش گفتم دعوا
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

مریم دولتیاری | نویسنده رمان
این خودش یه ژانره زیبا. قبلاً در موردش گفتیم. اتفاقاتی که پشت سر هم شهری رو به ویرانی میکشونن.
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
امّا رمان ایرانی زیاد تو این ژانر نوشته نشده تا اونجایی که من اطلاع دارم بهخاطر همین ممکنه شبیه فیلمهای هالیوودی به نظر بیاد🥰
۲ سال پیشاسرا
0عجب اتفاقی داره میافته 🙏😘
۲ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
اتفاقایی که از نظر من خوبه🫠😂
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ملیکا
0شبیه فیلمای هالیوودی شد😁😍 ممنون عالیههه