پارت صد و هجده :

کمند و محیا کنار پایم زانو زدند و وحشت‌زده به متینی خیره شدند که در آغوشم افتاده بود و با چشمانی از حدقه درآمده و حایر نفس نفس می‌زد و به خونی که روی دست‌هایش ریخته بود نگاه می‌کرد.
محیا ماتش برد و کمند بلند زیر گریه زد و با نزدیک شدن به متین گفت:
- وای نه، خدای من، خدای من... چی شد؟! کی شلیک کرد؟!
سرم را بلند کردم و همه جا را نگاه کردم و چشمم روی یک از پنجره‌های ویلا قفل ماند. پن

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۰۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    2

    حالانمیشدیکم دورمیشدی تانازیین شمانبینه ممنون عالیه مریم بانو

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    😅😅😅 نمی‌شد... ممنون از همراهیتون

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️