تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و دوم :
هیچکدام حرفی نزدیم و به سرعت از او دور شدیم. قبل از خروج ناگهان کمند کنار در ایستاد و گفت:
- دانیار فکر میکنی داریم کار درستی میکنیم؟ این که وسط روز با هم داریم میریم ادارهی پلیس؟
به سمتش چرخیدم و گفتم:
- تنها کاریه که میتونیم بکنیم و الان وقت فکر کردن به درست و غلطش نیست.
بدون این که منتظر جوابش بمانم برگشتم و از کارگاه خارج شدم. به دنبالم آمد و گفت:
- منظورم
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

ملیکا
0اخی دانیار چقد دوست داره کمندو🥲🥲 خوشحالم کمند اذیت نکرد و زود بخشیدش