تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت صد و چهارم :
چهرهی سروان غلامی به خشم آلوده شد و ناگهان گفت:
- من هر کاری که از دستم بر میاومد کردم، با این که پرونده بسته شده بود نتونستم چشممرو روی واقعیت ببندم، ولی وقتی پای جون خانوادهامح میاومد وسط، دیگه نمیتونستم احمق...
سرگرد خشمگین و با تن صدای کنترل شده میان حرف او پرید:
- سروان غلامی، کافیه! فعلاً موضوع مهم تری داریم برای صحبت.
گویا حرف سرگرد چندان به مذاق سروان غلام
مطالعهی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

نفیسه
0عالی