چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت سی و هشتم :
آه غلیظ محمود بیرحمانه بر صورت کسری تازیانه زد. آن روزهای تلخ سپری نمیشد؛ روزهای تلخی که بر نبود اعظم و میچربید. روزهای سردی که به خاک یخزدۀ اعظم دهانکجی میکرد و میخندید.
- اینهمه سال با دلش راه اومدم و نیومدم بهت سر بزنم؛ ولی این نوبه دیگه فرق داره؛ افسارمو دست زن نمیدم.
اگرچه او ماسک بر لب داشت تا کرونا بر تنش تعرض نکند، اما صورت آشفته و خستۀ کسری بیشازپیش دلش را Ù
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
1چه غم انگیز😔😔😔
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
🥲
۲ سال پیشلیلا
0قشنگه و تلخ
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
😢❤️
۲ سال پیشAa
0هیچ رد ونشانی از قاتل واقعی نیست شاید واقعا خودکشی کرده 🤔ممنون عالی بود🌹
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنونم از شما که میخونید
۲ سال پیشفاطی
1وای چه غمگین..عالی..منتظر پارت بعدیم
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
ممنونم از نگاهتون
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Helia
0هنوزم پرونده گنگ