پارت سی و هشتم :

آه غلیظ محمود بی‌رحمانه بر صورت کسری تازیانه زد. آن روزهای تلخ سپری نمی‌شد؛ روزهای تلخی که بر نبود اعظم و می‌چربید. روزهای سردی که به خاک یخ‌زدۀ اعظم دهان‌کجی می‌کرد و می‌خندید.
- این‌همه سال با دلش راه اومدم و نیومدم بهت سر بزنم؛ ولی این نوبه دیگه فرق داره؛ افسارمو دست زن نمی‌دم.
اگرچه او ماسک بر لب داشت تا کرونا بر تنش تعرض نکند، اما صورت آشفته و خستۀ کسری بیش‌ازپیش دلش را Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۷۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Helia

    0

    هنوزم پرونده گنگ

    ۱۰ ماه پیش
  • اکرم بانو

    1

    چه غم انگیز😔😔😔

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    🥲

    ۲ سال پیش
  • لیلا

    0

    قشنگه و تلخ

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    😢❤️

    ۲ سال پیش
  • Aa

    0

    هیچ رد ونشانی از قاتل واقعی نیست شاید واقعا خودکشی کرده 🤔ممنون عالی بود🌹

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنونم از شما که میخونید

    ۲ سال پیش
  • فاطی

    1

    وای چه غمگین..عالی..منتظر پارت بعدیم

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنونم از نگاهتون

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️