رمان معصومیت از دست رفته | نسخه کامل

ملک نسا بعد از چک کردن قابلمه‌غذایش گاز را خاموش کرد.در همان حین صدای زنگ خوردن تلفن خانه باعث شد با سرعت خودش را به سالن برساند.روی مبل نشست وتلفن را کنار گوشش گذاشت وبا صدای رسایی گفت:
_الو بفرمایید.
صدایی نازک زنی از پشت تلفن به گوشش رسید.
_الو من نسرینم ملک‌خانوم..گفته بودی اگه موردی بود بهت زنگ بزنم..
ملک نسا آهایی گفت ولبخند بود که روی صورتش جا خوش کرد.
_آره عزیزم ...خوبی چه خبر؟
_ممنون خوبم.فقط خواستم بگم یه مورد خیلی خوب برات پیدا کردم.دیگه هیچ وقت همچین فرصتی نسیب دخترت نمیشه،مطمئن باش.
با باز شدن درب ودیدن شوهرش که داشت کُتش را از تنش خارج میکرد،صدایش را تا آرام ترین حد ممکن پایین آورد.
_دستت درد نکنه ،میشه من بعداً بهت زنگ میزنم...
_اما تو که نمی‌خوای همچین فرصتی رو از دست بدی...
شوهرش با کنجکاوی به او نگاه میکرد. دستش را جلوی دهانش گرفت وگفت:
_معلومه که نه..ولی فعلا کار دارم بعداً باهم حرف می زنیم خب؟..فعلا خداحافظ .
بدون اینکه مهلتی برای خداحافظی به فرد پشت خط بدهد،تلفن را سرجایش گذاشت و از جا بلند شد.
_سلام خوش اومدی؟
مرد ابرویی بالا انداخت وبا کنجکاوی پرسید:
_کی بود؟ثریا خانوم بود؟
ملک نسا کف دست هایش را به پشت لباسش کشید ولبخند تصنعی زد.
_خیرباشه،ثریا خانوم چرا باید زنگ بزنه..
مرد کُتش را روی دستش انداخت وکیف سامسونت‌مشکی رنگش را روی یکی از مبل های قهوه‌ای رنگ قرار داد.
_برای اینکه تکلیف این دخترو رو مشخص کنن دیگه.قرار مدار ازدواج بزارن برن سر خونه زندگیشون...
ملک نسا پر حرص نفسی گرفت وکمی جلوتر رفت.مقابل شوهرش ایستاد وکُت را از او گرفت.
_آخه مصطفی جان این حرفه تو میزنی؟ اینا هنوز درست هم‌و نمی شناسن...
مصطفی توگلویی خندید وبعد به سمت آشپزخانه رفت.چشمش که به کابینت های روی زمین خورد با صدای بلندی گفت:
_این پسر طوبی خانوم هنوز نیومده واسه نصب اینا؟
ملک نسا هم در حالی که دستش روی دستگیره اتاقشان بود این را شنید .دستگیره را پایین کشید،درب باز شد با صدایی بلندی گفت:
_نه ،البته فکر نکنم به این زودی بیاد..باید به فکر یکی دیگه باشیم..
مصطفی درب قابلمه را باز کرد وکمی بو کشید.ماکارونی های توی قابلمه انگار روح او را به بازی گرفته بودند،بس که خوش رنگ و خوش عطر بو بودند.
_چرا مگه چیشده؟
جوابی که نشنید با دست کمی ماکارونی از قابلمه برداشت ودرون دهانش گذاشت.همین که به عقب چرخید ملک نسا را دید که دست هایش را چلپیا روی سینه اش گذاشته بود و او را تماشا میکرد.
_چون دخترش مریض شده وچند روزی بیمارستان می مونن...
_یه نفر دیگه رو پیدا میکنم..فکر کنم احمد آقا بابای ماهیر بتونه حلش کنه.
این روزها شنیدن نام هریکی از اعضای خانواده‌‌ی ماهیر برای ملک نسا چیز خوبی نبود.
_بابا مصطفی ول کن اونارو..
_یه نفرو دیگه رو پیدا کن که هیچ ربطی به اونا نداشته باشه.
مصطفی شانه‌ای بالا انداخت.
_چون خانواده‌ای دختریم زشته ما قرار عقد و عروسی تعین کنیم ؟باز میگم تو یه جوری پیش ثریا خانوم حرف‌و...
نگذاشت که جمله‌ی شوهرش کامل شود.به سمت او هجوم آورد و درب قابلمه را از دستش بیرون کشید.
_ده بار گفتم به غذا ناخونک نزن..
درب قابلمه را محکم روی آن قرار داد.مصطفی با تعجب دست هایش را توی هوا تکان داد.آثار خستگی توی چهره‌ش موج میزد.
_مشکلت چیه زن؟
ابرو های پر پُشتش را بهم نزدیک کرد .
_یه حالی داری...نمی دونم انگار..
در همان حین صدای لیلا بیرون از آشپزخانه به گوششان رسید.
_بابا مامان چه خبره؟
ملک نسا خودش را به مصطفی نزدیک تر کرد وبا تُن صدای پایینی گفت.
_مصطفی مبادا جلوی این دختر از عقد و عروسی چیزی بگی..همین طور هواییش می‌کنی.
انگشتش را بالا آورد.حواسش نبود اما لحن وآن انگشتش که مقابل صورت شوهرش بالا وپایین میشد کاملا تهدید آمیز به نظر می آمد.
_هنوز وقتش نرسیده،ما کاملا این خانواده رو نمی شناسیم یه دونه دختر که بیشتر نداریم این همه عجله رو نمی فهمم من..
لیلا وارد آشپزخانه شد.
_صداتون خیلی بلند بود...
ملک نسا خودش را عقب کشید.
_چیزی نیست که به تو مربوط باشه.یه بحث بین خودمون..بشقاب ها رو ببر سر میز تا شام‌و بکشم..
لیلا به سمت جلو حرکت کرد.وملک نسا با انگشت بشقاب هایی که روی اوپن قرار داشتند را به او نشان داد.بشقاب هارا آرام برداشت وبا نیم نگاهی کنجکاوانه به پدر و مادرش از آشپزخانه خارج شد.
_تو چی میگی ملک؟ من در واقع دلیل این همه مخالفتت رو برای عقب انداختن عروسی نمی فهمم...میگی خانواده‌اش رو نمی شناسیم؟دیگه آشناتر از اینایی که ده ساله همسایه مونن؟
ملک نسا پر حرص موهایش را بالا فرستاد.
_چه همسایه‌ایی؟دو کوچه پایین تر از ما میشینن.
_من نمی فهممت کسی که با اصرار این وصلحت رو جور کرد خودت بودی،رفتی اومدی هی کنار گوش من خوندی اله بله..چه میدونم پسر خوب وسر به زیر وسالمیه..ورزشکاره آینده داره..
_مامان چیزی شده به من نمیگین؟
ملک نسا پر اضطراب به سمت لیلا چرخید.