لیست کلیه پارت‌های رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) : پارت های 21 تا 40
تعداد کل پارت های منتشر شده : 90
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 21
چشم‌هایم را می‌بندم و نفس عمیقی می‌کشم، درحالی‌که ذرات شن زیر زبانم حس می‌شود. من همیشه به این افتخار می‌کردم که آدم‌های شبیه خودم را درک می‌کنم؛ کسانی که برای یک لقمه نان می‌جنگند. اگر آن قدرت لعنتی در رگ‌هایم نبود، شاید ایلیا هنوز خانه‌ام بود، اما اینجا در «دور» من یک آدم عادی هستم و وقتی هیچ‌ک...
بروزرسانی در : ۲۱۷ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 22
خالی بودن جایگاه قدرت در رگ‌هایم مثل یک نویز ممتد و آزاردهنده در خونم صدا می‌کند. حس می‌کنم بخشی از وجودم گم شده است و بااین‌حال به‌طرز عجیبی احساس سنگینی می‌کنم. برخلاف دیگر الیت‌ها، توانایی من به آدم‌های اطرافم وابسته است و حالا تنها منبع تغذیه‌ی من همین چند سربازی هستند که با خودم آورده‌ام. بع...
بروزرسانی در : ۲۱۶ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 23
لبخندم را پنهان می‌کنم و به او می‌گویم که دزد خوبی شده است، اما هنوز دست‌هایش سنگین است و باید بیشتر تمرین کند. به او یاد می‌دهم که دزد واقعی اول باید حواس طعمه را پرت کند. او باکنجکاوی می‌پرسد من این‌ها را از کجا می‌دانم. لحظه‌ای سکوت می‌کنم و یاد کسی می‌افتم که حواس مرا بیشتر از هر کسی در دنیا ...
بروزرسانی در : ۲۱۵ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 24
او مرا به قفس زنگ‌زده فشار می‌دهد و مشتش را عقب می‌برد تا ضربه‌ی نهایی را بزند. وقتی مشت سنگینش به‌سمت صورتم می‌آید خودم را با‌چالاکی کنار می‌کشم و مشت او با صدای مهیبی به توری فلزی می‌خورد. متوجه می‌شوم که او فقط با بالاتنه‌اش می‌جنگد و پاهایش تکیه‌گاه ضعیفی دارند. با این نقطه‌ضعف ضربه‌ی محکمی ب...
بروزرسانی در : ۲۱۴ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 25
از جا بلند می‌شوم، درحالی‌که پاهایم مثل آهِ بلندی که می‌کشم سست و لرزان است. در این دو هفته تنها کنشِ ارادی‌ام این است که مثل یک زندانی از این سرِ اتاق به آن سر بروم و جلوی پنجره بایستم. اما امروز انگار کمی جسورتر شده‌ام و پرده‌های مخمل را کنار می‌زنم، اما بلافاصله از این تصمیمِ ناگهانی پشیمان می...
بروزرسانی در : ۲۱۳ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 26
به دنبالش راه می‌افتم تا در شلوغی ذوب نشود. او به دلِ شب فرار می‌کند و من در را باز می‌کنم و پله‌ها را بالا می‌روم. در سکوتِ ناگهانیِ بیرون صدای قدم‌های تندش را می‌شنوم. او در کوچه‌ای می‌پیچد و من به دنبالش می‌دوم، اما چیزی نیست جز تاریکی. ایستاده‌ام و اطراف را می‌پایم. نگاهم به سقفِ ساختمان می‌ا...
بروزرسانی در : ۲۱۲ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 27
صدای همهمه‌ی گنگِ جمعیت از پایین به گوش می‌رسد و انگشتان زیادی را می‌بینم که به‌سمت شاهزاده نشانه رفته‌اند. شایعات را در کوچه‌ها شنیده‌ام؛ می‌گویند مامورِ اجرای قانون برای پیدا کردنِ ناجیِ نقره‌ای تمام شهر را زیرورو می‌کند، اما تا قبل از این لحظه، باور نمی‌کنم واقعیت داشته باشد. «شعله.» این عوضیِ...
بروزرسانی در : ۲۱۱ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 28
فصل 15 پِیدین موهای نقره‌ای‌ام از زیر پارچه رها می‌شود و در نورِ ضعیفِ آن زیرزمین می‌درخشد. کای زیر لب زمزمه می‌کند: «داشتم کم‌کم فکر می‌کردم که واقعاً برات مهم هستم.» صدای نفس‌های حبس‌شده در سینه از میان جمعیت می‌گذرد و پچ‌پچ‌ها خیلی زود به فریادهای اتهام‌آمیز تبدیل می‌شود. تمام نقشه‌هایم نقش بر...
بروزرسانی در : ۲۱۰ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 29
قدمی به او نزدیک می‌شوم. «من یه پدر رو کشتم، همون‌طور که تو کشتی.» او گیج می‌شود. «چی می‌گی؟» همین که فشار دستش کم می‌شود، با مهارتی که پدرم یادم داده، می‌چرخم و او را از روی شانه‌ام پرتاب می‌کنم. شاهزاده با ناسزا به زمین می‌خورد. قبل از اینکه به خودش بیاید، خنجرِ دومم را از پوتینم درمی‌آورم و رو...
بروزرسانی در : ۲۰۹ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 30
باغیظ می‌گوید: «چیه؟ یه بار بریدن پام برات بس نبود؟» آهی می‌کشم و می‌گویم: «خب ظاهراً برای تو هم بس نبوده، چون هنوز داری سعی می‌کنی از دستم فرار کنی.» «بهش عادت کن.» «کم‌کم دارم همین کار رو می‌کنم.» سرش را به دیوار تکیه می‌دهد و پلک‌هایش از خستگی مفرط می‌پرند. خیلی خسته به‌نظر می‌رسد؛ انگار لب مر...
بروزرسانی در : ۲۰۸ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 31
چشم‌هایش می‌سوزد. نجوا می‌کنم: «یادت رفته باهات چی کار کرده؟ یادت رفته مجبورت کرده چی کار کنی؟ اصلاً یادت رفته با این سرزمین چی کار کرده؟» صدایش قاطع و آرام است: «بسه! دیگه کافیه!» «چیه؟ تحمل شنیدن حقیقت رو نداری؟» بازویم را محکم می‌گیرد: «گفتم بسه! داریم می‌ریم!» کوله‌ام را برمی‌دارم و او مرا به...
بروزرسانی در : ۲۰۷ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 32
«کیت!» «پادشاه!» به کلمه‌ی پادشاه که می‌رسم خشکش می‌زند. می‌گویم: «اون رفته و من حتی نمی‌دونم چطوری بدون دستور اون نفس بکشم. چطوری غذا بخورم. چطوری زندگی کنم.» دست‌هایم می‌لرزد. اَندی می‌خواهد جلو بیاید، اما من عقب می‌روم: «همین بود، اَندی. برو!» «کیت، بذار کمکت کنم این پنجره رو درست کنیم. نباید ...
بروزرسانی در : ۲۰۶ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 33
کای مکث می‌کند: «نمی‌دونم.» «کیت الان چطوریه؟» «همون‌طوری که ترکش کردی. یه پوسته‌ی خالی که مجبوره نقش پادشاه رو بازی کنه.» آهی می‌کشم: «پس یعنی من دیگه مُردم.» فصل ۲۰ کای نفس‌هایش نظمی آهنگین دارد؛ گویی ملودی آرامی است که اعتراف به شنیدنش برایم دشوار می‌نماید. چنان از فرط خستگی به سینه‌ام تکیه دا...
بروزرسانی در : ۲۰۵ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 34
آهی می‌کشم و می‌گویم: «چرا، گری؟ می‌ترسی زیادی بهت خوش بگذره؟» صدایی بین پوزخند و انزجار از گلویش خارج می‌شود: «تو باید نگران باشی، چون ممکنه تو خواب خفه‌ت کنم.» با این تهدید، خود را روی نزدیک‌ترین زیرانداز می‌اندازد و به سربازی خیره می‌شود که با قدرت آتشینش هیزم‌ها را روشن می‌کند. نگاهم را روی ا...
بروزرسانی در : ۲۰۴ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 35
خنده‌ی تلخش کلامم را می‌برد: «فکر می‌کنی حالا ضعیف نیستیم؟ ما اون‌قدر تنهاییم که غذای کافی برای سیر کردن زاغه‌نشین‌ها نداریم، چه برسه به کل جمعیت. زمینی هم برای کشاورزی نمونده.» صدایش جدی می‌شود و رگه‌ای از التماس در چشمانش می‌دود: «بدون حتی یک متحد، بدون کشوری که از ما متنفر نباشه، فکر می‌کنی قو...
بروزرسانی در : ۲۰۳ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 36
از همان‌جا که با خونسردی نشسته‌ام، نگاهش می‌کنم: «فکر می‌کنم در حال نجات پیدا کردنم.» گیجی، صورتش را در هم می‌ریزد، اما لبخندی روی لب‌های من جان می‌گیرد. «چطور؟» مکث می‌کند. ناباوری در صدایش موج می‌زند: «چطور ممکنه تو...» «آهای! شاهدخت!» با شنیدن صدایش قلبم توی سینه‌ام می‌کوبد. هرگز گمان نمی‌کردم...
بروزرسانی در : ۲۰۲ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 37
لحظه‌ای که می‌فهمد «ناجی نقره‌ای»ِ افسانه‌ای از اسب می‌ترسد، دیدنی است. سریع می‌گویم: «اگه چیزی بگی پشیمون می‌شی، لنی. می‌دونی که می‌شی.» دست‌هایش را به نشانه‌ی تسلیم بالا می‌برد: «من که چیزی نگفتم.» «آره، تو نگفتی.» چاقویم را از میان شن‌ها برمی‌دارم و در چکمه‌ام می‌گذارم. لنی درحالی‌که سعی می‌کن...
بروزرسانی در : ۲۰۱ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 38
«تو کویر چیز زیادی واسه قدردانی نیست.» «مصاحبت با من چطور؟» «همون که گفتم. چیز زیادی نیست.» «مراقب باش، شاهدخت. افسار این هیولایی که روش نشستیم دست منه.» زین را محکم‌تر می‌گیرم. مدتی در سکوت می‌رویم تا اینکه لنی می‌گوید: «حداقل عکست همه‌جای شهر پر شده. هر روز چهره‌ت رو می‌دیدیم.» «توی "دور" و تا...
بروزرسانی در : ۲۰۰ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 39
من فقط ماتم برده است. لنی برمی‌گردد: «بچه‌ها، مادرم!» همه‌مان خشکمان زده. لینا زودتر به خود می‌آید و جلو می‌رود: «سلام. من لینا هستم.» زن باگرمی می‌گوید: «مردیث.» لنی می‌گوید: «مادر، اینا پیدین و فین و...» «و مجری قانون.» مردیث جمله را تمام می‌کند. لب‌هایش خطی باریک می‌شود. لنی گردنش را می‌خاراند...
بروزرسانی در : ۱۹۹ روز پیش
-
رمان بی پروا (جلد دوم ناتوان) - پارت 40
در انتهای رختخواب من نشسته است؛ کمان صلیبی‌اش را با حالتی تهدیدآمیز، اما بازیگوش در دست دارد و پوزخندی گوشه‌ی لبش جا خوش کرده است. نگران‌کننده است که تماشای من در این وضعیت فلاکت‌بار چقدر برایش لذت‌بخش به‌نظر می‌رسد. با لحنی خشک و بی‌رمق جواب می‌دهم: «نمی‌دونم، شاید به‌خاطر اینه که هنوز دست و پام...
بروزرسانی در : ۱۹۸ روز پیش
