پارت بیست و هشتم :
فصل 15
پِیدین
موهای نقره‌ای‌ام از زیر پارچه رها می‌شود و در نورِ ضعیفِ آن زیرزمین می‌درخشد. کای زیر لب زمزمه می‌کند: «داشتم کم‌کم فکر می‌کردم که واقعاً برات مهم هستم.»
صدای نفس‌های حبس‌شده در سینه از میان جمعیت می‌گذرد و پچ‌پچ‌ها خیلی زود به فریادهای اتهام‌آمیز تبدیل می‌شود. تمام نقشه‌هایم نقش بر آب می‌شود. حتی اگر از چنگ کای فرار کنم، نمی‌توانم از دست تمام مردمِ این
لطفا صبر کنید...
نرگس
0خیلی دوست دارم پیدین هم تو چشماش خیره بشه و بگه من یه قاتل رو کشتم تو چرا پدرم رو کشتی