پارت سی و ششم :
از همان‌جا که با خونسردی نشسته‌ام، نگاهش می‌کنم: «فکر می‌کنم در حال نجات پیدا کردنم.»
گیجی، صورتش را در هم می‌ریزد، اما لبخندی روی لب‌های من جان می‌گیرد.
«چطور؟»
مکث می‌کند. ناباوری در صدایش موج می‌زند: «چطور ممکنه تو...»
«آهای! شاهدخت!»
با شنیدن صدایش قلبم توی سینه‌ام می‌کوبد. هرگز گمان نمی‌کردم از شنیدن این لقب تمسخرآمیز تا این حد ذوق‌زده شوم. موهای فرفری و درهم
لطفا صبر کنید...
