پارت سی و سوم :
کای مکث می‌کند: «نمی‌دونم.»
«کیت الان چطوریه؟»
«همون‌طوری که ترکش کردی. یه پوسته‌ی خالی که مجبوره نقش پادشاه رو بازی کنه.»
آهی می‌کشم: «پس یعنی من دیگه مُردم.»
فصل ۲۰
کای
نفس‌هایش نظمی آهنگین دارد؛ گویی ملودی آرامی است که اعتراف به شنیدنش برایم دشوار می‌نماید. چنان از فرط خستگی به سینه‌ام تکیه داده که با هر دم و بازدم، حرکت قفسه‌ی سینه‌اش را حس می‌کنم و گمان می
لطفا صبر کنید...
