پارت بیست و چهارم :
او مرا به قفس زنگ‌زده فشار می‌دهد و مشتش را عقب میبرد تا ضربه‌ی نهایی را بزند. وقتی مشت سنگینش به‌سمت صورتم می‌آید خودم را با‌چالاکی کنار می‌کشم و مشت او با صدای مهیبی به توری فلزی می‌خورد. متوجه می‌شوم که او فقط با بالاتنه‌اش می‌جنگد و پاهایش تکیه‌گاه ضعیفی دارند. با این نقطه‌ضعف ضربه‌ی محکمی به زانویش می‌زنم که باعث می‌شود با فریادی از درد روی زمین بیفتد. جمعیت از دیدن سقوط
لطفا صبر کنید...
