لیست کلیه پارتهای رمان آنجا که باد نام ها را می برد : پارت های 81 تا 93
تعداد کل پارت های منتشر شده : 93
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 81
سکوتِ پس از اعترافِ حافظ مثل غباری سمی در فضای سوله معلق ماند. مهوان احساس میکرد اکسیژنِ اتاق به پایان رسیده است. انگار آن میز فلزیِ میانشان، حالا به یک گسل عمیق تبدیل شده بود که هر لحظه دهان باز میکرد تا هر دوی آنها را ببلعد. مهوان لبهٔ میز را چنگ زد؛ آنقدر محکم که بند انگشتهایش به سفیدیِ گ...
بروزرسانی در : ۸۷ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 82
دودِ سفید، همهچیز را بلعیده بود. مهوان نمیدانست هنوز روی زمین است یا در خوابِ تبآلودی که بوی اوزون و فلز داغ میداد. صدای آژیرها از جایی دور میآمد؛ گاهی کشدار و ممتد، گاهی بریده و خفه، مثل نالۀ حیوانی که زیر آوار مانده باشد. بدنش در آغوش حافظ بیاختیار میلرزید؛ اما ذهنش هنوز در همان اتاق ای...
بروزرسانی در : ۸۳ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 83
حافظ نگاهش را به چراغ قرمز چشمکزن دوخت. - آنچه ساخته میشود، باید پیش از آنکه به دست دیگری بیفتد، خودش را از بین ببرد. مهوان بیاختیار نفسش را بیرون داد. - یعنی از اول هم میدونستن قابل کنترل نیست. - میدونستن هیچ سلاحی واقعاً قابل کنترل نیست. فقط وانمود میکردن هست. - سورانخان چرا نگهش داشت؟...
بروزرسانی در : ۸۰ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 84
نفسش سوخت وقتی لب زد: - همونا که کژال رو کشتن. آویندخت رنگش پرید. - کژال مگه مرض لاعلاج نداشت؟ - تو هم این خزعبلات رو باور کردی؟ - سوران... - اگه سکوت کردم، بهخاطر چاوان بود. بخاطر اینکه نمیخواستم بلایی سرش بیاد. اما دیگه بسه سر زیر برف بردن. دیگه بسه هرچی لالمونی گرفتم و رخصت دادم این جماعت ه...
بروزرسانی در : ۶۹ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 85
صدای چکیدن مایعی از لولههای بالای سر، سکوت وهمآلود سوله را شکست. مهوان بیحرکت روی صندلی فلزی خشکش زده بود. نور آبی و نیمهجان چراغهای اضطراری خطوط چهرهاش را مثل تندیسی از سنگ مرمر نشان میداد؛ سرد، تراشخورده و مسخشده. قفسۀ سینهاش با ریتمی تند و نامنظم بالا و پایین میرفت، گویی اکسیژن سوله...
بروزرسانی در : ۵۲ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 86
حروف سرخرنگ روی صفحات شیشهای مانیتورها مانند قطرات خون تازه جاری بودند. نور خونین و تپندهی هشدار روی تیزی گونههای مهوان و فک منقبض حافظ میرقصید و سایههایی بریدهبریده و وهمآلود بر دیوارهای سرد سوله میانداخت. بوی گاز اوزون سوخته با نمِ کهنهی بتن درآمیخته بود؛ معجونی تهوعآور از تکنولوژی د...
بروزرسانی در : ۴۵ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 87
انگشتان مهوان روی کلیدهای سرد کنسول فرود آمد؛ نبردی دیوانهوار میان گوشت و استخوانِ لرزان با قطعات بیروح سیلیکون و فولاد. هر ضربهای که میزد، ردی از صدای تیز و کوبندهی کلیدها در جمجمهاش زنگ برمیداشت. نوارهای مارپیچی روی مانیتورها به رنگ بنفشِ کدر درآمده بودند و ردیفهای پیدرپی از کدهای ژنتی...
بروزرسانی در : ۴۱ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 88
*** نخست بوی فلز مهوان را به هوش آورد، بعد درد. نه آن درد تیز و کوتاهی که از بریدگی یا ضربه میآید؛ دردی عمیق، سنگین و بیاخلاق که انگار از درون مغز استخوانش بالا میخزید و دندهبهدنده در بدنش جا باز میکرد. پلکهایش هنوز بسته بود؛ اما سرمایی نمور و حسابشده را روی پوستش حس میکرد؛ سرمایی که نه ...
بروزرسانی در : ۲۷ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 89
کلماتش نه بلند بود، نه نمایشی؛ همین آرامبودن، آنها را ترسناکتر میکرد. گویی اتاق با شنیدنشان چند درجه سردتر شد. قلب مهوان فرو ریخت؛ اما چهرهاش را نباخت. فقط فکش سفت و پلکهایش اندکی جمع شد. صدایش وقتی بیرون آمد، هنوز خراشدار بود، اما دیگر بوی گیجی نمیداد: - حافظ کجاست؟ زن پاسخ نداد. دستکش چ...
بروزرسانی در : ۲۴ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 90
خطوط موجدار روی شیشهی تیره آرامگرفتند؛ مثل جوهری که در آب سرد حل شود. تصویر شفافتر شد: صندلی فلزی پایهبلندی که در اتاقکی روشن و بینافذ قرار داشت، با دیوارهای آکوستیک و زاویهای که فقط نیمرخی مبهم از یک انسان را نشان میداد. سر به جلو خم شده بود، انگار از سقف آویزان باشد، و رشتههای سیم و ا...
بروزرسانی در : ۱۷ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 91
اتاق در خلأیی منجمد فرو رفت؛ انگار هوا را با تلمبهای نامرئی از منافذ سیمان بیرون کشیده بودند. چشمهای دورنگ مهوان، یکی با درخششِ تبدارِ خون و دیگری در تیرگیِ زمردی مات، روی چهرۀ بینقص و تراشیدۀ حافظ میخکوب شده بود. مغزش از پذیرش تصویر طفره میرفت؛ مثل آینهای که سنگی سنگین درست در مرکزش فرود آ...
بروزرسانی در : ۱۳ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 92
سکوت کشدار و سنگینی که میان آن دو نشست، به سردیِ تیغِ جراحی بود. مهوان حس میکرد زمین زیر پایش دهان باز کرده و تمام باورهایی که تا آن لحظه از تبار، از خون و از گذشتهاش داشت، در اعماق این سیاهیِ ناخواسته فرو ریخت. کلمۀ همخون در گوشش مثل زنگارِ یک فاجعۀ باستانی زنگ میزد. حافظ نگاه تیره و نافذش ر...
بروزرسانی در : ۱۰ روز پیش
-
رمان آنجا که باد نام ها را می برد - پارت 93
مهوان به همان خط باریک لبخند حافظ خیره ماند؛ لبخندی که مثل برقی در ظلمات گذشت و جایش را به نقابی از جنس گرانیت داد. در چشمهای مرد، برزخی شعله میکشید؛ تلاقیِ جنونآمیزِ وظیفه و عاطفهای که نباید زاده میشد. پشت آن شیشههای دودی و سنسورهای حرارتی، دهها مردمک نامرئی به تنفسِ آنها دوخته شده بود. ...
بروزرسانی در : ۶ روز پیش
