لیست کلیه پارت‌های رمان داتورا : پارت های 61 تا 72
تعداد کل پارت های منتشر شده : 72
-
رمان داتورا - پارت 61
ماشین اتابک بوی عطر تند زنانه‌ای می‌داد که شباهتی به ادکلن عمه نداشت. عمه سرش را روی شانه‌ی رها گذاشت و آرام گریست. اتابک در ماشین نشست و درحالی که استارت می‌زد، گفت: ـ ول کن مادر من، الان که دیگه خودمونیم. یه وقت اضافه استراحت کن تا نیمه بعدی خونه‌ی دایی. رها نمی‌خواست عکس‌العملی نشان دهد اما ...
بروزرسانی در : ۵۰۹ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 62
عطوفتی که در چشمان مشکی آوش می‌خرامید در کسری از ثانیه به خشم مبدل شد و این خشم درکلامش منعکس نشد. لحنش آرام اما قاطع بود: ـ رها تصمیم‌های آدم گاهی اولش نتیجه کوچیکی دارن اما بعد ترسناک می‌شن ـ لطفاً نصیحت نکن. آوش در جواب رها تقریبا فریاد کشید: ـ به خدا نصیحت نیست. من رو ببین اون زنی که اون ...
بروزرسانی در : ۵۰۸ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 63
رها نمی‌خواست لبخند بزند اما نتوانست. لحن شوخ‌طبعانه‌ی آوش کارگر افتاده بود. لبخند رها برایش حکم کوتاه آمدن داشت. به سمت شیر آمد وپیچش را به راحتی باز کرد و بطری خالی آب معدنی را زیر آن گذاشت. ـ این‌که عادت داری بهت التماس کنن یعنی زن‌های زیادی توی زندگیت هستن؟ ـ تا زیاد از نظر تو چند تا باشه!...
بروزرسانی در : ۵۰۶ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 64
رها دوباره سرش را پایین انداخت. بعد از درگیری شب خاک‌سپاری با ارسلان، برخورد آن‌چنانی باهم نداشتند. اصلا نمی‌خواست با او رو در رو شود خصوصا با وجود افتضاحی که به بار آمده بود. لاجرم پشت سر زارعی راه افتاد. از ساختمان خارج شدند و آفتاب حیاط به صورت‌شان خورد. فایده‌ای نداشت. آفتاب که هیچ اگر از آس...
بروزرسانی در : ۵۰۶ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 65
رها سرش را عقب کشید و جدی او را نگریست. از کجا باید جریان محرابی را می‌دانست؟! اصلا زارعی بعد ازآن سو تفاهم مفتضحانه، حالا نگاه کشدارش چه بود؟! نمی‌دانست این افکار را چه‌طور باید برای او توضیح دهد. آوش را نگریست. خنده‌اش حجمی ازعصبانیت را در چنته داشت که نهیب زد باید مواظب رفتارش باشد. حسادتش تحر...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 66
با این فکر درمیان جمعیتی که خود را به داخل انداختند، پیش رفت و روی اولین صندلی خالی که به چشمش آمد نشست. نفسش را دردناک بیرون داد. قلبش تند می‌تپید. احساس می‌کرد اگر حتی یک قدم دیگر در عملی کردن هدف کوچکش پیش برود، از شرم سکته خواهد کرد. دقیقا چهار ایستگاه همان‌جا نشسته بود وجرئت نداشت هیچ حرفی ...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 67
. عادت تنها هدیه‌ای است که دنیا در ازای تلخ کامی‌هایش به ما می‌دهد. رها کم کم داشت به همه‌چیز عادت می‌کرد. به جواب‌های مایوس کننده، به کار سخت در کارخانه، به شرم دست‌فروشی و به روزهایی که می‌گذشت و تمام نمی‌شد. در خانه نشسته بود و به در و دیوار نگاه می‌کرد. نور کم رمق با عطرهوای ابری از میان پنج...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 68
مثل همیشه زیبا توصیف می‌کرد، انگار شعر می‌خواند، تصنیف می‌گفت، انگار دقیقا می‌دانست چه باید بگوید تا بر دل بنشیند تا آن‌قدر قلب رها را فشار دهد که بغض بیاید و قطره اشکی بچکد. دل رها عجیب رفتن می‌خواست. می‌خواست آن‌قدر برود تا تمام دنیا را پشت سر بگذارد. به سیمای مردانه خوش نقش پیش رویش خیره شد...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 69
آن‌قدر که زن‌عمو از طعنه ارسلان جا خورد، رها تعجب نکرد. خودش را برای بدتر از این‌ها آماده کرده بود. سر به زیر برد و دعا کرد این روال عذاب‌آور تمام شود. دیگران هم دست کمی از زن‌عمو نداشتند. همه عادت داشتند زن‌عمو طعنه بزنند و ارسلان جبهه بگیرد و خودشان هم میانه‌ی کار را بگیرند تا نه سیخ بسوزد و ن...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 70
رها تمام شب را نخوابید. نه تنها از ذوق اولین اجرایش؛ به خاطر هزارویک فکری که توی سرش می چرخید. فردا صبح بیدار شدن سخت نبود؛ چون اصلا نخوابیده بود.به سمت پلاتو رفت اما وارد نشد. حسی او را به سمت بیمارستان روانی که در آن بستری بود می‌کشاند.حسی شبیه به چالش کشاندن آن‌چه برایش جنگیده بود. تمام ...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 71
منتظر جوابی نشد. به سمت درخروجی راه افتاد و آوش هم بدون کلامی پشت سرش رفت. به ماشین که رسیدند نور نیلی رنگ، تن به روشنایی داده بود. روشنایی عمیقی که با تمام صبح‌های زندگی رها فرق داشت. برگشت و آوش را نگریست وزیرلب گفت: ـ نمی‌خواستم اذیت بشی اما باید می‌اومدم. آوش دل‌گیر به سمت ماشین رفت، سوار ...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
-
رمان داتورا - پارت 72
رها پشت پرده ایستاده بود. نفسش کوتاه‌تر از همیشه، انگشتانش سرد و بی‌حرکت. صدای پچ‌پچ تماشاگرها مثل موجی دوردست در گوشش زبانه می‌کشید. نور صحنه لابه‌لای شکاف پرده می‌درخشید و صورت‌های مبهم جمعیت را چون کابوس، شناور نشان می‌داد. زانوانش سست شده بود و قلبش، با ضرباهنگی ناموزون، یاد همه‌ی شکست‌هایش ر...
بروزرسانی در : ۵۰۱ روز پیش
