داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت شصت و هفتم :
. عادت تنها هدیه‌ای است که دنیا در ازای تلخ کامی‌هایش به ما می‌دهد. رها کم کم داشت به همه‌چیز عادت می‌کرد. به جواب‌های مایوس کننده، به کار سخت در کارخانه، به شرم دست‌فروشی و به روزهایی که می‌گذشت و تمام نمیشد.
در خانه نشسته بود و به در و دیوار نگاه می‌کرد. نور کم رمق با عطرهوای ابری از میان پنجره مستقیم به دیوار روبه‌روی تخت می‌خورد. روی کاناپه دراز کشیده بود و احساس می‌کرد چیز
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
م..
1با اینکه هر دوشون همو دوست دارن و برخلاف بقیه از آوش هم خوشم میاد 😅 ولی فکر کنم نهایتا با ارسلان بره چون فکر نمیکنم فراموش کردن ارسلان برای هردوشون امکان پذیر باشه
۷ ماه پیشحدیث
1آوش میخای همین الان برات بچه هم بیاره؟🤣 طارف نکن بگو🤣🤣🤣
۱۰ ماه پیشاکرم بانو
1وای این خیلی خوب بود😂😂😂😂
۱۰ ماه پیشدل.
1آوش زیادی حرف میزنی، بسه
۱۰ ماه پیشپریا
2با کمال احترام یکی اوشو از برق بکشه نمیتونم تحملش کنم🙂😭😂
۱ سال پیشفاطمه زهرا
2اصلا با اینکه رمان تموم شده،از شدت حق بودن و قشنگ بودن حرفت نمیتونم چیزی بگم😔✨
۱ سال پیشپریا
1ایشالا که دومیه اوش جان ایشالاااااا😔😂
۱ سال پیشایزی
2اوه حرفای قشنگی میزنی آوش جان نه به چند قسمت قبل که میگفتی من به ارسلان وفا دارم نه به الان😂😂
۱ سال پیشفاطمه زهرا
2کنجکاوم بدونم در ادامه چی میشه...با اینکه سبکش هیجانی نیست ولی هیجانیه😂😔و درکنارشم مفهوم خاصی داره.
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1افکار رها این پارت خیلی قشنگ و واقعی بود و ادم خسته نمیشد از خوندن افکارش
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Nina
0اوه.. ولی فکر میکنم دل رها هنوز پیش ارسلان گیره. اما اینکه آوش رفیق ارسلان بوده و الان عاشق زن سابق رفیقش شده خیلی سمه💔