داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت شصت و هشتم :
مثل همیشه زیبا توصیف می‌کرد، انگار شعر می‌خواند، تصنیف می‌گفت، انگار دقیقا می‌دانست چه باید بگوید تا بر دل بنشیند تا آن‌قدر قلب رها را فشار دهد که بغض بیاید و قطره اشکی بچکد.
دل رها عجیب رفتن می‌خواست. می‌خواست آن‌قدر برود تا تمام دنیا را پشت سر بگذارد. به سیمای مردانه خوش نقش پیش رویش خیره شد. تکیه گاهی که می‌توانست محکم باشد. چه شد که به اینجا رسیدند. از کجا به کجا. آوش کنا
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
نگین رمان فن
0دلم برا ارسلان میسوزه ولی از یه طرف احساس میکنم حقشه. این نتیجه ی یه دیکتاتوری محض تو رابطست هز چند به نظرم آوشم همچین گرین فلک نیست
۴ ماه پیشپریا
2ارسلان مظلومم الهی بمیرم براششش😭😭😭😭
۱ سال پیشفاطمه زهرا
2حقیقتا فکر میکردم بلای بدتری سر اوش بیاد،چون توی فرهنگ و دور و بریای ما کشته میدن سر اینکه یکی عاشق عشق دوست صمیمیش بشه😂😂
۱ سال پیشزینب
1بابا خوب زدتش دیگه 🤣🤣
۱ سال پیشایزی
2درسته که میگن عشق اول هیچوقت فراموش نمیشه اما این طرز حرف زدن آوش انگار عشق نیست یه جورایی میخواد از رها محافظت کنه برعکس اون کارایی که نتونست برای زنش بکنه تا عذاب وجدانش کمتر شه همچین حسی به این موضوع دارم
۱ سال پیشایزی
1بچم ارسلان چه عذابی داره میکشه بمیرم برات
۱ سال پیشفاطمه زهرا
3از یه طرف رها رو درک میکنم،چون یه حس حسادت زنانه ست،ولی خب عشق اول ممکنه دردش از بین بره،حسش بره،ولی خب فراموش نمیشه
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Nina
0اشاره ی آوش به معشوق سابقش تقریبا همه چیز رو گذاشت کف دستم. اینکه عشقش به افسون خیلی بیشتر از علاقش به رهائه. اینکه هنوز تو فکر افسونه و حسش به رها بیشتر برای آرامش دادن به وجدانشه. انگار جفتشون میخوان با یه رابطه ی جدید، ارسلان و افسون و سختی های گذشته رو فراموش کنن.