داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت شصت و ششم :
با این فکر درمیان جمعیتی که خود را به داخل انداختند، پیش رفت و روی اولین صندلی خالی که به چشمش آمد نشست. نفسش را دردناک بیرون داد. قلبش تند می‌تپید. احساس می‌کرد اگر حتی یک قدم دیگر در عملی کردن هدف کوچکش پیش برود، از شرم سکته خواهد کرد. دقیقا چهار ایستگاه همان‌جا نشسته بود وجرئت نداشت هیچ حرفی بزند. دائم به خودش نهیب می زد که ایستگاه بعدی بلند می‌شود و بیسکویت‌ها را می‌فروشد اما نمی
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
ساناز لرکی | نویسنده رمان
متوجه کامنتتون نشدم
۷ ماه پیشم..
0سوال اون خانم توی مترو بود که به رها کمک کرد😅 از رفتار و حرف هاش حس خوبی گرفتم
۷ ماه پیشاکرم بانو
1این شعری ک خوند باحال و هواش😍😍😍
۱۰ ماه پیش....
1فامیلی رها مگه رادفر نبود ؟؟؟؟
۱۰ ماه پیشساناز لرکی | نویسنده رمان
اشتباه تایپی عزیزم درستش میکنم
۱۰ ماه پیشپرنیا
2آیا ارسلان در معذرت خواهی ایلیا نقش دارد؟ یه جورایی بو دار بود معذرت خواهیش
۱ سال پیشپرنیا
0برای موفقیت فروش بیسکوییت ها و چاپ شعر خیلی خوشحال شدم 😍😍
۱ سال پیشایزی
0ساناز به نظرم یه کتاب از شعرات چاپ کن خیلی قشنگن
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1دقییقااا،شعراش خیلی قشنگن،کاش کتابی چاپ کنه که همه ی شعراش داخلش باشن..نویسنده مون شاعرم هست🥺✨
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1ممکنه عذرخواهی ایلیا ربطی به شناختش نسبت به ارسلان داشته باشه؟
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1واایی...اومدمم بگم روز خیلی قشنگ و خوبی بود که به اخرش رسیدم،ولی نیمه ی اولشم قشنگ بود
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
م..
0ببخشید میپرسم شما میتونید صحبت کنید؟ .. واییی چقدر حس خوبی گرفتم از این خانمه