لیست کلیه پارت‌های رمان کوچ بی بازگشت پرستوها : پارت های 21 تا 40
تعداد کل پارت های منتشر شده : 87
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 21
پوفی کرده و دوباره سمت تخت داغان و فلزی رفته و خودش را رویش بالا کشید. سونوگرافی گلپری خوب بود. خورشید همچنان چپ‌چپ نگاهم می‌کرد و من نگاه می‌دزدیدم. رو به گلپری کردم: - همه چیز عالیه گلپری جان. الآن سیزده هفته و پنج روزی؛ سونو ان‌تی‌ات خوبه، فشارت و قندت هم خوب بود. اون چیزایی که بهت داده بودم و...
بروزرسانی در : ۲۹۳ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 22
زودتر از همه داخل رفتم. دستانم می‌لرزیدند و من به زور سعی می‌کردم به خودم مسلط باشم. مقابل کمد فلزی نشستم و در پایینی کمد را باز کردم. سه تا سرم برداشتم و با چشم دنبال ست سی وی لاین گشتم. خدا خدا می‌کردم در این برهوت لعنتی این یکی را لااقل داشته باشند. این بچه مایع می‌خواست و باید یک رگ مرکزی خوب...
بروزرسانی در : ۲۹۰ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 23
امروز هم مثل تمام این سه روز گذشته بود؛ ساکت، بی‌روح. در مرکز نشسته بودم و از پنجره‌ی کوچکش، به دریا خیره بودم. گوشی در دستم بود و حتی شماره‌ی دکتر ساسانی را نوشته بودم ولی دستم روی آیکون سبز آن گوشه‌ی موبایلم می‌لرزید. دلمرده شده بودم حسابی. دُرهان در آی سی یو بستری بود و آن طور که خبر داشتم، حا...
بروزرسانی در : ۲۸۵ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 24
تنم لحظه‌ای لرز گرفت و در پنجره را بستم. گفتم: - بعد از ازدواج امیرحسین، از همیشه بیشتر به هم ریختم. تو بیمارستان که مدام مرده می‌دیدم. ذهنم از قبل هم بیشتر به هم ریخته بود. ثنا یکی از دوستام بهم پارسا رو معرفی کرد. صمیمی نبودم باهاش ولی خب دوستم حساب می‌شد. پارسا دوست برادرش بود. خیلی ازش تعریف ...
بروزرسانی در : ۲۸۵ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 25
رمق از پاهایم رفت. دست به دیوار کاهگلی گرفتم و جلوتر رفتم: - آی هُدا! دُرهان! گل‌بانو بود. فریاد می‌زد. به جلوی خانه‌شان که رسیدم، در باز بود؛ گل‌بانو وسط حیاط نشسته بود و بر سرش می‌کوبید. زن‌ها دوره‌اش کرده بودند و مردها تنها نظاره‌گر بودند. عماد گوشه‌ای کنار دیوار چمباتمه زده بود و سرش را لای ...
بروزرسانی در : ۲۸۵ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 26
شاخه‌ای از کنار پایش برداشته و داخل آتش انداخت. بالاخره سر بلند کردم و نگاهش کردم. چشم در چشم شدیم. برعکس تمام این مدت که نگاه ازم می‌دزدید، حالا انگار قصد کرده بود همه را در یک لحظه جبران کند. در چشمانم زُل زده بود و خیال نگاه گرفتن هم نداشت. نور آتش روی صورتش افتاده و نور ماه روی موهایش. هنوز خ...
بروزرسانی در : ۲۸۲ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 27
*** سه روز از خاک‌سپاری دُرهان گذشته بود. بدن دردم بهتر شده بود و فقط قدری ته گلویم می‌سوخت. مادرم هنوز هم قهر بود. نفیسه هر چه کرد، گوشی را نگرفت... اگر می‌فهمید خودکشی کردم... پوفی کشیدم و نگاهم سمت خورشید کشیده شد. راستم نشسته بود و یک کلمه هم حرف نمی‌زد. فقط الکی با کاغذهای روی میز و چوب بستن...
بروزرسانی در : ۲۸۲ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 28
نفسی گرفتم و آرام و طوری که فقط خودش بشنود، گفتم: - این دو روز نیومدین لب ساحل… تب داشتین؟ سرش را پایین انداخته بود و هر جایی را نگاه می‌کرد الا من. عطسه‌ای کرد و بعد دستش را از زیر پتو بیرون آورده و کتاب ریاضی سال پنجمی‌ها را جلو کشید. صدایش خش داشت: - نه. جایی بودم. نگاهم بی‌اختیار سمت دستش کشی...
بروزرسانی در : ۲۸۰ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 29
سکوت شد. آب گلو قورت داده و منتظر ماندم. بالاخره به حرف آمد: - چیش جذبت کرده نفس؟ ناخن شستم را محکم کنده و پاشنه‌ی پای راستم را تندتند و بی‌وقفه بر زمین کوبیدم: - خب... پوفی کشیدم. حس می‌کردم در اتاق بازجویی نشستم. تصاویر آن شب در سرم چرخ می‌خورد. تا خود صبح کنار تختم نشسته و بعد هم از زور خستگی...
بروزرسانی در : ۲۷۶ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 30
چمدان از آن چیزهایی بود که آدم فکر می‌کرد سبک بسته، ولی وقتی می‌خواست بلندش کند، تازه می‌فهمید چه اشتباهی کرده. سوغاتی‌ها بیشتر از خودم وزن داشتند. لباس‌های بلوچی را با دقت تا کرده بودم. به نظرم فقط یک تکه پارچه نبودند؛ قدمت داشتند، اصالت! دنبال ماشین بودم که صدای آشنایی گفت: - کمک می‌خوای؟ سرم ر...
بروزرسانی در : ۲۷۶ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 31
دو ساعت بعد تهران بودم. داخل تاکسی نشسته و چشم به گذر درختان خیابان دوخته بودم. انگشتم را دورانی روی پنجره بخار گرفته می‌گرداندم و چشم به قطرات ریز برف دوخته بودم. کاش می‌نشست. آهی کشیده و دست برداشتم. شبیه زندانی‌ها شده بودم. دلم می‌خواست می‌گفتم تهران چه قدر عوض شده ولی شهر همان شهر بود. چشم...
بروزرسانی در : ۲۷۰ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 32
داشتند دوباره بچه دار می‌شدند! نگاهم به سمت مرسانا کشیده شد و لبخند زدم. افکارم دست خودم نبودند انگار. چیتا چند سالش بود؟ گمانم بیست و چهار سال و حالا بچه‌ی دومش را باردار بود و من... من هیچی! کیفم را روی شانه‌ام بالا کشیده و لبخند احمقانه‌ام را عمق دادم. - تبریک می‌گم. دستم مشت بود؛ آن‌قدر که...
بروزرسانی در : ۲۵۶ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 33
سوار تاکسی بودم. خودم اینجا بودم و دلم یک جای دیگر. سرم را به شیشه بخار گرفته تکیه داده بودم و به قطرات باران نگاه می‌کردم. دلم شور می‌زد؛ خیلی. "چشمات خیلی شبیه اونه" به انعکاس نگاهم چشم دوختم. مدل خاصی نداشت. شبیه هزاران چشم دیگری بود که دیده بودم. شاید کمی کشیده‌تر، غمگین‌تر، آشفته‌تر. انگشتم...
بروزرسانی در : ۲۵۴ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 34
صدای در را شنیدم و بعد صدای جیغ جیغوی نفیسه را. - سلام. وای نوید! پاتو نذار رو دمِ دری، کثیفه. - حرف اضافه نزن بزغاله. اون خواهر فولاد زرهت کو؟ دهن منو صاف کرد امروز. نوید بود که غرغر می‌کرد. اشکم را پاک کردم و چمدانم را از تخت پایین آورده و سمت در رفتم. ضربان قلبم هنوز بالا بود. نفیسه دوباره جی...
بروزرسانی در : ۲۵۰ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 35
*** دسته‌ی چمدان را چنگ زده و از راننده تشکر کردم. سر جاده ایستادم و به روستا نگاه کردم. مثل همیشه خلوت بود و فقط صدای امواج دریا می‌آمد. آهی کشیده و راهی مرکز شدم. زیرلب مدام خدا خدا می‌کردم با صحنه‌ی بدی مواجه نشوم. به پله‌های دم ساختمان کوچک مرکز که رسیدم، چمدان را پیشِ تک نخل کنار دیوار رها ...
بروزرسانی در : ۲۴۸ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 36
خانمی لاغر و قدبلند سمتم آمد. شلوار و مانتویی سرمه‌ای رنگ به تن داشت. به گمانم پرستار بود. لبخند زیبایی روی لبان گوشتی‌اش نشست: - عزیزم این گان رو بپوس، بی‌زحمت از اونجا هم پاپوش بردار خانم دکترم. لهجه داشت. سر تکان داده و گان را از دستش گرفتم. پلاستیک‌های آبی را پایم کرده و تمام مدت چشمم به آراز...
بروزرسانی در : ۲۴۶ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 37
وارد روستا شد و در کوچه‌ی تنگی پیچید. تا حالا این حوالی نیامده بودم. مقابل درب فلزی قهوه‌ای بزرگی ایستاد و ماشین را خاموش کرد. کیفم را چنگ زده و آهسته پیاده شدم. اینجا حسابی از دریا دور بود و صدای امواج به سختی شنیده می‌شد. یک گوشه ایستادم و منتظر ماندم تا عماد با همان سگرمه‌های در همش در را با...
بروزرسانی در : ۲۴۴ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 38
*** دوباره به روزمره برگشته بودم. مثل تمام این چند ماه در مرکز نشسته بودم و از پنجره‌ی کوچک مقابلم به امواج دریا خیره شده بودم. باد می‌وزید و امواج را به سمت ساحل می‌راند. بچه‌ها همه داخل ساحل بودند ولی نه بازی می‌کردند و نه آواز می‌خواندند. آن‌ها هم مثل من دلمرده شده بودند. سه روز گذشته بود و س...
بروزرسانی در : ۲۳۳ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 39
سمت مرکز بهداشت رفتم. لاکپشت بی‌نوا را روی تخت گذاشتم و با پنبه‌ای شروع کردم به تمیز کردن زخمش. ظاهراً داشتم لاکپشت را مداوا می‌کردم ولی همه‌ی فکر و ذهنم پیش مردی بود که چند مایل آن ور تر روی تخت افتاده بود. من پزشک بودم و خب پزشک بودن خوب بود دیگر! قیافه‌ام هم بد نبود. یعنی قابل تحمل بود. یکهو...
بروزرسانی در : ۲۳۲ روز پیش
-
رمان کوچ بی بازگشت پرستوها - پارت 40
گونه‌اش را بوسیدم: - برای بقیه مادری، برای خودت زن‌بابا خورشید؟ فقط بلد بودی منو نصیحت کنی دختر؟ بی حرف فقط نگاهم می‌کرد و گاهی هم محکم آب بینی‌اش را بالا می‌کشید. با پشت دست لپ کمی برآمده‌اش را نوازش کردم: - چرا با دکتر ساسانی حرف نمی‌زنی؟ بهش بگو مشکلت رو. نفسم را بی هدف بیرون فرستادم: - خورشید...
بروزرسانی در : ۲۲۹ روز پیش
