لیست کلیه پارت‌های رمان بادافره : پارت های 141 تا 160
تعداد کل پارت های منتشر شده : 216
-
رمان بادافره - پارت 141
و از آن وقت که خبرِ آمدنِ صبح دهان به دهان چرخید و به گوشِ ابرهای تیره هم رسید که هنوز در سوگِ خورشید نم‌نم می‌گریستند، کلاغی هم باز سیاهیِ بال‌هایش را گشوده و با آوازِ بد خبرِ خود که در فضا اکو می‌شد، حوالیِ ویلایی همرنگِ بال‌هایش پر می‌زد. عطرِ خاک در وصالی با شبنم‌های طراوت‌بخشِ باران بلند شده...
بروزرسانی در : ۲۹۳ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 142
لیوان را که مقابلِ جانان روی میز گذاشت، او آهسته و با مکث چشمانش زیر انداخته و قفلِ دستانش را که شکست، انگشتانِ کشیده‌اش را حلقه کرده دورِ گرمای بدنه‌ی لیوان و چون آن را در دست گرفت و بالا برد، لحظاتی کوتاه را به سکوت گذراند بلکه شیرینیِ این کلامِ هامین که عجیب بر قلبش نشسته بود، تهِ دلش ته‌نشین ...
بروزرسانی در : ۲۹۲ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 143
از این خنده‌ها تا حال و روزِ زارِ ویلای سیاهی انتهای جاده‌ی خاکی در جنگلی که هنوز خفته بود در گورِ خشکیده‌ی زمستان گرچه شاید فاصله تا کیلومترها تخمین زده می‌شد؛ اما دراصل بینِ خوشی و غم همیشه باریکه مویی مرز می‌انداخت که دور از انتظار به طراحیِ لبخند یک بوم را نقاشی می‌کرد و به نقش و نگارِ غم بوم...
بروزرسانی در : ۲۹۱ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 144
مُهرِ شب کوفته شده بر حکمِ رفتنِ روزِ تازه آغاز شده، پس از دادگاهی که چون بی‌گناهیِ روز را باور نکرد، حکم به تبعیدش داد تا سرزمینی آن سوی کوه‌های استوار و پنهان در آغوشِ مه؛ همان کوه‌هایی که حسِ نزدیکی داشتند به کلبه درویشیِ هامین و گرچه باران بند آمده، اما عطرِ یادگاری‌اش را نشانده بر تنِ خاکی ک...
بروزرسانی در : ۲۸۶ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 145
هامین سری ریز تکان داد و سینه با دمی عمیق سنگین کرد. خیرگیِ نگاهِ جانان را بر چهره‌ی خود پذیرفت که گویا امیدوار بود اگر خواهرش از پاسخگویی سر باز می‌زد، این مرد بتواند پاسخِ چرایش را شده حتی با اما و اگرها و احتمالاتی ممکن و محال بدهد. هامین که قفل دستانش را شکست، خروجِ بازدمش از راهِ بینیِ استخو...
بروزرسانی در : ۲۸۵ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 146
عصرگاهی مرموز زیرِ این سقفِ دودی نفس کشید تا آنگاه که خورشید را قربانیِ پیشکشش کردند و از گردنِ زده شده‌ی این پیشکشی خونِ غروب بر فرشِ آسمان چکید که رنگِ رخسارش تا حدی پنهان ماند پشتِ سِرِ درونِ ابرهای تیره! بر فرازِ آسمان همان پرنده‌ی سیه‌بالِ بدخبری می‌چرخید که هویتِ کبوترِ جَلد به خود گرفته و ...
بروزرسانی در : ۲۸۴ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 147
به نظر می‌آمد در این سردیِ شب هنگام زیرِ سقفی مه‌آلود از ابرهای تیره که رخِ ماه را از نظرها پنهان کرده بودند، نشسته مقابلِ آتشی که بوسه‌ی گرما بر رخسار و دستانشان می‌نشاند و نهایتاً... دو همنشینی که فاصله‌ی میانشان را تنها یک نفس تعیین می‌کرد و پتویی را هم بر روی شانه‌هایشان شریک شده بودند، جمعِ ...
بروزرسانی در : ۲۷۹ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 148
پاسخِ جانان تک کلامی بود: - از خودت، زندگیت. تک‌خنده‌ی کوتاهِ هامین نشان از اینکه قصه‌ی خودش را خارج از مدارِ حوصله‌ی جانان برای شنیدن می‌دید که مقصودش را چون گردنبندی به گردنِ کلمات آویخت: - دنبالِ یه قصه‌ی بی‌هیجانِ خواب‌آور می‌گردی جانان؟ زندگیِ من تا قبل از آشنایی با تو جز یه خطِ صاف نبو...
بروزرسانی در : ۲۷۸ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 149
نگاهِ جانان آنچنان ناباور بود و خواهانِ انکار که هامین هم پی برد به هضم نشدنِ این روی آدمی برای او؛ که تا به منفعتِ خود می‌رسید چشم بر روی هر آن امیدی که پیش از این‌ها شعله‌ور کرده بود می‌بست! این مرد هم از درون ترک برداشته بود، ولی هنوز لبخند می‌زد... هرچند محو و به کام تلخ! جانان پس از آنچه برا...
بروزرسانی در : ۲۷۷ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 150
به شرطِ حیاتِ شب سکوت بود که پروانه‌وار می‌چرخید دورِ این شمع‌های دل‌سوخته که هر از گاهی به شعله‌ای کم‌جان برخاسته از صوتِ نفسی گوشه‌ای از بال‌هایش را خاکستر می‌کردند. این پروانه‌ی بال سوخته که تنها تا هنگامه‌ی صبح فرصتِ چرخیدن داشت قبل از سوختنِ کاملِ بال‌هایش، سوار بر قالیچه‌ی پرنده‌ی بادِ نرمی...
بروزرسانی در : ۲۷۲ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 151
و این حرف که بازدمِ سنگینِ هامین و زیر افتادنِ شانه‌هایش را باعث شد تا نگاهش به مانندِ کوهِ فروریخته‌ای از آشوبِ درون به این دریای طوفان از سر گذرانده و رنگِ خشکی به خود دیده افتاد، هیچ نگفت؛ تا اینکه جانان خودش آه از زندانِ سینه فراری داد، کامش را تلخ کرده به سوزِ این آه که از نفسی حیاتبخش برایش...
بروزرسانی در : ۲۷۱ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 152
نگاهِ هامین عجیب بود... . چشمانش پُر از احساس؛ اما چه حسی؟ سخنگو نبودند که با جانان حرف بزنند، شاید هم او دقت نکرد و فقط دستانِ هامین را نرم فشرده در دستانِ ظریفِ خود و قدری سر کج کرده به سمتِ شانه‌ی راست خیره به نگاهِ او مِهرِ صدایش را بیش از پیش به دلِ باخته‌ی این مرد انداخت: - بخاطرِ من توی د...
بروزرسانی در : ۲۷۱ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 153
از آتشِ رفتنِ جانان تنها دودی به یادگار ماند که چشم از هامینِ خیره به جای خالیِ او کور کرد! جای جانان بیرون از این ویرانکده خالی و چون کلید درونِ قفلِ در به دستش چرخید تا پس از عمری خلوتش با سکوت را بر هم زد، دری بود که رو به داخل کشیده شد، قامتِ زنی بود که با تک گامی بلند ولی مردد از میانِ درگ...
بروزرسانی در : ۲۶۵ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 154
ساعت‌ها از شب برای جانان به خاموشیِ بی‌میل برای بیداری گذشت؛ اما برای این یار و یاورِ ایستاده در صفش چه؟ جانان با انداختنِ قلاده‌ی دیوانگی بر گردن، از خود انتقام می‌گرفت... . این میان هامین، شب زنده‌داری را به مجازاتِ کدامین گناه برای خود حکم کرده بود؟ بر لبِ جوی نشستن و گذرِ عمر دیدن تفسیرِ دی...
بروزرسانی در : ۲۶۴ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 155
عشق کلیدِ درِ بسته بود، ماهِ شبِ تار، نیلوفرِ مرداب، و شاید... شبی که به قلموی اعجاز رنگِ صبح به خود می‌گرفت، گرچه هنوز هم طلسمِ خاکستریِ ابرها بر گردنِ آسمان سنگینی می‌کرد! عشق همین لرزِ افتاده به ستون‌های خانه‌ی دل بود و ضربان‌هایی که زیرِ آواری از احساس جا ماندند و هرچه کوفتند دستِ کمک‌کننده‌ا...
بروزرسانی در : ۲۶۳ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 156
پنجمین شب هم گذشته از دروازه‌ی نیمه‌ی دومِ این هزار و یک شب، موجی از ابرهای خاکستری به نرمی کنار کشیدند تا از پسِ پرده‌ی نازک و درحالِ گذرشان میدان برای نورافشانیِ ماه و ستارگانش آرام‌آرام باز شود! چه بارقه‌ای از نور به روی زمین بوسه زد و چه پیدا شد ویلایی سیاه در انتهای مسیرِ خاکیِ جنگلی که زم...
بروزرسانی در : ۲۵۸ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 157
سیگارش را بالاخره به ضرب جدا کرده از پشتِ گردنِ او و ردِ سوختگی‌اش را همچون سرخیِ مُهری به جا گذاشته، فقط به چشمش آمد که مرد سر خم کرده و صورتش درهم از دردِ سوختگی، هنوز تا گردن سرخ بود و برجستگیِ رگ‌های شقیقه‌اش به چشم می‌آمدند. نفس می‌زد و نگاهِ شاهین از بالا به پایین با تحقیر و تاسف به او و پو...
بروزرسانی در : ۲۵۷ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 158
قلبِ جانان در سینه محکم کوفته، دستانش را آهسته پایین انداخت و سر به سمتِ بیرون از آشپزخانه چرخاند. لرزِ ابروانش ختم شده به آواری درهم پیچیده از نقشِ اخمی محو، صندلی را عقب کشید. آوای آزاردهنده‌ای از کشیده شدنِ پایه‌های صندلی بر روی کاشی‌ها خراش انداخته بر گوش‌هایش، ذهنش به پردازشِ احتمالات پرداخت...
بروزرسانی در : ۲۵۶ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 159
زبان واسطه‌ی دل و معشوق بود... . دلتنگی که به آن رو می‌انداخت، قطعه‌قطعه پازلِ کلمات را می‌چید و از بهانه‌های این دلِ تنگ می‌گفت! چنین ابرازِ دلتنگیِ صادقانه‌ای که از دلِ هامین برآمد تک ستاره‌ای شد درخشان در آسمانِ تاریکِ مردمک‌های جانان و از دلِ لبانش لبخند را رویاند، خنده هم سبز شد و چه گلستانی...
بروزرسانی در : ۲۵۱ روز پیش
-
رمان بادافره - پارت 160
کششی لبانِ جانان را بازیچه کرد، نگاه از روبه‌رو گرفت و با مکث که سر به سمتِ هامین چرخاند، لبخندش با دیدنِ خیرگیِ او رنگ گرفت. قدری سر کج کرده به سمتِ شانه‌ی چپ و چه ندایی خوش در سرش به حرف آمد از اینکه قلبش همیشگی گرم شده بود به بودنِ او؛ و حتی زلزله‌ی دلش آواری شد که هرچه احساس در دلش بود را فرو...
بروزرسانی در : ۲۵۰ روز پیش
