پارت صد و چهل و هفتم :

به نظر می‌آمد در این سردیِ شب هنگام زیرِ سقفی مه‌آلود از ابرهای تیره که رخِ ماه را از نظرها پنهان کرده بودند، نشسته مقابلِ آتشی که بوسه‌ی گرما بر رخسار و دستانشان می‌نشاند و نهایتاً... دو همنشینی که فاصله‌ی میانشان را تنها یک نفس تعیین می‌کرد و پتویی را هم بر روی شانه‌هایشان شریک شده بودند، جمعِ هرآنچه که باید جمع و آنچه کم بود، فقط کلماتی که بهرِ هم‌صحبتی جای خالی‌شان را سکوتی کوتØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فرشته

    0

    عاشق این رمانم من😍❤️

    ۶ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    فدای تو🥺🤍

    ۶ ماه پیش
  • فرشته

    0

    قلم زیبا و حرفه ای ات و دیالوگ های جذاب شخصیت های رمانت، دل می بره؛ بانو جانم❤️

    ۶ ماه پیش
  • معصومه ابدالی | نویسنده رمان

    غش کردم من جانا مرسی از لطفت🥺🤍

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️