بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و پنجاه و دوم :
نگاهِ هامین عجیب بود... . چشمانش پُر از احساس؛ اما چه حسی؟ سخنگو نبودند که با جانان حرف بزنند، شاید هم او دقت نکرد و فقط دستانِ هامین را نرم فشرده در دستانِ ظریفِ خود و قدری سر کج کرده به سمتِ شانه‌ی راست خیره به نگاهِ او مِهرِ صدایش را بیش از پیش به دلِ باخته‌ی این مرد انداخت:
- بخاطرِ من توی دردسرهای زیادی افتادی؛ هم روالِ عادیِ زندگیت رو از دست دادی، هم از کارت بیکار شدی و هم جونت
لطفا صبر کنید...
فرشته
0دل بردن هنر بی نظیر دستان هنرمندت هست، بانو جانم؛ که با نوشتن دل می بری❤️