رمان دوراهی عشق و غرور

-سعیده.
سعیده با دو توی اتاق مدیریت اومد.
-بله نازمهر جون.؟
- مگه من باشماها نیستم؟
-چی شده؟
خودکاری رو که دستم بود محکم روی میز کوبیدم. ازجام بلندشدم، با بلند شدن من سعیده یه قدم رفت عقب.
-که چی شده؟ مگه من نمی‌گم صدای اون آهنگ رو کم کنید؟ البته دیگه نیازی نیست چون یک ساعت پیش بهتون گفتم. حداقل برو بگو آهنگ بدنسازی رو کم کنند، تا ده تا خیابون اون طرف تر رفت.
- چشم نازمهر جون، الان میرم.
- سعیده... بچه های فیتنس اومدن؟
- بله عزیزم اومدن.
-خیلی خب می‌تونی بری.
- با اجازتون.
بارفتن سعیده یه نفس عمیق کشیدم، من آخر ازدست اینا دق می‌کنم راحت می‌شم.
موهام رو با کش دم اسبی بستم. کتونی هام رو پوشیدم، لباسم خوب بود، یه تاب وشلوارک بادمجونی.
وقتی از تیپم مطمئن شدم از اتاق مدیریت بیرون اومدم و سمت سالن فیتنس رفتم.
باشگاه چهار قسمت داشت، یکی ازقسمت های باشگاه رو اختصاص داده بودیم به بدن ساز؛ یک قسمت دیگه رو به فیتنس، پیلاتس، ایروبیک و یوگا.
یکی دیگه ازقسمت ها استخر و سونا بود.یک قسمت روهم اختصاص داده بودیم برای تعویض لباس.
باشگاه رو من و زهره یکی ازصمیمی ترین دوستام مدیریت می‌کردیم.
***
"نوراهان"
تااونجایی که می‌تونستم همه حرصم رو سر گاز ماشین خالی کردم. دختره پرو رو حرف من حرف می‌زنه.
وقتی به خودم اومدم دیدم روی بام تهرانم. سرم رو گذاشتم روی فرمون تا بلکه یه ذره آروم شم ولی فایده نداشت.
از ماشین اومدم پایین و ماشین رو با سوئیچ قفل کردم.
داشتم می‌رفتم که چشمم به ماشن اهورا خورد.
بازم پاشده اومده بام؟ پسر...
باصدای اهورا برگشتم.
-باز چی شده پا شدی اومدی اینجا؟
ابروهام رو توهم کشیدم.
-من باید ازتو بپرسم چت شده که باز پاشدی اومدی اینجا؟
-یک، اخم ها رو باز کن، دوفقط اینجا آرومم می‌کنه؛دلستر می‌زنی؟
- آره.
بااهورا هم قدم شدیم.
-توچرا اومدی اینجا؟
-به همون دلیلی که تو اومدی.
-لایک داشت!
​***
" لار "
سیگار کاپتان رو از جیبم بیرون آوردم. بافندکی که روی میز پایه کوتاه کنارم بود روشن کردم. به پشتی مبل راحتی سفید تکیه دادم و سیگار رو گوشه لبم گذاشتم. پاهام رو روی هم انداختم. آروم داشتم به سیگار پُک می‌زدم در همون حال گوشیم رو ازجیبم بیرون آوردم.
سیگار روبین انشگت سبابه و انگشت میانیم گرفتم. داشتم تلگرام رو چک می‌کردم که باصدای صبا سرم رو بالا آوردم.
-داری چیکار می‌کنی؟
صداش عین مته روی مخم بود.
-هزار بار بهت گفتم صداتو اینطوری نکن.
با دادی که زدم یه قدم عقب رفت.
-ببخشید عزیزم...
-چی‌ کار داری؟
-هیچی امدم ببینم چی کار می‌کنی، همین!
-دیدنت تموم شد؟ برو بیرون... در رو هم ببند.
-لار...
صدای اعتراض آمیزش روی مخم بود.
-برو بیرون.
سیگار رو سرجای اولش برگردوندم و یه پک عمیق زدم؛ هنوزصبا بیرون نرفته بود، صدای شروین امد.
-بازچی کارکردی این دختره قیافش توهم بود؟
-این همیشه قیافش این شکلیه به منم ربطی نداره؛ صدبار بهت گفتم این دختر رو نیار اینجا؛حرف حالیت نیست.
-چته پاچه می‌گیری؟
همونطور که بامن حرف می‌زد نشست روی میز بیلیارد که وسط اتاق قرار داشت.
-هیچی، فقط این دختر رو می‌بینم جنون می‌گیرم، می‌خوام خفش کنم.
-هروقت جنون گرفتنت تموم شد، پاشو بچه ها الان میان اینجا.
-تاالان نیومدن تعجبه؛ فقط قبلش این دختر رو ردکن بره.
-چشم قربان.