رمان نوتریکا جلد اول

شیده:بلو مث یه پسل خوف پیش باباییت...باچه؟
نوتریکا:هچی تو بجی....دووووووووووست دالم...بای.
شیده:من بیچتر....بوس بای.
شیده صفحه ی گوشی اش که عکس پس زمینه اش عکس نوتریکا بود را بوسید وگفت:خدا ازت نگذره که منو اینطور اسیر خودت کردی....سپس نفس عمیقی کشید .... تا پنج شنبه وقت داشت لباس انتخاب کند.با سرخوشی به سمت کمدش رفت.
نوتریکا تا خواست گوشی را روی میز بگذارد باز هم پیام امد....
نوتریکا با خودش گفت:این دیگه کدوم خریه...
هما:سلام....مرتیکه....
نوتریکا بلافاصله تایپ کرد:سلام.... زنیکه....
هما:هیچ معلومه تو کدوم قبرستون سیر میکنی؟
نوتریکا:سر قبر تو......
هما:چیز زیادی خوردی......
نوتریکا:اونم با دهن تو.....و آرم لبخند را قرارداد....
هما:با دهن توووووو.... میمیری اگه یه خبر بگیری...
نوتریکا: تو فامیل ما رسمه که بزرگترها خبر از کوچیکترها میگیرن....و باز هم ارم لبخند...
هما یک سال از نوتریکا بزرگتر بود و همیشه نوتریکا این موضوع را پیش میکشید.
هما:اَی بیشعور...یه وقت بذار ببینمت...کارت دارم....
نوتریکا:عمرا......مگه از جونم سیر شدم.......
هما: نوتریکا.....حرف گوش نکن شدیا.....حالتو میریزم بهما....
نوتریکا:مامانم ایـــــــینــــــــا........
هما:به درک....برو به جهنم....
نوتریکا:بی تو هرگز.....و باز هم ارم لبخند گذاشت....
هما که حسابی عصبانی شده بود....نوشت: نوتریکا مگه این که دستم بهت نرسه....
نوتریکا:وای هُبی جان دارم خودمو خیس میکنم...تو رو خدا شب خوابم نمیبره هااااااااا.....
هما:برو بمیر.....
نوتریکا:جون به جونت کنم بد دهنی....توهم برو به هرزگیت برس....بای .
هما گوشی اش را به سمت دیگری پرت کرد و زانوهایش را در اغوش گرفت.... نوتریکا را دوست داشت و این غیر قابل انکار بود اما واقعا نمیتوانست جلوی زبان تند و تیزش را بگیرد....نفس عمیقی کشید و سرش را با تصور چهره ی نوتریکا روی زانو گذاشت.
این بار خواست گوشی را خاموش کند که به جای پیغام کوتاه زنگ خورد.
صبا:سلام نوتری خان....
نوتریکا کلافه دستی لابه لای موهایش برد و گفت:به به....صبا خانم...چه عجب از این ورا...سرافرازمون کردین...
صبا:خواهش میکنم....ببخشید بد موقع مزاحم شدم...
نوتریکا:تا باشه از این مزاحمت ها... حالتون خوبه؟چه خبراخانم خانم ها ...چه کارا میکنی....
صبا:هستیم زیر سایتون...
نوتریکا:اختیار دارین این چه حرفیه....
صبا با کمی من من گفت: نوتری خان...ببخشید من زیاد فرصت ندارم....میخواستم....اگه براتون مقدوره ... اگه میشه ....یه.... یه قرار ملاقات بذارین که حضوراً ببینمتون.....البته اگه وقت داشته باشین....
نوتریکا نفس عمیقی کشید و باخودش گفت:اینو تو رو خدا انگار داره قرار ملاقات با وزیر کشور میذاره که اینقدر رسمی حرف میزنه...
نوتریکا:بله....بله ...حتما...چرا که نه....
صبا:شما بفرمایید چه روزی براتون امکان داره؟
نوتریکا:سه شنبه خوبه؟
صبا:بله عالیه....ببخشید شما مسیرتون به پارک وی میخوره...
نوتریکا:نخورد هم میرسونیمش....
صبا خنده ی لطیفی کرد و گفت:من کلاس زبانم اونجا تشکیل میشه...از ساعت 4تا7.5 کلاس دارم....
نوتریکا:من کی برسم خدمت تون؟
صبا:خدمت از ماست....ابتدای پل پارک وی منتظرتون میمونم....ساعت 4...خوبه؟
نوتریکا:مگه کلاس ندارین؟
صبا با من من گفت:نمیخوام برم.....
نوتریکا:براتون بد نمیشه.....
صبا:نه...نگران نباشین...جبرانی داره....ببخشید برادرم اومد خونه....
نوتریکا:بله بله متوجه ام...پس سه شنبه ساعت 4 سرپل پارک وی....
صبا با لحنی عجولانه گفت:بله بله....امری ندارین...
نوتریکا:عرضی نیست.....خداحافظ.
صبا:سایتون کم نشه...خدانگهدارتون.....
نوتریکا بلافاصله گوشی اش را خاموش کرد .
زیر لب با لحنی ناله دارگفت:ای وای این دیگه کیه....ای خدا همشون یه ادایی دارن....کلافه ام کردین....گوشی اش را خاموش کرد و با گوشی دیگرش به دوستش سپهر زنگ زد.
و قرار شد با هم بیرون بروند و گشتی بزنند.
فورا لباس هایش را عوض کرد و از اتاقش خارج شد.
سیمین گردنش را سیخ کرد و رو به نوتریکا گفت: کجا به سلامتی؟
نوتریکا حینی که بند کفشش را دور مچ پایش میبست گفت: بیرون...
سیمین از جایش بلند شد و کنارش ایستاد و گفت: اینو دارم میبینم... کجا؟
نوتریکا با کلافگی پوفی کشید و گفت: با سپهر میخوایم بریم یه دوری بزنیم...