رمان زیرگذر سرمستی

کوچه‌ی عطاالدوله، جایی که سرنوشت جا‌به‌جا شد

همه چیز از یک صحنه‌ی تلخ شروع می‌شود؛ تعرض به دختری که تبارش آمیخته‌ای‌ست از دردسر، عطوفت و یک اغواگری غریزی. همان دختری که خودش هم باور نمی‌کند در تله‌ی عشقی افتاده که همه، حتی خودش، آن را یک اشتباه محض می‌دانند. بعد اثاث‌کشی دو برادر می‌رسد؛ رعنا، جذاب و باهوش، به خانه‌ی روبه‌رویی کوچه‌ی عطاالدوله در یکی از محله‌های قدیمی و متوسط قلب تهران. از همان لحظه، سرنوشت دو خانواده در هم گره می‌خورد و چیزی که باید یک اتفاق ساده باشد، تبدیل می‌شود به رشته‌ای از عواقب لاینحل و پیش‌بینی‌نشده.

دختر اغواگر در تنگنایی گیر می‌کند که نه راه پس دارد و نه راه پیش. و درست همان‌جا که فکر می‌کنی داستان یک درام عاشقانه‌ی خانوادگی است، یکی از دو برادر اشتباه بزرگی می‌کند؛ پیوستن به فرقه‌ای ناشناخته و خطرناک، همان چیزی که سد زندگی آرام خانواده‌اش را می‌شکند. زیرگذر سرمستی از همین‌جا رنگ می‌بازد و رنگ عوض می‌کند؛ از یک قصه‌ی عاشقانه‌ی نوجوانانه به یک تراژدی خانوادگی با ردی از رمز و راز فرقه‌ای مرموز. تا آخر معلوم نمی‌شود این دو خانواده‌ی درگیر و مبهوت، همراه نوجوان‌های عاشق‌شان، به تراژدی می‌رسند یا پایانی خوش در انتظارشان است.

چرا مهشاد لسانی این قصه را نوشت؟

اولین چیزی که نویسنده دنبالش بوده، چشاندن معنای واقعی عشق در دل حوادثی هولناک است؛ و بعد از آن، معرفی دقیق تهران دهه‌ی هشتاد، جایی که به گفته‌ی خودش عشق، هنر، قصه و نوستالژی در هم می‌آمیزند و یک اثر بی‌بدیل می‌سازند. زیرگذر سرمستی در مهرماه سال ۹۲ نوشته و تنظیم شده و پیام پنهانش این است که سرنوشت آن‌طور که فکر می‌کنیم ما را به مقصود نمی‌رساند؛ باید خودمان را برای تندباد حوادث آماده کنیم.

آدم‌های زیرگذر سرمستی

برشی از دل روایت

این داستان را با این کلمات هم می‌شناسند

زیرگذر سرمستی در یک نگاه

پرسش‌های پرتکرار درباره‌ی زیرگذر سرمستی