رمان میکائیل

با دیدن حمید پسر همسایمون که داشت فوتبال بازی میکرد ، صداش کردم و گفتم:
_ حمید .. بیا اینجا یدقیقه
حمید بدو‌ بدو به سمتم اومد و گفت:
_جونم اقا میکائیل !
یه تراول از جیبم در اوردم و به سمتش گرفتم و گفتم:
_برو‌ این هر چنتا بستنی میکنه بگیر و جَلدی برگرد
حمید - اقا میکائیل ، این چیه ؟ خودم میگیرم ، پول هست داداش !
ای تخم جن . ۱۴,۱۵ سالشه ها ! ولی انقد ادای مردارو درمیاره که یه وقتایی خندم میگیره از کاراش .
تراول و بیشتر به سمتش گرفتم:
- بگیر پدرسوخته !
حمید دست دراز کرد و تراول و از دستم گرفت :
_رو چشمم اقا ...الانِ  برمیگردم
دلسا دستاشو دور گردنم حلقه کرد و با هیجان گفت:
_عموووو میخوای یه عالمه بستنی بخری ؟
_اره خوشگلم...میخوام برات یه عالمه بستنی بخرم که دیگه هر وقت دلت خواست خونه بستنی داشته باشی....
_مامان نگار که نمیزاره روزی یدونه بیشتر بخورم خب!!به اقاجون و مامان جونم میدیم؟؟؟
_اره..میدیم
_یدونم به بابا میعادم بدم؟؟
_بده عمو...یدونم به بابا میعاد بده
خیره به بنرای تسلیت روی دیوار شدم که چهره ی مهربون و‌خندون ماهور روی اونا نقش بسته بود .
کی باورش میشد ؟
کی باورش میشد که داداش دسته گلم ، الان زیر یه متر خاک خوابیده باشه !
نفسم و با غم بیرون دادم .
این عکس ماهور و قشنگ یادمه ، چند سال پیش عید بود ، با چنتا از بچه ها رفتیم شمال ، تو جاده زدیم کنار ، ماهور با دیدن ویو بی نظیر جاده گفت :
_ عجب ویوییه خدایی ، میکائیل .. بیا اینجا یه عکس ازم بگیر استوری کنم .. قشنگ بگیرا ... مسخره بازی درنیاری .
با صدای دوییدن کسی به سمتمون از فکر بیرون اومدم سرم و‌ به سمتش چرخوندم که حمید رو دیدم .
به سمتم اومد و بستنیارو به دستم داد و گفت :
- خدمت داداش میکائیل
چنتا از توش برداشتم و‌به سمتش گرفتم و‌گفتم_ببر اینو با دوستات بخورید
حمید _ نه اقا میکائیل .. مرسی .. نمیخواد !
بستنی و بیشتر به سمتش گرفتم و گفتم :
_ بگیر حمید
بستنی و گرفت و با تشکر کوتاهی دویید و رفت .
یکی از بستنیارم باز کردم و‌دست دلسا دادم و رو زمین گذاشتمش؛
_برو‌ بشین رو‌ پله ها بخور عمو
دلسا با خوشحالی روی پله ها نشست و مشغول بستنیش شد ‌.
به سمت خونه رفتم .
با دیدن نگار تو اشپز خونه به سمتش رفتم و گفتم:
_بگیر این بستنیارو بزار یخچال...هروقت دلسا خواست بهش بده .
نگار_وای داداش مرسی....چرا زحمت کشیدی ! میعاد یکم دیگه میرفت بیرون میخرید خودش
_دو‌تا بستنیه دیگه ، یه لیوان اب بده بهم .
نگار سریع لیوان ابی به دستم داد که تا خواستم به سمت دهنم ببرمش با صدای عمو که یاالله گویان وارد حیاط شد لیوان اب و از جلو دهنم برگردوندم و روی اپن گذاشتمش .
با تعجب و اخمای گره خورده ، از اومدن عمو اونم بی خبر ، جلو‌در رفتم ‌.
دوتا عمو‌بزرگام به همراه پسر عموی بابامینا و حسن خان و پسر بزرگش چند قدم از در داخل اومده بودن و منتظر بودن .
با دیدن حسن خان عصبانیت همه ی وجودم و گرفت و اخمام به شدت توهم رفت .
بدون حرف خیره شدم بهشون ، چقدر اینا پرو بودن اخه ! بی همه چیزا
تازه لباس مشکی هم تنشون بود ... خجالتم خوب چیزیه والا !
عمو طالب که دید من نه سلامی دادم و نه حرفی زدم  با چشم ابرو کردن اشاره کرد که راهنمایشون کنم داخل .
ای طالب عوضی !
دوباره چه نقشه هایی کشیدی !
حسن خان با چه رویی اومده اینجا اخه ؟!
حسن خان بزرگ فامیل پندارینا بود...بابای،باباش !
ازینکه اینجا بود هم عصبانی بودم هم متعجب!
با عصبانیت و کنایه گفتم:
_حسن خان...اینطرفا ؟!
عمو با خجالت از رفتارم ،  من و کنار زد و در خونرو باز کرد و گفت:
_بابا کجاست میکائیل...بفرما حسن خان..بفرما داخل .. یا الله .. زنداداش مهمون دارید .
دستم مشت کردم و نفس عمیقی کشیدم .
سعی میکردم خودم و اروم کنم که نزنم همینجا همه ی دندوناشو بریزم تو شکمش .